Vereinsläbe, e Erfahrung fir alli Sinne

Noch bis vor eme göete Johr hän Verein iberhaupt kei Rolle in minem Läbe gspiilt un pletzlig bin ich mittedrin. Bim Schaffe un au in de Freizit, wil miner Sport wu ich mach, s Zirkeltraining, jo au imme Verein isch.
– Wiäso Zirkeltraining? des erfahre ner im erschte Video vum Rénate sinem Blog –

Wiä s bi de Iibringer un Engagierer bim Schaffe  zöegoht  Schaffe goh – bineme Verein hab ich nejig erfahre. So, un jetz kann ichs mit ere Sportlerversammlung vergliche. S isch Johreshauptversammlung fir alli interessierte Mitglieder gsi.

Eigentlig wär ich do nit higange, wil eso arg hets mich nit interessiert, was alles botte isch, wer wäm Dankscheen sait un wiäviel dezöekumme un wegzooge sin. Ich bin nur higange, wil ich s litte heere hab, dass sie d Gruppe vum Zirkeltraining ufleese wänn un dodefir ebbis moderners abiäte wänn, ebbis was grad aagsait isch. Zumba kanns nit sii, des gits schu, des isch quasi kalte Kaffee. Cross dich fit oder Kettleball, dodevu hän si s gha.

Also bin ich amme wunderscheene Junidaag, am freje Obend in d Turnhalle gange, wu d Versammlung gsi isch.

In de Halle sin d Turnbänk ufgstellt gsi, sonigi wu mer in der Schöel het miäße driber hopse. Un diä Maidli, wu fir de Schwebebalke z dabbig gsi sin, hän Pferdchenspring uf däne Bänk  mache miäße un als Abgang e Strecksprung. Meischtens sin si aber rabplotzt wiä Herdepfelsäck. Ich hab dertemol mini ganzi Angscht iiberwindet un bin uf em herte Schwebebalke rumghepperlet un däppelet mit zämme kniffenem Mül,  aber zöe de unsportlige Pfludde un Stigele hab ich nit ghäre welle. Des isch aber lang rum, wahrschins kennt ich jetz nit emol meh uf de Bank rumdäppele ohni rab z kaie.

Also diä Gesamtversammlung isch, wiä schu gsait, amme scheene, sunnige Juniobend gsi, kei einzigs Welkli hesch am Himmel gsähne. Wurum an  soneme  Daag diä ganz  Föeßballjugend de ganze Nommittag  in de Halle trainiäre möeß, weiß de Kuckkuck.  Villicht wägem Ozon – des wird s gsi si!

Vu de zweie bis am fimfi hän nochenander d E-Jugend, d D-Jugend un am Schluß d C-Jugend trainiärt. In de Luft isch also e ganz bsunders Gmisch, mer kennt au firnähm sage, e Geruchsportpourri ghängt. Üs em Föeßschweiß vu de Gingl vu de E-Jugend un em unkontrollierte Achselschweiß vu de Kerli, wu grad mitte in de Pubertät sin, also de D-Jugend, abgrundet vu de Üsdinschtunge vu de C-Jugend. Do hets au nix gholfe, dass diä mit e Hüffe Deo rum gsulveret hän. Un vu de vier Oberliächter in de Halle sin drei nit uf gange, des isch leider schu e Wiili eso.

Mich hets fascht gstellt, wu ich in d Halle ni kumme bin. Des derf doch nit wohr si! Un deno noch diä herte Bänk ohni Lähni. Nooch ere halbe Stund schu, hab ich denkt, dass mers Kritz abbricht. Deswäge bin ich in de Geräteraum gschliche un hab e Bock rüsgschunde un en an d Hallewand gstellt, so dass ich mich hab kenne aalähne.

S isch ännewäg zimlig langwilig gsi. Gegesitigi Beweihräucherung ghärt schiints zöem Vereinsläbe dezöe. Un deno, ei Abteilig noch de andere het e Rapport abgliferet.  Rhetorisch zwische mäßig un saumäßig. D Sportler hän jo ihri Stärke anderschwu. Des merksch jo als au, wänn si d Föeßballer interviewe.  S Schlimmscht isch aber gsi, dass es nooch em Alphabet gange isch, also vu A bis Z. Wu isch s Zirkeltraining? Fascht am End, hinterher kunnt nur noch Zumba.

