Duell am Grill – Oscht gege Wescht

Zöem Abschluss vu de Grillsaison – ich weiß, eigentlig grillt mer s ganz Johr durch – noch e glaini Grillgschicht.
Der Summer het mi Mann mol vu de Arbet üs agröefe un gsait, dass er s Obendesse mitbringt un ich nit mache miäßt, nur villicht de Grill eweng süfer mache, also de verbägelte Dreck vu de letsche zeh Mol Grille wegkratze. E Stammgascht vunem het em ORIGINAL Thüringer Roschtbrotwirscht mitbrocht. Drei Stick, diä zwingt er nit elai, aber mer sott si hit Obend mache.
Eigentlig hab ich nur e Salat mache welle, bi dere Sauhitz wu mer gha hän, aber de Salat kammer au mit ere Wurscht esse. Nur an Thüringer Roschtbrotwirscht hab ich kei so göeti Erinnerung. Ich mein, mer hän emol e baar bineme Grillfescht g’esse. Irgendwiä hab ich dertemol ans Fichtenoodleschaumbad in de Literflasche üs de siebziger Johr denke miäße. Deswäge hab ich mir noch schnell e baar langi Roti gholt, fir alli Fäll. Diä drei Roschtbrotwirscht zwingt er schu au elai.
Wu miner Mann heimkumme isch, hab ich schu e Stund lang de Grill in der Mittagshitz (Südweschtbalkon) butzt gha un bin dementsprechend göet g’lünt gsi. Un deno git er mr e labberigi Blaschtikgugele in d Hand, mit drei Wirscht drin. Des hesch aber nit richtig üsmache kenne, dass s des Wirscht hän si solle. Isch do villicht e Laschter driber gfahre oder isch do ebber druf g’hockt? So hets uf jeder Fall üsgsähne.
Mer miäßt diä Wirscht erscht noch forme, het g‘meint un isch go dusche gange. Ich hab des igschweißt Päckli ufgschnitte un mir des necher aglöegt. Ehrlig, mich hets fascht g’lupft, wu ich diä labbrige Plattwirscht zöe richtige Wirscht gformt hab. Bim Drille hets diä Zipfili nur so umenandergschlenkeret. Des isch schu e bsunders Erläbnis gsi un deswäge hab ich diä Formerei ufgnumme. Löege nur hi!

Uf em Grill isch deno ebbis bassiärt, des kammer sich nit vorstelle. D Wirscht hän sich bewegt, wiä e Rüp! Deswäge gits nomol e glains Filmli.

Jetz noch d Gschmacksüswertung. Ich hab diä Thüringer Brotwirscht noch emol probiärt. De Gschmack isch bi däne gar nit emol so iibel gsi, aber d Hüt, so laberig si am Aafangs gsi isch, het si sich bim Brutzle in e Art Läderhüt verwandlet. Ich iss halt liäber diä lange Rote, aber au nit alli. Un miner Mann het nit alli drei Thüringer Wirscht zwunge, ich glaub, einehalb het er verstohle in de Abfall gworfe un unteri tschopperet un in de Nacht het er gheerig s Ranzepfiffe gha.

Adjee mitenand
saits Rénate

Veröffentlicht unter die liäb Familie, kulturelli Ereignis, Säll un des | Kommentar hinterlassen

Kurz entschlosse oder Kurzschluss?

– Fir alli, wu liäber zöehorche, d Tondatei isch ganz am End vum Beitrag –

Irgendwänn der Summer isch mer alles, aber wirklig alles uf de Wecker gange. Richtig unlidig bin ich wore. In de Badische häns sis nur vum Lollo oder vum Synagogeplatz gha. E viertel Johr Summerloch und Süri-Gurke-Zit ! Un des Wetter het mer z schaffe gmacht, heiß un stickig isch s gsi. D Stadt voller Tourischde un Baustelle, an de Dreisam sin d Lit rumgläge, zwische Abfall un vollgschissene gäle Plaschtikgugele – Friburger „savoir vivre“.

Mir hets eso glangt. Heinomol, ich will nimmi schwitze, ich will wu anderschd hi, wu s nit eso heiß isch, wu e Liftli goht, wu mer z Nacht schloofe kann, wu s meh Wasser git, nur wu kennt des denn si?  Hejo, HAMBURG. Do will ich hi. Wurum bin ich do nit schu frejer druf kumme? Des alles isch mer am Sundig Obend durch de Kopf gange, wus mol wider e Wiederholung vum Tatort im Fernseh gäh het. Mir hän en schu kennt, hämmer gmeint, aber sicher simmer uns nit gsi, miner Mann un ich. Mir wäre halt beidi nit jinger!

Am Mändig Morge, gli, wu de Mann endlig furt gsi isch – sunscht isch er jo am Mändig immer deheim, aber  er het wäge nere greßere Gschicht zöem Zahnarzt miäße – hab ich mich an de Laptop ghockt un nooch  Agebote fir Hamburgreise glöegt un au ebbis bassends gfunde. Jetz möeß nur noch mi Liäbschte frei ha.

