Sport isch Mord – 1- Teil

Ich bin jo bi de Gesamtversammlung vum Sportverein gsi Vereinsläbe, e Erfahrung fir alli Sinne, wu ich des Zirkeltraining mach. Des hebe si welle ufgäh un ebbis anders, moderners abiäte, so hän si gsait. Zöem Noochläse: Vereinsläbe, e Erfahrung fir alli Sinne

Deswäge hab ich  mer schu e Wiili iberlejt, ob ich nit doch noch anderi Aagebote vum Verein alöege sott. Yoga un Zumba hab ich denkt, des kenntsch jo emol üsprobiäre. Des Yoga isch jo so e Art Glicksbringer, heißt s,  un Zumba sei prima fir d Fitness un der merksch gar nit, dass der dich aastrengsch, sage si. Des heert sich doch göet aa! Also bin ich zum Zumba gange. Latinomüsik, technomäßig ufgmischt, e Traineri, wu schins diä göet Lüne mit Schepfleffel gfresse het un lütter hoch motivierti un mindeschtens genauso saumäßig göet g‘lünte Fraue um mich rum. Ich mach mich doch nit zöem Affe un wackel e Stund lang mit em Fidle un wink mit de Erm wiä e Dubel. Bal hab ich eso döe, wiä wenn ich mer de Föeß verknackst heb un bin gange. Keini zeh Minüte hets brücht bis ich gwisst hab, was ich nit will: Z U M B A!

Also hab ich mini ganz Hoffnung ufs Yoga glajt.

Im Vereinsheftli isch gstande, dass mer si eigini bequämi Matte mitbringe sott, wenn s goht. Ich hab kei Turnmatte, nur e bequämi Matratze, aber diä kann ich nit mitnämme in de Stroßebahn. Do hab ich miner Mann gfrogt, ob bi däm ganze Campingzigs wu ner bstellt het Bescherung , au e Isomatte debi isch. Wu ich em z Wihnächte nämlig e Zelt gschenkt hab So e Bescherung!, het er sini Üsrüschtung ufgrüschtet, aber nit üspackt. Si kait einem au nit uf de Kopf wiä s ander Campingzigs, wämmer in de Keller kunnt, sondern hegschtens uf d Fiäß, wil er diä ganze Pakete gli wämmer in de Keller nikunnt uf diä recht Sitte gstellt het. He nai, e Isomatte brüchtigt er nit, er nimmt unsri alt Luftmatratze mit em Blöememuschter, do heb er immer göet druf gschloofe. Er schu, ich nit, mich hets immer glupft, wenn er sich umdrillt het. Soll er emol löege, wiä ner diä 1,20 Meter breit Luftmatratze in des fimfeniinzig Zentimeter breit Wurfzelt ni kriägt.  Säll isch mir grad egal, ich wir nit debi si.

Pletzlig het er gmeint, dass er mir vum Gschäft, also vu de Wirtschaft, dass er mir vu dert e Kissi  mitbringe kennt, so eins, wu si als d Biärfässer bi de Alieferung druf plotze leen. S heb au e Griff, sodass mers trage kennt. Ich hab em erklärt, dass ich nit e Kissi brüch un schu gar keins wu nooch drissig Johr Biärkeller stinkt.
Ich weiß nit wurum, aber irgendwiä het er mir helfe welle un het noch e Vorschlag brocht. Mi Mann isch schu e Käpsili!

Er kennt d Nochbere froge. Er het in de Weschkuchi gsähne (was macht denn der in de Weschkuchi?), dass si do so e Matte unter de Weschmaschine lige hän, dass diä nit umenanderspaziärt. Er dät d Wäschmaschine au lupfe un ich miäßt d Matte nur rüsziäge.

Un au des hab ich nit welle. Ich will doch kei Matte üsem Keller un z glai isch si doch au, 80 Zentimeter im Quadrat. Ob des fir so e Zwuggl wiä mich nit lange dät, het mit Mann gmeint. Het der denkt, dass mer bim Yoga eifach e Stund im Schnidersitz wiä e Buddha do hockt, brummt un summt un in sich ni horcht. Jawoll, genau des het er denkt.

Artig hab ich mich binem fir sovil ungwohnti Firsorg bedankt, hab mer aber denkt: der isch nit ibel verrisse, dass er meint, sini Frau macht Gymnaschtik uf eme alte Dreckfegge.