Wiä s deno rüskumme isch, möeß ich  e ander mol loswäre, ich möeß jetz erscht emol durchschnüüfe.

Adjee mitenand
saits Rénate

Diesen Beitrag hören:

Veröffentlicht unter Säll un des | Kommentar hinterlassen

D Affehitz

Ich weiß jo nit, wiä s Ejch goht, also mir macht diä Hitz un diä Schwiäli z schaffe. Im Hüshalt machsch grad noch s Grebscht un begle möesch am Morge vor de Sibene. Ich begel jetz fascht nit meh. S isch mer grad egal, hauptsach s isch süfer un wenns eweng verrumpfelt isch, deno isch s halt eso.
S einzig was ich noch gschafft kriäg, isch e baar Strißli vu rabkaite Blöeme z mache un de Garte vu de Nochbere spritze ( s sin jo nur ebbe sibbe Ar !).

Sogar zöem Zeltmüsikfeschtival z goh, koschtet Iberwindung, kennts nit emol ZMF-Wetter si? So wiä s letzscht Johr? ZMF zweidäusendsechzeh

Un  am Computer hocke un schribe, au des isch astrengend, deswäge diä lang Paus. Diä negscht Wuch solls kiähler wäre, deno heere ner wider vu mir.

Adjee mitenand

saits Rénate

Veröffentlicht unter Säll un des | 2 Kommentare

Blogs50plus in Köln

S git jo no meh elteri Lit, wu blogge. Des isch eso, des weiß ich gnau. Aber s kunnt  vor, dass ich als eweng schäps aglöegt wir, wänn ich sag, dass ich e Blog schrib. Un wänn ich deno noch sag, dass der Blog in Dialekt gschribe isch, heersch s richtig rattere, was in de Hirner vor sich goht: alemannisch, Heimet, Gedichtli, Reimli vu Bächli un Bliämli, wißhorigi Lit, wu enander in ere Bürestube ihri Gschichtli vorläse üsere Zit, wu mer noch kei Bulldog gha het, sondern Resser vor der Pflueg gspannt het . . .
Un wänn ich des deno in dene ihre Gsichter lis, mein ich immer, mich erkläre z miäße, fascht schu rechtfertige z miäße, erschtens, dass ich in minem gsegnete Alter noch e Blog schrib un deno noch uf alemannisch.

Deswäge hab ich mich bi blogs50plus gmeldet, des isch e Sammelsitte mit lütter Blogs vu Lit wu elter sin wiä fuffzig.

Un des Frejohr isch in Köln e Treffe gsi, wu ich hi gfahre bin. Bahn un Hotel hab ich böecht un deno ab nooch Kölle. D Iifahrt in de Bahnhof bi mittelschlechtem Wetter isch, ja wiä soll ich sage, nit grad . . .  (ich weiß nit wiä ich sage soll, löege halt eifach) gsi.

 

Diese Diashow benötigt JavaScript.

Des Treffe vu dänne eltere Bloggerinne isch inere echt kölsche Wirtschaft gsi, so einere, wu der de Bierdeckel uf s Glas lege  möesch, wänn der kei Durscht meh hesch, sunscht kriägsch automatisch ei Gläsli Kölsch am andere higstellt.  Ich hab jetz extra Gläsli gsait, wil 0,2  un nur dreiviertel voll, wirklig nur e göete Schluck isch.

So hab ich anderi Bloggerinne kenne gleert. Männer hätte au kumme derfe, sin aber nit. Säll isch nit schlimm gsi. Mir hän si nit gfählt. Nix gege d Männer, aber wänn si in de Minderheit sin, kenne si als schu eweng astrengend si. So e Fraueobend het au ebbis fir sich gha.

Am Afang isch s ehrlig gsait nit eso eifach gsi, wänn der keiner kennsch. Üsem Südweschte bin ich diä einzig gsi, eini üs em Bayrische isch au noch do gsi, diä andere ender üs de Gegend um  Köln rum un vu wider obe bis ganz, ganz obe.

Mer het eweng so glöegt, wer iber was schribt. Reiseblogs hets gäh, Modiblogs mit Styling-Tipps, Jeder-Daag-Blogs, Food-Blogs un was einem halt eso durch de Kopf goht, so ähnlig wiä miner Blog. Un irgendwiä hab ich mich bi dem Treffe nit geniert s’zage,  dass  ich in Dialekt schrib, nit wiä deheim. Un schu elai dodefir het sich s glohnt nach Köln z fahre.