Wiä kennt ich des rüskriäge? De Mann eifach frooge? Liäber nit. Wenn der en heersch, kenntsch als  grad meine, dass d Lit reihewis verhungere, wenn er nit in de Kuchi stoht.  Also hab ich eifach in de Wirtschaft agröefe un mir de Diänschtplan vu minem Schätzli durchgäh loh. S het basst! Er het viär Daag am Stick frei gha.

So, jetz bin ich mit em Iberraschungsüsflug dra gsi.  Was der kann, also miner Mann,  des kann ich schu lang! Entscheidung un Iberraschung

Also eifach nur planlos durch Hamburg dappe, hab ich au nit welle. E glai weng ebbis Kulturells kann nit schade. Aber, was macht mer denn eso in Hamburg, üßer zöem Musical goh? Des isch jo gar nit fir mich, Nai, bittscheen keini Musicals. S git jo e Udo Lindenberg Musical, hab ich glääse. Der kammer doch au no leibhaftig uf de Bühni sähne, do möeß mer doch kei Musical drüß mache, aber d Lit meege des, so hets de Aaschin.

Deswäge hab ich mich bi de Tourischteinformation erkundigt, wiäs denn eso mit Karte fir diä nej Elbphilharmonie üssiht. Schu an der kurze Paus mit eme glaine Schnüfe am ander End vu de Leitung hab ich gmerkt, dass ich in de Kategorie Landei un Dorfdepp igordnet wore bin. Frooge derf mer jo emol kenne! Villicht s negscht Johr, het mer mir gsait, do miäßt ich mich aber bal entscheide. Dass ich nit s negscht Johr, sondern schu diä negscht Wuch nooch Hamburg wott, hab ich deno zimlig bissig igworfe.  S Fräulein am ander End het sich deno rabgloh mir de Tipp z gäh, dasses bi  de Staatsoper firs Ballett vum John Neumeier, des sei e weltbekannte Choreograph, het si em Landei erklärt, noch Karte gäh kennt, vu Abonennte, wu kei Zit oder kei Luscht hän uf regelmäßigi Kultur. Ich hab mich bedankt fir der wertvoll Tipp un hät am liäbschte gfrogt: „Was isch denn e Choreograph?“  Des hab  ich mer verdruckt.

Un tatsächlig, dert hets noch Karte gäh, aber zöem Karte kaufe het mer erscht emol e eige Konto aleege miäße mit Passwort un allem drum un dra. Ich bin schu ganz nervees wore, nit dass des au nit wird, aber deno: Klick, klick, klick, mir gehn ins Ballett. Ich hab gar nit glöegt, wiä des Stick heißt un um was dasses goht.

Also diä Iberraschung mit de Hamburgreis an sich het mi Mann fir sini Verhältnis göet verkraftet. Jetz kunnt aber noch s kulturell Zickerli un des hab ich em ganz schonend beibringe welle. E Sakko sottsch au mitnämme, un e Hämm un e Kravatt, hab ich vorsichtig aagfange. Wurum er des sott, het er wisse welle, er heb kei Luscht uf Restaurants mit große Deller, wu glaine Portione mit schlaihem Esse druf sin un dodefir d Priis gsalze. He nai, des wott  ich doch au nit, hab ich en beröehigt un deno d Wohret iber s Kulturprogramm rüsgloh. Un üßerdem dät er doch eso stattlig üssähne, mit Sakko, hab ich em g’wohldobelt. Der hättsch kenne e Stecknodle rabkaije heere. Er isch eifach nur dogstande, hets Mül ufgsperrt un nit gsait. So isch er e Wiili dogstande, wiä versteineret. Mir ischs ganz anderschd wore, nit dass er s noch am Herz kriägt un hab eifach druf logs gschwätzt: Ballett, scheeni jungi Lit, wu federelicht danze, schlanki, elfehafti Maidli in paschtelfarbige Kleidli wu uf de Zechespitze iber d Bühni tripple un zwischedurch vu durchtrainierte junge Männer umenander trajt un gschlenkeret wäre. 

Ganz langsam un ganz lislig het er sich umdrillt un isch üsem Zimmer gange, s einzig, was er gsait het, isch gsi: Un d Männer hän Strumpfhose aa . . .

Böecht isch böecht, do gehn mir hi!

Adjee mitenand

saits Rénate

. . . mir sin zöem Ballett gange. D Männer hän keini Strumpfhose aagha. Ich hab mich nit träut des im Theater z fotografiäre, aber sunscht hab ich schu e weng in Hamburg rumknipst.

Diese Diashow benötigt JavaScript.

Veröffentlicht unter d Litt um eim rum, die liäb Familie, Friburg un Umgebung, kulturelli Ereignis, Säll un des, unterwägs | 2 Kommentare

S goht ums Iiberläbe – s fallt mer noch ebbis ii

Des mit em Muffin isch nit ganz eifach gsi. Schu wiä d Verkäuferi dem Mann vor mir s Geld abzellt het, hab ich s gwißt. E Deeschili. Hit emol kei Stornokass, sondern e Deeschili. Ich hab e Schokomuffin bstellt, un halt Schokomaffin gsait, so wiä mers halt üsspricht.