Ich hab mer kenne e Matte lehne. Wiäs Yoga gsi isch un was üs em Program firs neje Sportlerjohr wore isch, e ander Mol.

Adjee mitenand

saits Rénate

Veröffentlicht unter d Litt um eim rum, die liäb Familie, Säll un des | Verschlagwortet mit , , | 3 Kommentare

Sport isch Mord – 2. Teil

Also s Zumba isch nit fir mich gsi, deswäge bin ich zöem Yoga.

Alli schwärme vum Yoga, der wirsch glenkig, innerlig röehig un sportlig isch s au no.

S Matteproblem het sich in de Turnhalle gleest. Ich hab mer eini üsleene kenne. Fir alli Fäll hab  ich aber e Deppig un e Badtöech debi gha. Dicki Wullsocke au. Selber gstrickti, nit vu mir, sondern noch vu de Oma.

Diä jung Yogalehreri het uns alli frejndlig begriäßt, au diä isch granatemäßig göet druf gsi. Do isch jo nit debi, wämmer positiv isch.

Mir hän uns eweng gstreckt un greckt am Aafang, d Lehreri  het des alles imme beröhigende Sing-Sang  erklärt. Dass si üsem Fränkische isch, het si nit sage miäße, des het mer gheert. Brust rein, Brust raus. Viär rollendi „R“ hinterenander, wiä schafft diä des bloß? Vor lütter Erfurcht vor sovil Sprochakrobatik hab ich natirlig nit ufbasst un fascht alles falsch gmacht. Aber s rollend „R“ isch nit s einzig gsi, was mich abglenkt het. D Socke hän bisse! S Hocke im Schnidersitz het mer nit nur im Kriz  weh döe, sphärischi Panflötemüsik (au als Fahrstöehlmüsik bekannt) het mich schu immer uf d Palme brocht und deno noch lütter bled grinsendi Wiber um mich rum. Wurum döesch der des aa? Will der fit bliibe willsch oder meinsch, dass ders möesch.

Aber jetz?  Zumba isch nit, Yoga haltsch au nit üs, was machsch, wenn si wirklig s Zirkeltraining ufgänn?

Des hab ich nit gwißt, aber liäber kei Sport un nur spaziäre laufe.

Zruck zöe döem Probeyoga. So e Stund kann lang wäre.  Nomol de Föeß verknackse goht nit, mir sin jo nur ghockt un glääge un s sin jo au e baar vum Zumbakurs do gsi.

E Krampf in de Wade, des isch es! Ich hab mer d Wade massiert un dodebi s Gsicht verzooge, heinomol döet des weh, het mi Gsichtsüsdruck gsait! D Fränkin het des gli gsähne un mitfiählend gmeint, dass des halt leider vilmols in de Wechseljohr vorkunnt. Aber im negschte Johr gäbs Hormonyoga, speziell fir Fraue wiä mich. Oh, des isch jo subbr, hab ich gheuchelt un deno ebbis vuneme Krampf, ganz inne im Bei verzellt un bin üs de Turnhalle ghumplt.

Bi de Gesamtversammlung vum Sportverein isch s am End eso rüskumme.

Also, s Zirkeltraining gits widerschd. S Zumba gits nimmi un Yoga gits defir zweimol, eimol fir jeder un jedi un eimol fir Fraue in de Wechseljohr, s Hormonyoga – s. o. …

Wenn ich ehrlig bin, hab ich mich eweng gfrejt, dass es kei Zumba meh git.  Ich weiß, dass Schadefrejd kei göete Charakterzöeg isch, aber ich bin halt eifach ehrlig un Ehrligkeit dittet doch uf e göete Charakter hi, oder nit?

Adjee mitenand

saits Rénate

 

 

 

 

Veröffentlicht unter d Litt um eim rum, Säll un des | Verschlagwortet mit , , , | Kommentar hinterlassen

Vereinsläbe, e Erfahrung fir alli Sinne

Noch bis vor eme göete Johr hän Verein iberhaupt kei Rolle in minem Läbe gspiilt un pletzlig bin ich mittedrin. Bim Schaffe un au in de Freizit, wil miner Sport wu ich mach, s Zirkeltraining, jo au imme Verein isch.
– Wiäso Zirkeltraining? des erfahre ner im erschte Video vum Rénate sinem Blog –

Wiä s bi de Iibringer un Engagierer bim Schaffe  zöegoht  Schaffe goh – bineme Verein hab ich nejig erfahre. So, un jetz kann ichs mit ere Sportlerversammlung vergliche. S isch Johreshauptversammlung fir alli interessierte Mitglieder gsi.