Aber de Wunderfitzgigl het mer kei Röeh glo  un ich hab am Schluß, wu d Rundi schu eweng glainer wore isch, gfrogt, ob ich ebbis vorläse kennt, wil ich eifach wisse welle hab, ob mer mich au wu andersch verstoht. Nochdem ich e Beitrag üsem Blog vorgläse hab, hän si gmeint, dass ich des unbedingt in YouTube stelle miäßt. Au des no!

S het e Wiili brücht, mit de Produktion vum Video. De Produzent stoht vil hinterm Herd, aber wänn er schu nit de Keller ufrümt, kann er in sinere freie Zit wenigschtens e Video zämme schnide un des isch minem Mann sini Ufgab gsi.
Do isch s Ergebnis vum Eheprojekt: S Rénate isch in Rente

Aber Köln isch  schu astrengend gsi. Nooch em Treffe het mich s Taxi vergesse un ich bin bal e halbi Stund uf de Stroß rumgstande, bis de Ersatz kumme isch. D Nacht im Hotel isch rumgange, meh sag ich nit dezöe. Un am Samschtig Morge bin ich schu kurz noch de Nine in de Stadt gsi. Bim Zug böeche hab ich mer denkt: Nimmsch einer am Nomiddag, deno kannsch der noch e scheene Daag in Köln mache. Des isch bigott e langi Zit gsi.

Am zwei hämmer d Fiäß schu eso weh döe, dass ich an de Rhin gschlurbt bin, mich ufs Miirli ghockt hab un Baukletzli gstüünt hab.

Am drei bin ich zöem Bahnhof zruck,  obwohl de Zug erscht am fimfi gfahre  isch.

Do hab ich d Bloggerin üsem Bayrische troffe, dere isch s genauso gange wiä mir un so hämmer uns d Wartezit mitenander vertribe.

Mit durchdappte Fiäß bin ich am Samschtig Obend deheim akumme. Am Sundig isch s zwanzig Kilometer durch de Kaiserstöehl gange, mit de Fiäß natirlig un am Mändig hab ich nit meh gmacht. Mir hets glangt!

Adjee mitenand

saits Rénate

Diesen Beitrag hören:

 

Veröffentlicht unter d Litt um eim rum, Säll un des, unterwägs | 8 Kommentare

Entscheidung un Iberraschung

Also, diä meischte hän gmeint, ich soll de eind Badanzug, also de eifarbig nämme. Der wär mer au am liäbschte gsi, wil mer nit vil falsch mache kann un e glains farbigs Bärtli isch jo dra.

Aber immer nur schwarz isch schu eweng langwilig. Der blöemt basst so göet zöe de hellblaue Schwimmbecke, wu s fascht nimmi git.

Also, ich hab si beidi b’halte un hoff, dass si zwei Johr hebe, dass mer des Fiasko firs negscht Johr erspart blibt.

Aber s goht noch schlimmer, ehrlig.

Geschtern kunnt mi Mann  heim un grinst iber beidi Backe. Also des kunnt eigentlig niä vor. Meischtens bruddelt er ebbis vor sich hi, so in Richtung unverschämti Gäscht un saubleedi Kellner un goht erscht emol dusche. Aber wu er eso gstrahlt het, bin ich schu stutzig wore, was bassiärt si kennt. Si wäre nem doch emend nit au abotte ha, in Rente z goh? Bittschen nit, jetz no nit. Aber des kann gar nit si bi dem Kochmangel, hab ich mich innerlig beröehigt.

Nai, er het e Iberraschung fir mich gha: E dreitägigi Fahrradtour durchs Elsiss. Ich hab jo gli wider d Wandervegel im Verdacht gha. Dismol nit. Mit gehn mit sinem Kolleg un däm sinere Frau!
An minem Gsichtsüsdruck het er gmerkt, dass er mich liäber vorher gfrogt hät. Si Kolleg kenn ich küm un sini Frau gar nit.  Un zöedem hab ich em nämlig z bedenke gäh, dass mi Fahrrad nit fir längeri Toure gschaffe isch un si alte Schittler schu dreimol nit. Do möeß er erscht emol d Spinnhobbleneschter üs de Speiche rüsmache un ufbumpe wär au nit schlecht. Deno isch er fascht blatzt vor Stolz un het gmeint, dass er do selbschtverständlig dra denkt het. Mir leihe uns elektrischi Fahrräder, alles schu organisiert. D Fahrräder, au  fir mich, sin uf Greßi un Gwicht abgstimmt. Mi Greßi kann er jo noch zeige, wänn er bis uf Bruschthechi didet, aber wuher kennt der mi Gwicht? Ich will gar nit wisse, was er dänne gsait het.