Ein Schokomuffi? ischs zruck kumme. Jawoll, wenn s si möeß, au e Schokomuffi. Zöem Oberlehreri spiele hab ich jetz keini Nerve meh gha. Si het schu ganz vorsichtig agfange, mit de Zange rumzgnofere un het versöecht, s „Muffi“ in d Gugele ni z pflimle.
Gän si mers eifach eso, Sie kennes am Papierli aalange, s Papier iß ich nit, obwohl ich mer do mittlerwil nimmi so sicher gsi bin.

Wu ich des „Muffi“ deno g’esse hab – hän diä e Hüffe Backpulver ni – hab ich mer denkt:

Wenn ich doch nur ibers s Elsiss gfahre wär. Dert gits ei Boulangerie an de andere. Un dert gits feini pain au chocolat, millefeulles, wu s d Vanillefillung nüsdruckt wänn der nibißisch, genauso bi de éclairs. Aber diä Säuerei isch es wert. Un d Fruchttertli sin s Bescht. E knuschprige Mirbteigbode, eweng Vanillecreme, e paar Ärbele un e Aprikosglasür. Nit  wiä bi unsere Bäckereikette: e viäreckigs Blech mit eme undefinierbare Bode üsglaijt, e Dämmmassse druf, wu üssiht un au schmeckt wiä Rasierschüm, e baar ghäcksleti Ärbele druf un dass alles scheen hebt, Torteguss wiä Betong driber.

Am Beschte, der bachsch sälwer.

Adjee mitenand

saits Rénate

Veröffentlicht unter Friburg un Umgebung, geschtern un hit, Ikaufe goh, Säll un des, unterwägs | Verschlagwortet mit , , , , , | Kommentar hinterlassen

S goht ums Iiberläbe

– Fir alli, wu liäber zöehorche, d Tondatei isch am End vum Beitrag –

Bi uns uf de Autobahn, also uf de A5 gits jo gäärn emol e Stau. Aber wenn der sicher si willsch, dass nit voran kunsch, wartsch bis ich im Auto hock. Ich bin e Staugarant!

Mich verwitschts immer. Zwanzig Kilometer in zeh Minüte, jo Pfiffeldeckel, do kann schu emol de halbe Morge druf go. Egal in welli Richtung, vum Süde noch em Norde oder umkehrt. Ich bin debi. Aber au ich hab dezöe gleert un horch jetz immer de Radiodiänscht, bevor ich uf d Autobahn gang, wiä hit emorge. Ich bin halt e Gifitzi.

Also bin ich gli iber d Derfer gfahre. Des isch grad räächt gsi, wil ich e mords Kohldampf gha hab. Firs Morgeesse hets nimmi glangt. Aahalte bineme scheene alte Dorfbeck, wu lütter frisch bachini siäßi Stickli het. Ich bin sunscht kei Siäßili, aber d Unterzuckerung isch schins schu zimlig arg gsi. Ich hab e Gluscht gha uf Schneckennüdle (ohni Rosine), Zuckerring mit e hüffe Hagelzucker, Hildabretli, knuschprigi, kläbrigi Schwinsohre, Nusshernli, Häffestreusel un Mohnschnecke.

Im erschte Nescht hets kei Beck gäh, nur e Sky-Bar, e Wettbüro un e Apethek.

S negscht Nescht het e Wirtschaft gha, wu zöe gha het, e Nagelstudio un e Sky-Bar.

Im iibernegschte Kaff hab ich aaghalte, wil ich mer denkt hab, dass es villicht in ere Nebestroß e Beck git, so e scheene alte mit lütter frisch bachene siäße Stickli  . . . oder eifach nur Berliner, wu einem s Gütz s Kiini nabrennt, wämmer nii bißt.

Un schu hab ich e Bretschele-Schild in ere Sittestroß gsähne. Des isch aber so e Art Fata Morgana gsi, s isch nämlig kei Bretschele gsi, sondern Engelsfligel. E mobile Pflegediänscht, „Pflegeengel“ het der gheiße. Uf de Stäge devor sin zwei vu däne Pflegeengel ghockt  un hän uf e Iisatz gwartet un eini gräucht. Mer het si an de türkisblaue T-Schörts mit em Engel-Logo erkenne kenne. Ebbe knappi fimf Zentner Läbendfleisch uf zwei Mensche verteilt, uf e jingeri Frau un e jingere Mann. Des was üs de T-Schörts rüsglöegt het, nämlig schwabbligi Ärm, isch vu obe bis unte tätowiärt gsi. Diä griäne Hoor vu dere junge Pflegeri hän sich eweng mit em türkis vum Schört bisse. Bim Kerli het sich nit bisse, der het nur e baar rasierti Speckfalte mit rote Pfitzli im Gnick gha. Also ich dät do ender an Racheengel  denke, wenn diä zwei zöe mir kumme däte.