Eigentlig wär ich do nit higange, wil eso arg hets mich nit interessiert, was alles botte isch, wer wäm Dankscheen sait un wiäviel dezöekumme un wegzooge sin. Ich bin nur higange, wil ich s litte heere hab, dass sie d Gruppe vum Zirkeltraining ufleese wänn un dodefir ebbis moderners abiäte wänn, ebbis was grad aagsait isch. Zumba kanns nit sii, des gits schu, des isch quasi kalte Kaffee. Cross dich fit oder Kettleball, dodevu hän si s gha.

Also bin ich amme wunderscheene Junidaag, am freje Obend in d Turnhalle gange, wu d Versammlung gsi isch.

In de Halle sin d Turnbänk ufgstellt gsi, sonigi wu mer in der Schöel het miäße driber hopse. Un diä Maidli, wu fir de Schwebebalke z dabbig gsi sin, hän Pferdchenspring uf däne Bänk  mache miäße un als Abgang e Strecksprung. Meischtens sin si aber rabplotzt wiä Herdepfelsäck. Ich hab dertemol mini ganzi Angscht iiberwindet un bin uf em herte Schwebebalke rumghepperlet un däppelet mit zämme kniffenem Mül,  aber zöe de unsportlige Pfludde un Stigele hab ich nit ghäre welle. Des isch aber lang rum, wahrschins kennt ich jetz nit emol meh uf de Bank rumdäppele ohni rab z kaie.

Also diä Gesamtversammlung isch, wiä schu gsait, amme scheene, sunnige Juniobend gsi, kei einzigs Welkli hesch am Himmel gsähne. Wurum an  soneme  Daag diä ganz  Föeßballjugend de ganze Nommittag  in de Halle trainiäre möeß, weiß de Kuckkuck.  Villicht wägem Ozon – des wird s gsi si!

Vu de zweie bis am fimfi hän nochenander d E-Jugend, d D-Jugend un am Schluß d C-Jugend trainiärt. In de Luft isch also e ganz bsunders Gmisch, mer kennt au firnähm sage, e Geruchsportpourri ghängt. Üs em Föeßschweiß vu de Gingl vu de E-Jugend un em unkontrollierte Achselschweiß vu de Kerli, wu grad mitte in de Pubertät sin, also de D-Jugend, abgrundet vu de Üsdinschtunge vu de C-Jugend. Do hets au nix gholfe, dass diä mit e Hüffe Deo rum gsulveret hän. Un vu de vier Oberliächter in de Halle sin drei nit uf gange, des isch leider schu e Wiili eso.

Mich hets fascht gstellt, wu ich in d Halle ni kumme bin. Des derf doch nit wohr si! Un deno noch diä herte Bänk ohni Lähni. Nooch ere halbe Stund schu, hab ich denkt, dass mers Kritz abbricht. Deswäge bin ich in de Geräteraum gschliche un hab e Bock rüsgschunde un en an d Hallewand gstellt, so dass ich mich hab kenne aalähne.

S isch ännewäg zimlig langwilig gsi. Gegesitigi Beweihräucherung ghärt schiints zöem Vereinsläbe dezöe. Un deno, ei Abteilig noch de andere het e Rapport abgliferet.  Rhetorisch zwische mäßig un saumäßig. D Sportler hän jo ihri Stärke anderschwu. Des merksch jo als au, wänn si d Föeßballer interviewe.  S Schlimmscht isch aber gsi, dass es nooch em Alphabet gange isch, also vu A bis Z. Wu isch s Zirkeltraining? Fascht am End, hinterher kunnt nur noch Zumba.

Wiä s deno rüskumme isch, möeß ich  e ander mol loswäre, ich möeß jetz erscht emol durchschnüüfe.