Also, s einzig was uns nochfählt, sin so Radlerhose mit Bolschter am Fidle.

Un sonigi hab ich hit aprobiärt. Des isch d Steigerung zöem Badanzug kaufe. Irmis, dü hesch rächt gha. Dismol gits keini Bilder, des wänner nit sähne. Un ich au nit, nit emol im schummrige Liächt vum Nachttischlämpli.

Nooch der Radtour meh devu.

. . . un noch e Iberraschung, unseri Amsle hän Jungi!

_MG_9029_DSC7780

 

Adjee mitenand

saits Rénate

 

 

 

 

Veröffentlicht unter d Litt um eim rum, die liäb Familie, Ikaufe goh, Säll un des | 2 Kommentare

Landflucht

Immer meh Mensche wänn in de Stadt wohne, meischtens wäge de Infraschtruktur.

Aber nit nur d Mensche ziägts  in d Stadt, au d Viecher. Letscht Johr isch e Wildsäu durch e Friburger Supermarkt  gallopiert.

D Reiher stehn au in de Dreisam un löege üs de Wesch, wiä wänn si kei Wässerli triäbe kennt.

Un d Ratte sin jo schu immer Städter gsi.

Aber sitter nejschtem gits e ganz andere Trend. So ähnlig wiä s des urban gardening z Friburg gäh het. Vor em Theater isch Gmiäs gwachse. Ich mein, Zuccini gsähne z ha. Ob des ebber gholt un deno au no g’esse het, säll weiß ich jetz halt nit.

Nur diä nej Bewegung, dass es d Tiere in d Stadt ziägt, isch kei Ergebnis vu neme Arbeitskreis. Des mache diä eifach eso, ganz ohni  Gremium un Experterundi.

Mir hän nämlig sitter nejschtem e Weschpe- un e Amslenescht uf em Balkon. Do  hämmer villicht glöegt. S isch schu interessant, aber jetz wu d Kinder nimmi deheim sin un mir mache kennte, was mer wotte, miä mer uf d Weschpe un uf d Amsle Rucksicht nämme. Des Gsurre vu de Weschpe fangt jetz nit erscht im Auguscht aa. Also kei Wurscht  dusse esse, aber des isch s kleinscht Problem.

_MG_7212

 

Mit de Amsle degege isch des eweng difficiler, diä wäre nit gärn gsteert, wänn si briäte. Do möeß mer schu eweng lislig si un mer sott au nit eso nooch dra goh. Do flattere si no gli wider furt un leen d Eier elai. Des wänn mir nit. Deswäge mache mir s uns dis Johr in de eind Ecke vum Balkon gmiätlig un diä ander ghärt de Amsle. Gott sei Dank isch unser Balkon nit arg glai, deno kenne mer uns üsem Wäg goh.

Un wänn mi Mann un ich miteander schwätze wänn, gehn mer halt ni. Aber so vil schwätze diän mir nit.

S wird nur heikel, wänn d Amsle vuneme Üsflug zruck kumme. Si  lande nur im Nescht, wänn keiner do isch. Also gehn mir halt ni, warte bis de Vogel uf de Eier hockt un schliche uns wider vorsichtig nüs. Do hämmer uns schu dra gwehnt.

_DSC7722

Ich bin jo emol gspannt, wiäs wird, wänn diä erschte Amslejungi gschlupft sin. Wahrschins sin mi Mann un ich deno stolz wiä Großeltere. Aber ob mer deno iberhaupt noch nüss kenne?

Mi Mann het nämlig rüsgfunde, dass d Amsleeltere ihri Bröet zimlig rabiat verteidige.

Des wäre mer sähne, wänn diä hellblaue Eier üsgschlupft sin.

Löege mer mol.

Adjee mitenand
saits Rénate

Veröffentlicht unter Säll un des | Kommentar hinterlassen

E schwere Gang – Badanzug kaufe! 2. Teil

So, jetz bin ich zruck vu minem schwere Gang. S her mer jo grüüst, aber dass es eso schlimm wird, hätt ich jetz doch nit denkt.