NagelNeuSky

Wenns bi mir emol am End zöegoht, hoff ich,  dass ich eifach fridlig iischloof un d Engel hinterher kumme, so wiä s sich des ghäärt.

Fridlig bin ich mittlerwil nimmi gsi, wil ich immer no nix zwische d Zähn kriägt hab.

Im negschte Kaff haltsch noch emol aa. Dert hets alles gäh, was mer hitzedag brücht. E Sky-Bar, e Nagelstudio, wu schu uf gha het un göet bsöecht gsi isch. Do sin lütter Asiatinne mit Mundschutz ghockt un hän de Dorfpomeranze d Negel scheen gmacht, also Kappeschilder mit Muschter und Glitztersteinli verziert, abäppt oder gschmolze oder was au immer. Wämmer do e Mundschutz brücht, isch des bstimmt es gsundi Sach. S Wettbüro het noch zöe gha un s Tatoo-un Piercingstudio au. Dert hab ich aber kenne ins Schaufenschter löege un mich driber informiere, wiä mer sich fir e hüffe Geld verschandle lo kann.  Nit nur Noodle, Hooke un Pfil kammer sich ins Fleisch ramme lo, au Mihlistei ins Ohrläppli ibasse. Un wenn de Mihlistei emol rüskait, kammer sich immer noch s Glesertiächli ins Loch hänge bi de Kuchiarbet oder unterwägs de Kittel, wenns einem z warm wird. Do fallt mer ii. S Engelpäärli het au Metall im Gsicht gha. Sie het e Piercing am Nasefligel gha, wu ich erscht denkt hab, dass es e Rotzbägle isch un er het so Ring in de Mitti gha, wiä d Rindviecher.

Tatoo & Co.

Eweng zittrig schu, bin ich wider ins Auto gstiige. Im Radiodiänscht hän si broocht, dass sich de Stau ufgleest het. Bi der erschte Raschtstätte hab ich mir fir zwei Euro fuffzig e Schokomuffin gkauft.

Adjee mitenand
saits Rénate

Wer sich des aheere will, druckt do unte druf.

 

Veröffentlicht unter d Litt um eim rum, Friburg un Umgebung, geschtern un hit, Ikaufe goh, Säll un des, unterwägs | Verschlagwortet mit , , | 2 Kommentare

Sport isch Mord – 1- Teil

Ich bin jo bi de Gesamtversammlung vum Sportverein gsi Vereinsläbe, e Erfahrung fir alli Sinne, wu ich des Zirkeltraining mach. Des hebe si welle ufgäh un ebbis anders, moderners abiäte, so hän si gsait. Zöem Noochläse: Vereinsläbe, e Erfahrung fir alli Sinne

Deswäge hab ich  mer schu e Wiili iberlejt, ob ich nit doch noch anderi Aagebote vum Verein alöege sott. Yoga un Zumba hab ich denkt, des kenntsch jo emol üsprobiäre. Des Yoga isch jo so e Art Glicksbringer, heißt s,  un Zumba sei prima fir d Fitness un der merksch gar nit, dass der dich aastrengsch, sage si. Des heert sich doch göet aa! Also bin ich zum Zumba gange. Latinomüsik, technomäßig ufgmischt, e Traineri, wu schins diä göet Lüne mit Schepfleffel gfresse het un lütter hoch motivierti un mindeschtens genauso saumäßig göet g‘lünte Fraue um mich rum. Ich mach mich doch nit zöem Affe un wackel e Stund lang mit em Fidle un wink mit de Erm wiä e Dubel. Bal hab ich eso döe, wiä wenn ich mer de Föeß verknackst heb un bin gange. Keini zeh Minüte hets brücht bis ich gwisst hab, was ich nit will: Z U M B A!

Also hab ich mini ganz Hoffnung ufs Yoga glajt.

Im Vereinsheftli isch gstande, dass mer si eigini bequämi Matte mitbringe sott, wenn s goht. Ich hab kei Turnmatte, nur e bequämi Matratze, aber diä kann ich nit mitnämme in de Stroßebahn. Do hab ich miner Mann gfrogt, ob bi däm ganze Campingzigs wu ner bstellt het Bescherung , au e Isomatte debi isch. Wu ich em z Wihnächte nämlig e Zelt gschenkt hab So e Bescherung!, het er sini Üsrüschtung ufgrüschtet, aber nit üspackt. Si kait einem au nit uf de Kopf wiä s ander Campingzigs, wämmer in de Keller kunnt, sondern hegschtens uf d Fiäß, wil er diä ganze Pakete gli wämmer in de Keller nikunnt uf diä recht Sitte gstellt het. He nai, e Isomatte brüchtigt er nit, er nimmt unsri alt Luftmatratze mit em Blöememuschter, do heb er immer göet druf gschloofe. Er schu, ich nit, mich hets immer glupft, wenn er sich umdrillt het. Soll er emol löege, wiä ner diä 1,20 Meter breit Luftmatratze in des fimfeniinzig Zentimeter breit Wurfzelt ni kriägt.  Säll isch mir grad egal, ich wir nit debi si.