Adjee mitenand
saits Rénate

Diesen Beitrag hören:

Veröffentlicht unter d Litt um eim rum, Säll un des | Verschlagwortet mit , , , , | Kommentar hinterlassen

D Affehitz

Ich weiß jo nit, wiä s Ejch goht, also mir macht diä Hitz un diä Schwiäli z schaffe. Im Hüshalt machsch grad noch s Grebscht un begle möesch am Morge vor de Sibene. Ich begel jetz fascht nit meh. S isch mer grad egal, hauptsach s isch süfer un wenns eweng verrumpfelt isch, deno isch s halt eso.
S einzig was ich noch gschafft kriäg, isch e baar Strißli vu rabkaite Blöeme z mache un de Garte vu de Nochbere spritze ( s sin jo nur ebbe sibbe Ar !).

Sogar zöem Zeltmüsikfeschtival z goh, koschtet Iberwindung, kennts nit emol ZMF-Wetter si? So wiä s letzscht Johr? ZMF zweidäusendsechzeh

Un  am Computer hocke un schribe, au des isch astrengend, deswäge diä lang Paus. Diä negscht Wuch solls kiähler wäre, deno heere ner wider vu mir.

Adjee mitenand

saits Rénate

Veröffentlicht unter Säll un des | Verschlagwortet mit , , , | 2 Kommentare

Blogs50plus in Köln

S git jo no meh elteri Lit, wu blogge. Des isch eso, des weiß ich gnau. Aber s kunnt  vor, dass ich als eweng schäps aglöegt wir, wänn ich sag, dass ich e Blog schrib. Un wänn ich deno noch sag, dass der Blog in Dialekt gschribe isch, heersch s richtig rattere, was in de Hirner vor sich goht: alemannisch, Heimet, Gedichtli, Reimli vu Bächli un Bliämli, wißhorigi Lit, wu enander in ere Bürestube ihri Gschichtli vorläse üsere Zit, wu mer noch kei Bulldog gha het, sondern Resser vor der Pflueg gspannt het . . .
Un wänn ich des deno in dene ihre Gsichter lis, mein ich immer, mich erkläre z miäße, fascht schu rechtfertige z miäße, erschtens, dass ich in minem gsegnete Alter noch e Blog schrib un deno noch uf alemannisch.

Deswäge hab ich mich bi blogs50plus gmeldet, des isch e Sammelsitte mit lütter Blogs vu Lit wu elter sin wiä fuffzig.

Un des Frejohr isch in Köln e Treffe gsi, wu ich hi gfahre bin. Bahn un Hotel hab ich böecht un deno ab nooch Kölle. D Iifahrt in de Bahnhof bi mittelschlechtem Wetter isch, ja wiä soll ich sage, nit grad . . .  (ich weiß nit wiä ich sage soll, löege halt eifach) gsi.

 

Diese Diashow benötigt JavaScript.

Des Treffe vu dänne eltere Bloggerinne isch inere echt kölsche Wirtschaft gsi, so einere, wu der de Bierdeckel uf s Glas lege  möesch, wänn der kei Durscht meh hesch, sunscht kriägsch automatisch ei Gläsli Kölsch am andere higstellt.  Ich hab jetz extra Gläsli gsait, wil 0,2  un nur dreiviertel voll, wirklig nur e göete Schluck isch.

So hab ich anderi Bloggerinne kenne gleert. Männer hätte au kumme derfe, sin aber nit. Säll isch nit schlimm gsi. Mir hän si nit gfählt. Nix gege d Männer, aber wänn si in de Minderheit sin, kenne si als schu eweng astrengend si. So e Fraueobend het au ebbis fir sich gha.

Am Afang isch s ehrlig gsait nit eso eifach gsi, wänn der keiner kennsch. Üsem Südweschte bin ich diä einzig gsi, eini üs em Bayrische isch au noch do gsi, diä andere ender üs de Gegend um  Köln rum un vu wider obe bis ganz, ganz obe.

Mer het eweng so glöegt, wer iber was schribt. Reiseblogs hets gäh, Modiblogs mit Styling-Tipps, Jeder-Daag-Blogs, Food-Blogs un was einem halt eso durch de Kopf goht, so ähnlig wiä miner Blog. Un irgendwiä hab ich mich bi dem Treffe nit geniert s’zage,  dass  ich in Dialekt schrib, nit wiä deheim. Un schu elai dodefir het sich s glohnt nach Köln z fahre.