Pletzlig het er gmeint, dass er mir vum Gschäft, also vu de Wirtschaft, dass er mir vu dert e Kissi  mitbringe kennt, so eins, wu si als d Biärfässer bi de Alieferung druf plotze leen. S heb au e Griff, sodass mers trage kennt. Ich hab em erklärt, dass ich nit e Kissi brüch un schu gar keins wu nooch drissig Johr Biärkeller stinkt.
Ich weiß nit wurum, aber irgendwiä het er mir helfe welle un het noch e Vorschlag brocht. Mi Mann isch schu e Käpsili!

Er kennt d Nochbere froge. Er het in de Weschkuchi gsähne (was macht denn der in de Weschkuchi?), dass si do so e Matte unter de Weschmaschine lige hän, dass diä nit umenanderspaziärt. Er dät d Wäschmaschine au lupfe un ich miäßt d Matte nur rüsziäge.

Un au des hab ich nit welle. Ich will doch kei Matte üsem Keller un z glai isch si doch au, 80 Zentimeter im Quadrat. Ob des fir so e Zwuggl wiä mich nit lange dät, het mit Mann gmeint. Het der denkt, dass mer bim Yoga eifach e Stund im Schnidersitz wiä e Buddha do hockt, brummt un summt un in sich ni horcht. Jawoll, genau des het er denkt.

Artig hab ich mich binem fir sovil ungwohnti Firsorg bedankt, hab mer aber denkt: der isch nit ibel verrisse, dass er meint, sini Frau macht Gymnaschtik uf eme alte Dreckfegge.

Ich hab mer kenne e Matte lehne. Wiäs Yoga gsi isch un was üs em Program firs neje Sportlerjohr wore isch, e ander Mol.

Adjee mitenand

saits Rénate

Veröffentlicht unter d Litt um eim rum, die liäb Familie, Säll un des | Verschlagwortet mit , , | 3 Kommentare

Sport isch Mord – 2. Teil

Also s Zumba isch nit fir mich gsi, deswäge bin ich zöem Yoga.

Alli schwärme vum Yoga, der wirsch glenkig, innerlig röehig un sportlig isch s au no.

S Matteproblem het sich in de Turnhalle gleest. Ich hab mer eini üsleene kenne. Fir alli Fäll hab  ich aber e Deppig un e Badtöech debi gha. Dicki Wullsocke au. Selber gstrickti, nit vu mir, sondern noch vu de Oma.

Diä jung Yogalehreri het uns alli frejndlig begriäßt, au diä isch granatemäßig göet druf gsi. Do isch jo nit debi, wämmer positiv isch.

Mir hän uns eweng gstreckt un greckt am Aafang, d Lehreri  het des alles imme beröhigende Sing-Sang  erklärt. Dass si üsem Fränkische isch, het si nit sage miäße, des het mer gheert. Brust rein, Brust raus. Viär rollendi „R“ hinterenander, wiä schafft diä des bloß? Vor lütter Erfurcht vor sovil Sprochakrobatik hab ich natirlig nit ufbasst un fascht alles falsch gmacht. Aber s rollend „R“ isch nit s einzig gsi, was mich abglenkt het. D Socke hän bisse! S Hocke im Schnidersitz het mer nit nur im Kriz  weh döe, sphärischi Panflötemüsik (au als Fahrstöehlmüsik bekannt) het mich schu immer uf d Palme brocht und deno noch lütter bled grinsendi Wiber um mich rum. Wurum döesch der des aa? Will der fit bliibe willsch oder meinsch, dass ders möesch.

Aber jetz?  Zumba isch nit, Yoga haltsch au nit üs, was machsch, wenn si wirklig s Zirkeltraining ufgänn?

Des hab ich nit gwißt, aber liäber kei Sport un nur spaziäre laufe.

Zruck zöe döem Probeyoga. So e Stund kann lang wäre.  Nomol de Föeß verknackse goht nit, mir sin jo nur ghockt un glääge un s sin jo au e baar vum Zumbakurs do gsi.

E Krampf in de Wade, des isch es! Ich hab mer d Wade massiert un dodebi s Gsicht verzooge, heinomol döet des weh, het mi Gsichtsüsdruck gsait! D Fränkin het des gli gsähne un mitfiählend gmeint, dass des halt leider vilmols in de Wechseljohr vorkunnt. Aber im negschte Johr gäbs Hormonyoga, speziell fir Fraue wiä mich. Oh, des isch jo subbr, hab ich gheuchelt un deno ebbis vuneme Krampf, ganz inne im Bei verzellt un bin üs de Turnhalle ghumplt.

Bi de Gesamtversammlung vum Sportverein isch s am End eso rüskumme.

Also, s Zirkeltraining gits widerschd. S Zumba gits nimmi un Yoga gits defir zweimol, eimol fir jeder un jedi un eimol fir Fraue in de Wechseljohr, s Hormonyoga – s. o. …

Wenn ich ehrlig bin, hab ich mich eweng gfrejt, dass es kei Zumba meh git.  Ich weiß, dass Schadefrejd kei göete Charakterzöeg isch, aber ich bin halt eifach ehrlig un Ehrligkeit dittet doch uf e göete Charakter hi, oder nit?

Adjee mitenand

saits Rénate

 

 

 

 

Veröffentlicht unter d Litt um eim rum, Säll un des | Verschlagwortet mit , , , | Kommentar hinterlassen

Vereinsläbe, e Erfahrung fir alli Sinne

Noch bis vor eme göete Johr hän Verein iberhaupt kei Rolle in minem Läbe gspiilt un pletzlig bin ich mittedrin. Bim Schaffe un au in de Freizit, wil miner Sport wu ich mach, s Zirkeltraining, jo au imme Verein isch.
– Wiäso Zirkeltraining? des erfahre ner im erschte Video vum Rénate sinem Blog –

Wiä s bi de Iibringer un Engagierer bim Schaffe  zöegoht  Schaffe goh – bineme Verein hab ich nejig erfahre. So, un jetz kann ichs mit ere Sportlerversammlung vergliche. S isch Johreshauptversammlung fir alli interessierte Mitglieder gsi.

Eigentlig wär ich do nit higange, wil eso arg hets mich nit interessiert, was alles botte isch, wer wäm Dankscheen sait un wiäviel dezöekumme un wegzooge sin. Ich bin nur higange, wil ich s litte heere hab, dass sie d Gruppe vum Zirkeltraining ufleese wänn un dodefir ebbis moderners abiäte wänn, ebbis was grad aagsait isch. Zumba kanns nit sii, des gits schu, des isch quasi kalte Kaffee. Cross dich fit oder Kettleball, dodevu hän si s gha.

Also bin ich amme wunderscheene Junidaag, am freje Obend in d Turnhalle gange, wu d Versammlung gsi isch.

In de Halle sin d Turnbänk ufgstellt gsi, sonigi wu mer in der Schöel het miäße driber hopse. Un diä Maidli, wu fir de Schwebebalke z dabbig gsi sin, hän Pferdchenspring uf däne Bänk  mache miäße un als Abgang e Strecksprung. Meischtens sin si aber rabplotzt wiä Herdepfelsäck. Ich hab dertemol mini ganzi Angscht iiberwindet un bin uf em herte Schwebebalke rumghepperlet un däppelet mit zämme kniffenem Mül,  aber zöe de unsportlige Pfludde un Stigele hab ich nit ghäre welle. Des isch aber lang rum, wahrschins kennt ich jetz nit emol meh uf de Bank rumdäppele ohni rab z kaie.

Also diä Gesamtversammlung isch, wiä schu gsait, amme scheene, sunnige Juniobend gsi, kei einzigs Welkli hesch am Himmel gsähne. Wurum an  soneme  Daag diä ganz  Föeßballjugend de ganze Nommittag  in de Halle trainiäre möeß, weiß de Kuckkuck.  Villicht wägem Ozon – des wird s gsi si!

Vu de zweie bis am fimfi hän nochenander d E-Jugend, d D-Jugend un am Schluß d C-Jugend trainiärt. In de Luft isch also e ganz bsunders Gmisch, mer kennt au firnähm sage, e Geruchsportpourri ghängt. Üs em Föeßschweiß vu de Gingl vu de E-Jugend un em unkontrollierte Achselschweiß vu de Kerli, wu grad mitte in de Pubertät sin, also de D-Jugend, abgrundet vu de Üsdinschtunge vu de C-Jugend. Do hets au nix gholfe, dass diä mit e Hüffe Deo rum gsulveret hän. Un vu de vier Oberliächter in de Halle sin drei nit uf gange, des isch leider schu e Wiili eso.

Mich hets fascht gstellt, wu ich in d Halle ni kumme bin. Des derf doch nit wohr si! Un deno noch diä herte Bänk ohni Lähni. Nooch ere halbe Stund schu, hab ich denkt, dass mers Kritz abbricht. Deswäge bin ich in de Geräteraum gschliche un hab e Bock rüsgschunde un en an d Hallewand gstellt, so dass ich mich hab kenne aalähne.

S isch ännewäg zimlig langwilig gsi. Gegesitigi Beweihräucherung ghärt schiints zöem Vereinsläbe dezöe. Un deno, ei Abteilig noch de andere het e Rapport abgliferet.  Rhetorisch zwische mäßig un saumäßig. D Sportler hän jo ihri Stärke anderschwu. Des merksch jo als au, wänn si d Föeßballer interviewe.  S Schlimmscht isch aber gsi, dass es nooch em Alphabet gange isch, also vu A bis Z. Wu isch s Zirkeltraining? Fascht am End, hinterher kunnt nur noch Zumba.