Aber de Wunderfitzgigl het mer kei Röeh glo  un ich hab am Schluß, wu d Rundi schu eweng glainer wore isch, gfrogt, ob ich ebbis vorläse kennt, wil ich eifach wisse welle hab, ob mer mich au wu andersch verstoht. Nochdem ich e Beitrag üsem Blog vorgläse hab, hän si gmeint, dass ich des unbedingt in YouTube stelle miäßt. Au des no!

S het e Wiili brücht, mit de Produktion vum Video. De Produzent stoht vil hinterm Herd, aber wänn er schu nit de Keller ufrümt, kann er in sinere freie Zit wenigschtens e Video zämme schnide un des isch minem Mann sini Ufgab gsi.
Do isch s Ergebnis vum Eheprojekt: S Rénate isch in Rente

Aber Köln isch  schu astrengend gsi. Nooch em Treffe het mich s Taxi vergesse un ich bin bal e halbi Stund uf de Stroß rumgstande, bis de Ersatz kumme isch. D Nacht im Hotel isch rumgange, meh sag ich nit dezöe. Un am Samschtig Morge bin ich schu kurz noch de Nine in de Stadt gsi. Bim Zug böeche hab ich mer denkt: Nimmsch einer am Nomiddag, deno kannsch der noch e scheene Daag in Köln mache. Des isch bigott e langi Zit gsi.

Am zwei hämmer d Fiäß schu eso weh döe, dass ich an de Rhin gschlurbt bin, mich ufs Miirli ghockt hab un Baukletzli gstüünt hab.

Am drei bin ich zöem Bahnhof zruck,  obwohl de Zug erscht am fimfi gfahre  isch.

Do hab ich d Bloggerin üsem Bayrische troffe, dere isch s genauso gange wiä mir un so hämmer uns d Wartezit mitenander vertribe.

Mit durchdappte Fiäß bin ich am Samschtig Obend deheim akumme. Am Sundig isch s zwanzig Kilometer durch de Kaiserstöehl gange, mit de Fiäß natirlig un am Mändig hab ich nit meh gmacht. Mir hets glangt!

Adjee mitenand

saits Rénate

Diesen Beitrag hören:

 

Veröffentlicht unter d Litt um eim rum, Säll un des, unterwägs | 8 Kommentare

Entscheidung un Iberraschung

Also, diä meischte hän gmeint, ich soll de eind Badanzug, also de eifarbig nämme. Der wär mer au am liäbschte gsi, wil mer nit vil falsch mache kann un e glains farbigs Bärtli isch jo dra.

Aber immer nur schwarz isch schu eweng langwilig. Der blöemt basst so göet zöe de hellblaue Schwimmbecke, wu s fascht nimmi git.

Also, ich hab si beidi b’halte un hoff, dass si zwei Johr hebe, dass mer des Fiasko firs negscht Johr erspart blibt.

Aber s goht noch schlimmer, ehrlig.

Geschtern kunnt mi Mann  heim un grinst iber beidi Backe. Also des kunnt eigentlig niä vor. Meischtens bruddelt er ebbis vor sich hi, so in Richtung unverschämti Gäscht un saubleedi Kellner un goht erscht emol dusche. Aber wu er eso gstrahlt het, bin ich schu stutzig wore, was bassiärt si kennt. Si wäre nem doch emend nit au abotte ha, in Rente z goh? Bittschen nit, jetz no nit. Aber des kann gar nit si bi dem Kochmangel, hab ich mich innerlig beröehigt.

Nai, er het e Iberraschung fir mich gha: E dreitägigi Fahrradtour durchs Elsiss. Ich hab jo gli wider d Wandervegel im Verdacht gha. Dismol nit. Mit gehn mit sinem Kolleg un däm sinere Frau!
An minem Gsichtsüsdruck het er gmerkt, dass er mich liäber vorher gfrogt hät. Si Kolleg kenn ich küm un sini Frau gar nit.  Un zöedem hab ich em nämlig z bedenke gäh, dass mi Fahrrad nit fir längeri Toure gschaffe isch un si alte Schittler schu dreimol nit. Do möeß er erscht emol d Spinnhobbleneschter üs de Speiche rüsmache un ufbumpe wär au nit schlecht. Deno isch er fascht blatzt vor Stolz un het gmeint, dass er do selbschtverständlig dra denkt het. Mir leihe uns elektrischi Fahrräder, alles schu organisiert. D Fahrräder, au  fir mich, sin uf Greßi un Gwicht abgstimmt. Mi Greßi kann er jo noch zeige, wänn er bis uf Bruschthechi didet, aber wuher kennt der mi Gwicht? Ich will gar nit wisse, was er dänne gsait het.

Also, s einzig was uns nochfählt, sin so Radlerhose mit Bolschter am Fidle.

Un sonigi hab ich hit aprobiärt. Des isch d Steigerung zöem Badanzug kaufe. Irmis, dü hesch rächt gha. Dismol gits keini Bilder, des wänner nit sähne. Un ich au nit, nit emol im schummrige Liächt vum Nachttischlämpli.

Nooch der Radtour meh devu.

. . . un noch e Iberraschung, unseri Amsle hän Jungi!

_MG_9029_DSC7780

 

Adjee mitenand

saits Rénate

 

 

 

 

Veröffentlicht unter d Litt um eim rum, die liäb Familie, Ikaufe goh, Säll un des | Verschlagwortet mit | 2 Kommentare

Landflucht

Immer meh Mensche wänn in de Stadt wohne, meischtens wäge de Infraschtruktur.

Aber nit nur d Mensche ziägts  in d Stadt, au d Viecher. Letscht Johr isch e Wildsäu durch e Friburger Supermarkt  gallopiert.

D Reiher stehn au in de Dreisam un löege üs de Wesch, wiä wänn si kei Wässerli triäbe kennt.

Un d Ratte sin jo schu immer Städter gsi.

Aber sitter nejschtem gits e ganz andere Trend. So ähnlig wiä s des urban gardening z Friburg gäh het. Vor em Theater isch Gmiäs gwachse. Ich mein, Zuccini gsähne z ha. Ob des ebber gholt un deno au no g’esse het, säll weiß ich jetz halt nit.

Nur diä nej Bewegung, dass es d Tiere in d Stadt ziägt, isch kei Ergebnis vu neme Arbeitskreis. Des mache diä eifach eso, ganz ohni  Gremium un Experterundi.

Mir hän nämlig sitter nejschtem e Weschpe- un e Amslenescht uf em Balkon. Do  hämmer villicht glöegt. S isch schu interessant, aber jetz wu d Kinder nimmi deheim sin un mir mache kennte, was mer wotte, miä mer uf d Weschpe un uf d Amsle Rucksicht nämme. Des Gsurre vu de Weschpe fangt jetz nit erscht im Auguscht aa. Also kei Wurscht  dusse esse, aber des isch s kleinscht Problem.

_MG_7212

 

Mit de Amsle degege isch des eweng difficiler, diä wäre nit gärn gsteert, wänn si briäte. Do möeß mer schu eweng lislig si un mer sott au nit eso nooch dra goh. Do flattere si no gli wider furt un leen d Eier elai. Des wänn mir nit. Deswäge mache mir s uns dis Johr in de eind Ecke vum Balkon gmiätlig un diä ander ghärt de Amsle. Gott sei Dank isch unser Balkon nit arg glai, deno kenne mer uns üsem Wäg goh.

Un wänn mi Mann un ich miteander schwätze wänn, gehn mer halt ni. Aber so vil schwätze diän mir nit.

S wird nur heikel, wänn d Amsle vuneme Üsflug zruck kumme. Si  lande nur im Nescht, wänn keiner do isch. Also gehn mir halt ni, warte bis de Vogel uf de Eier hockt un schliche uns wider vorsichtig nüs. Do hämmer uns schu dra gwehnt.

_DSC7722

Ich bin jo emol gspannt, wiäs wird, wänn diä erschte Amslejungi gschlupft sin. Wahrschins sin mi Mann un ich deno stolz wiä Großeltere. Aber ob mer deno iberhaupt noch nüss kenne?

Mi Mann het nämlig rüsgfunde, dass d Amsleeltere ihri Bröet zimlig rabiat verteidige.

Des wäre mer sähne, wänn diä hellblaue Eier üsgschlupft sin.

Löege mer mol.

Adjee mitenand
saits Rénate

Veröffentlicht unter Säll un des | Kommentar hinterlassen

E schwere Gang – Badanzug kaufe! 2. Teil

So, jetz bin ich zruck vu minem schwere Gang. S her mer jo grüüst, aber dass es eso schlimm wird, hätt ich jetz doch nit denkt.