Wiä s deno rüskumme isch, möeß ich  e ander mol loswäre, ich möeß jetz erscht emol durchschnüüfe.

Adjee mitenand
saits Rénate

Diesen Beitrag hören:

Veröffentlicht unter d Litt um eim rum, Säll un des | Verschlagwortet mit , , , , | Kommentar hinterlassen

D Affehitz

Ich weiß jo nit, wiä s Ejch goht, also mir macht diä Hitz un diä Schwiäli z schaffe. Im Hüshalt machsch grad noch s Grebscht un begle möesch am Morge vor de Sibene. Ich begel jetz fascht nit meh. S isch mer grad egal, hauptsach s isch süfer un wenns eweng verrumpfelt isch, deno isch s halt eso.
S einzig was ich noch gschafft kriäg, isch e baar Strißli vu rabkaite Blöeme z mache un de Garte vu de Nochbere spritze ( s sin jo nur ebbe sibbe Ar !).

Sogar zöem Zeltmüsikfeschtival z goh, koschtet Iberwindung, kennts nit emol ZMF-Wetter si? So wiä s letzscht Johr? ZMF zweidäusendsechzeh

Un  am Computer hocke un schribe, au des isch astrengend, deswäge diä lang Paus. Diä negscht Wuch solls kiähler wäre, deno heere ner wider vu mir.

Adjee mitenand

saits Rénate

Veröffentlicht unter Säll un des | Verschlagwortet mit , , , | 2 Kommentare

Blogs50plus in Köln

S git jo no meh elteri Lit, wu blogge. Des isch eso, des weiß ich gnau. Aber s kunnt  vor, dass ich als eweng schäps aglöegt wir, wänn ich sag, dass ich e Blog schrib. Un wänn ich deno noch sag, dass der Blog in Dialekt gschribe isch, heersch s richtig rattere, was in de Hirner vor sich goht: alemannisch, Heimet, Gedichtli, Reimli vu Bächli un Bliämli, wißhorigi Lit, wu enander in ere Bürestube ihri Gschichtli vorläse üsere Zit, wu mer noch kei Bulldog gha het, sondern Resser vor der Pflueg gspannt het . . .
Un wänn ich des deno in dene ihre Gsichter lis, mein ich immer, mich erkläre z miäße, fascht schu rechtfertige z miäße, erschtens, dass ich in minem gsegnete Alter noch e Blog schrib un deno noch uf alemannisch.

Deswäge hab ich mich bi blogs50plus gmeldet, des isch e Sammelsitte mit lütter Blogs vu Lit wu elter sin wiä fuffzig.

Un des Frejohr isch in Köln e Treffe gsi, wu ich hi gfahre bin. Bahn un Hotel hab ich böecht un deno ab nooch Kölle. D Iifahrt in de Bahnhof bi mittelschlechtem Wetter isch, ja wiä soll ich sage, nit grad . . .  (ich weiß nit wiä ich sage soll, löege halt eifach) gsi.

 

Diese Diashow benötigt JavaScript.

Des Treffe vu dänne eltere Bloggerinne isch inere echt kölsche Wirtschaft gsi, so einere, wu der de Bierdeckel uf s Glas lege  möesch, wänn der kei Durscht meh hesch, sunscht kriägsch automatisch ei Gläsli Kölsch am andere higstellt.  Ich hab jetz extra Gläsli gsait, wil 0,2  un nur dreiviertel voll, wirklig nur e göete Schluck isch.

So hab ich anderi Bloggerinne kenne gleert. Männer hätte au kumme derfe, sin aber nit. Säll isch nit schlimm gsi. Mir hän si nit gfählt. Nix gege d Männer, aber wänn si in de Minderheit sin, kenne si als schu eweng astrengend si. So e Fraueobend het au ebbis fir sich gha.

Am Afang isch s ehrlig gsait nit eso eifach gsi, wänn der keiner kennsch. Üsem Südweschte bin ich diä einzig gsi, eini üs em Bayrische isch au noch do gsi, diä andere ender üs de Gegend um  Köln rum un vu wider obe bis ganz, ganz obe.

Mer het eweng so glöegt, wer iber was schribt. Reiseblogs hets gäh, Modiblogs mit Styling-Tipps, Jeder-Daag-Blogs, Food-Blogs un was einem halt eso durch de Kopf goht, so ähnlig wiä miner Blog. Un irgendwiä hab ich mich bi dem Treffe nit geniert s’zage,  dass  ich in Dialekt schrib, nit wiä deheim. Un schu elai dodefir het sich s glohnt nach Köln z fahre.

Aber de Wunderfitzgigl het mer kei Röeh glo  un ich hab am Schluß, wu d Rundi schu eweng glainer wore isch, gfrogt, ob ich ebbis vorläse kennt, wil ich eifach wisse welle hab, ob mer mich au wu andersch verstoht. Nochdem ich e Beitrag üsem Blog vorgläse hab, hän si gmeint, dass ich des unbedingt in YouTube stelle miäßt. Au des no!