Ich bin schu ganz verschwitzt in de Stadt aakumme, wil s schwiäl gsi isch un Gegewind hab ich au no gha. Ich hab vu obe bis unte gklebt, wiä e agschlozts Gützili. Diä bescht Vorrüssetzung um Badanzig aazprobiäre.

Gfalle hämmer e baar un diä hab ich alli, niin Stick sins gsi, mit in d Umkleide gnumme.  Also diä Innearchitekte vu de Kleidergschäfte ghääre gschlage. Diä Beleuchtung isch meischtens so schlimm, dass es d Wirklichkeit noch schlimmer erschiene losst, wiä si isch. Des siiht nooch Hagelschade üs, hab ich denkt, wu ich mini käswisse Bei mit de tiäfe Delle so im kalte Liächt vu de Umkleide gsähne hab. Wänn ich üs Blech wär, kennt ich s wenigschtens de Versicherung melde. Ich hät kenne devu laufe, bevor ich der erscht Aazug aghaa hab.

Aber was willsch mache, ich hab mich in einer nooch em andere niizwängt. Eimol hab ichs nit ganz gschafft. Der Anzug het obe so e enge Hals-un Armüsschnitt gha, dass der hätsch miäße e Entfesselungskintschler si, um nii z kumme. Also nur noch acht in de Üswahl. Letschtendlig sin zwei iibrig blibe, wu gange sin.

Ich hab mich nit entscheide kenne, weller ich nämme soll un hab si mit zöer Üswahl mit heim nämme derfe. Weller soll  ich bhalte? De eind odr de ander?

Adjee mitenand

saits Rénate

mer kann au eifach zöehorche, d Datei isch do unte

Veröffentlicht unter Säll un des | 8 Kommentare

E schwere Gang, Badanzug kaufe – 1. Teil

D #Freibadsaison het agfange un ich hab bim Üsmischte feschtgstellt, dass miner Badanzug sich ufleest. S het breselt, wu ich dra zooge hab, s isch nit meh z mache gsi.

Ich hab mer im Winter im Hallebad schu denkt, dass er so labberig isch, er isch quasi um mich rum gschwumme. Also elai vum Chlorwasser kann des nit kumme. Ich hab jo de Swimming-Pool in de Cevenne im Verdacht, wu mer im letschte Spotsummer gsi sin. Frankrich – In de Cevenne. Am freje Morge hab ich de Patron als gsähne, wiä er alles megliche ins Wasser gschittet het. E Sprutz vu dämm un e Schepfer vu sällem, eifach eso üsem Handglenk rüs, ohni ebbis abzmesse. Ich hab en emol gfrogt, was des denn so alles isch, was s Wasser so scheen klar un süver macht. „Produits“ isch alles gsi, was er dezöe gsait het. Do wär ich jetz nit druf kumme.

Im Hallebad hab ich noch e andere Badanzug debi gha un deswäge de breslig wider vergesse. Der ander isch aber e arg wiäschte gsi. Schwarz mit brüne Blöeme un uf de Sitte e Raffung. D Verkäuferi het mich dertemol druf higwise, dass des e flache Büch macht. Des weiß ich noch ganz gnau, wil ich mer dert denkt hab, des sait grad diä Richtig. Selber het s ere de Büch iber e riesegroße, gschmacklose Girtelschnalle üs de Hose nüs druckt un mer het grad gmeint, si het do noch e Graddel druf, so ungeniert wiä si de Ranze rüsgstreckt het.

Weller Daifel mich aber gritte het, dass ich der grüslig Badanzug gkauft hab, weiß ich bis hit nit. Ich weiß nur, dass er in de Lumpesack kunnt, sobal ich e neje hab.

Jetz gang ich los, aber nur in ei oder zwei Gschäfter, meh halt ich nit üs.

Des nur kurz. Vu minene Iikaufserlebnisse, mit oder ohni Erfolg, verzell  ich e ander Mol.