S het e Wiili brücht, mit de Produktion vum Video. De Produzent stoht vil hinterm Herd, aber wänn er schu nit de Keller ufrümt, kann er in sinere freie Zit wenigschtens e Video zämme schnide un des isch minem Mann sini Ufgab gsi.
Do isch s Ergebnis vum Eheprojekt: S Rénate isch in Rente

Aber Köln isch  schu astrengend gsi. Nooch em Treffe het mich s Taxi vergesse un ich bin bal e halbi Stund uf de Stroß rumgstande, bis de Ersatz kumme isch. D Nacht im Hotel isch rumgange, meh sag ich nit dezöe. Un am Samschtig Morge bin ich schu kurz noch de Nine in de Stadt gsi. Bim Zug böeche hab ich mer denkt: Nimmsch einer am Nomiddag, deno kannsch der noch e scheene Daag in Köln mache. Des isch bigott e langi Zit gsi.

Am zwei hämmer d Fiäß schu eso weh döe, dass ich an de Rhin gschlurbt bin, mich ufs Miirli ghockt hab un Baukletzli gstüünt hab.

Am drei bin ich zöem Bahnhof zruck,  obwohl de Zug erscht am fimfi gfahre  isch.

Do hab ich d Bloggerin üsem Bayrische troffe, dere isch s genauso gange wiä mir un so hämmer uns d Wartezit mitenander vertribe.

Mit durchdappte Fiäß bin ich am Samschtig Obend deheim akumme. Am Sundig isch s zwanzig Kilometer durch de Kaiserstöehl gange, mit de Fiäß natirlig un am Mändig hab ich nit meh gmacht. Mir hets glangt!

Adjee mitenand

saits Rénate

Diesen Beitrag hören:

 

Veröffentlicht unter d Litt um eim rum, Säll un des, unterwägs | 8 Kommentare

Entscheidung un Iberraschung

Also, diä meischte hän gmeint, ich soll de eind Badanzug, also de eifarbig nämme. Der wär mer au am liäbschte gsi, wil mer nit vil falsch mache kann un e glains farbigs Bärtli isch jo dra.

Aber immer nur schwarz isch schu eweng langwilig. Der blöemt basst so göet zöe de hellblaue Schwimmbecke, wu s fascht nimmi git.

Also, ich hab si beidi b’halte un hoff, dass si zwei Johr hebe, dass mer des Fiasko firs negscht Johr erspart blibt.

Aber s goht noch schlimmer, ehrlig.

Geschtern kunnt mi Mann  heim un grinst iber beidi Backe. Also des kunnt eigentlig niä vor. Meischtens bruddelt er ebbis vor sich hi, so in Richtung unverschämti Gäscht un saubleedi Kellner un goht erscht emol dusche. Aber wu er eso gstrahlt het, bin ich schu stutzig wore, was bassiärt si kennt. Si wäre nem doch emend nit au abotte ha, in Rente z goh? Bittschen nit, jetz no nit. Aber des kann gar nit si bi dem Kochmangel, hab ich mich innerlig beröehigt.

Nai, er het e Iberraschung fir mich gha: E dreitägigi Fahrradtour durchs Elsiss. Ich hab jo gli wider d Wandervegel im Verdacht gha. Dismol nit. Mit gehn mit sinem Kolleg un däm sinere Frau!
An minem Gsichtsüsdruck het er gmerkt, dass er mich liäber vorher gfrogt hät. Si Kolleg kenn ich küm un sini Frau gar nit.  Un zöedem hab ich em nämlig z bedenke gäh, dass mi Fahrrad nit fir längeri Toure gschaffe isch un si alte Schittler schu dreimol nit. Do möeß er erscht emol d Spinnhobbleneschter üs de Speiche rüsmache un ufbumpe wär au nit schlecht. Deno isch er fascht blatzt vor Stolz un het gmeint, dass er do selbschtverständlig dra denkt het. Mir leihe uns elektrischi Fahrräder, alles schu organisiert. D Fahrräder, au  fir mich, sin uf Greßi un Gwicht abgstimmt. Mi Greßi kann er jo noch zeige, wänn er bis uf Bruschthechi didet, aber wuher kennt der mi Gwicht? Ich will gar nit wisse, was er dänne gsait het.

Also, s einzig was uns nochfählt, sin so Radlerhose mit Bolschter am Fidle.

Un sonigi hab ich hit aprobiärt. Des isch d Steigerung zöem Badanzug kaufe. Irmis, dü hesch rächt gha. Dismol gits keini Bilder, des wänner nit sähne. Un ich au nit, nit emol im schummrige Liächt vum Nachttischlämpli.

Nooch der Radtour meh devu.

. . . un noch e Iberraschung, unseri Amsle hän Jungi!

_MG_9029_DSC7780

 

Adjee mitenand

saits Rénate

 

 

 

 

Veröffentlicht unter d Litt um eim rum, die liäb Familie, Ikaufe goh, Säll un des | Verschlagwortet mit | 2 Kommentare