Adjée mitenand

saits Rénate

mer kann au eifach zöehorche, d Datei isch do unte

Veröffentlicht unter Ikaufe goh, Säll un des | Verschlagwortet mit | Kommentar hinterlassen

Familie Saubermann – 1. Teil

Familie Saubermann – 1. Teil

S git jo Lit, zöe denne kannsch hi kumme, wänn der wit, s isch immer alles #piccobello. Do stoht kei Weschkorb un kei Begelbrett rum, s liige keini dreckige Schöeh im Gang un au sunscht fahrt nit, aber au gar nit rum. Hegschtens e paar Zitunge un Heftli mit asprechende Titelblätter sin uf eme staubfreie Beistelltischli dekorativ gfächeret higlait.img_6846-01

Diä Lit sin schints eso ordentlig un diszipliniert, dass si alles immer gli wider do hi rüme, wus hi ghärt. Des kenne diä nit, kei Luscht z ha, ebbis ufzrüme, des mache diä ganz selbstverständlig, wil des sich eso ghärt.

Sonigi Lit gits vor allem au in de Fernsehkrimis. Wänn d Polizei am freije Morge an de Diire schellt um e Mord ufzkläre,  macht e tip top frisierti Frau uf, het e schicks Kleid un Pumps aa. Si het kei verlägene Hinterkopf mit e Hüffe Zwifelstrick drin, kei labbrigs T-Shirt iber de bequäme Leggins aa. So laufe in de Krimis nur d Assis rum, wu de ganze Daag Unterschichtefernseh löege. Aber diä andere Lit in de Krimis sin höflig un leen Polizischte in e Hüs, wu mer als in #Schöner Wohnen siiht. Des isch jetz aber e Schlenker zöe de Fernsehkrimis gsi. Zruck zöe de Saubermänner.

Also diä #FamilieSaubermann – so nenn ich si heimlich fir mich – diä mache mir fascht Angscht, aber s gits si wirklig. Mir sin jo au keini Drecksäu. Aber s kunnt halt schu emol vor, dass de Sauerrahm „Flauschi“ het un d Banane brüni Flecke kriäge. Aber bi de Familie Saubermann lit niä e fülige Epfel in de Obschtschale, immer isch alles frisch un knackig. Esse diä des au emol, jo un wänn? Villicht nämme si au eifach Vitamintablette un werfe s Obscht wäg, wenn s nimmi scheen üssiht.img_6842-01

Diä Saubermänner trickne au immer d Dusche ab, dass es keini Wasserflecke git. Do glänzt s im Bad immer wiä imme Viersternehotel. Nit eso bi uns. Mir sin nit d Familie Saubermann, eweng Sauberfrau villicht.

Mir sin ender spontani Süfermacher. Hit emorge zum Beispil, sin mer d verkalkte Fuege un Armature in de Dusche ufgfalle. Des passiert immer, wänn ich mer d Bei rasiere möeß un säll kann ich halt nur, wänn ich d Brille ufhab un deno siehn ich au de Dreck besser. Also hab ich Essigreiniger un e alts  Zahnbirschtli gholt un bin nooch em Rasiere ans Werk gange. Wu ich fertig gsi bin un d Dusche trucke g‘ribe hab, het si fascht wie neij üsgsähne. So sihts bi de Familie Saubermann jeder Daag üs.

Aber wu s Badradio d Ührzit agsait het, isch mer pletzlig  wider igfalle, dass ich jo e Zahnarzttermin gha hab. Also Zähn putze un deno ab in d Wihri mit em Auto, wil fir d Öffentligi het d Zit nimmi glangt.

Un so hab ich mer ganz schnell d Zähn putzt, schnell isch grindlig un grindlig isch süfer hab ich mer denkt. Un wun ich so gschrubbt hab wiä e Bleedi het sich so e komische, eweng süüre Gschmack im Mund üsbreitet. Isch s emend diä neij Zahnbaschta fir empfindlige Zahnschmelz?

Nai, e dü Zit! Ich habs Fuegebirschtli gnumme! Bäh, hets mich g‘ekelt. Ich hab gspeit un gspiält. D Zit isch mer deno glich gsi.

Sähne ner: Des dät inere Familie Saubermann halt nit passiere, wil diä rüme alles immer gli uf.

Vor kurzem bin ich bi sonere Familie Saubermann iiglade gsi. S isch nit alles eso süfer un appetilig, wiä s de Aaschin het . . . säll kennener mer glaube.

Adjee mitenand
saits Rénate

Veröffentlicht unter d Litt um eim rum, Säll un des | Kommentar hinterlassen