Ich bin schu ganz verschwitzt in de Stadt aakumme, wil s schwiäl gsi isch un Gegewind hab ich au no gha. Ich hab vu obe bis unte gklebt, wiä e agschlozts Gützili. Diä bescht Vorrüssetzung um Badanzig aazprobiäre.

Gfalle hämmer e baar un diä hab ich alli, niin Stick sins gsi, mit in d Umkleide gnumme.  Also diä Innearchitekte vu de Kleidergschäfte ghääre gschlage. Diä Beleuchtung isch meischtens so schlimm, dass es d Wirklichkeit noch schlimmer erschiene losst, wiä si isch. Des siiht nooch Hagelschade üs, hab ich denkt, wu ich mini käswisse Bei mit de tiäfe Delle so im kalte Liächt vu de Umkleide gsähne hab. Wänn ich üs Blech wär, kennt ich s wenigschtens de Versicherung melde. Ich hät kenne devu laufe, bevor ich der erscht Aazug aghaa hab.

Aber was willsch mache, ich hab mich in einer nooch em andere niizwängt. Eimol hab ichs nit ganz gschafft. Der Anzug het obe so e enge Hals-un Armüsschnitt gha, dass der hätsch miäße e Entfesselungskintschler si, um nii z kumme. Also nur noch acht in de Üswahl. Letschtendlig sin zwei iibrig blibe, wu gange sin.

Ich hab mich nit entscheide kenne, weller ich nämme soll un hab si mit zöer Üswahl mit heim nämme derfe. Weller soll  ich bhalte? De eind odr de ander?

Adjee mitenand

saits Rénate

mer kann au eifach zöehorche, d Datei isch do unte

Veröffentlicht unter Säll un des | 8 Kommentare

E schwere Gang, Badanzug kaufe – 1. Teil

D #Freibadsaison het agfange un ich hab bim Üsmischte feschtgstellt, dass miner Badanzug sich ufleest. S het breselt, wu ich dra zooge hab, s isch nit meh z mache gsi.

Ich hab mer im Winter im Hallebad schu denkt, dass er so labberig isch, er isch quasi um mich rum gschwumme. Also elai vum Chlorwasser kann des nit kumme. Ich hab jo de Swimming-Pool in de Cevenne im Verdacht, wu mer im letschte Spotsummer gsi sin. Frankrich – In de Cevenne. Am freje Morge hab ich de Patron als gsähne, wiä er alles megliche ins Wasser gschittet het. E Sprutz vu dämm un e Schepfer vu sällem, eifach eso üsem Handglenk rüs, ohni ebbis abzmesse. Ich hab en emol gfrogt, was des denn so alles isch, was s Wasser so scheen klar un süver macht. „Produits“ isch alles gsi, was er dezöe gsait het. Do wär ich jetz nit druf kumme.

Im Hallebad hab ich noch e andere Badanzug debi gha un deswäge de breslig wider vergesse. Der ander isch aber e arg wiäschte gsi. Schwarz mit brüne Blöeme un uf de Sitte e Raffung. D Verkäuferi het mich dertemol druf higwise, dass des e flache Büch macht. Des weiß ich noch ganz gnau, wil ich mer dert denkt hab, des sait grad diä Richtig. Selber het s ere de Büch iber e riesegroße, gschmacklose Girtelschnalle üs de Hose nüs druckt un mer het grad gmeint, si het do noch e Graddel druf, so ungeniert wiä si de Ranze rüsgstreckt het.

Weller Daifel mich aber gritte het, dass ich der grüslig Badanzug gkauft hab, weiß ich bis hit nit. Ich weiß nur, dass er in de Lumpesack kunnt, sobal ich e neje hab.

Jetz gang ich los, aber nur in ei oder zwei Gschäfter, meh halt ich nit üs.

Des nur kurz. Vu minene Iikaufserlebnisse, mit oder ohni Erfolg, verzell  ich e ander Mol.

Adjée mitenand

saits Rénate

mer kann au eifach zöehorche, d Datei isch do unte

Veröffentlicht unter Ikaufe goh, Säll un des | Verschlagwortet mit | Kommentar hinterlassen

Familie Saubermann – 1. Teil

Familie Saubermann – 1. Teil

S git jo Lit, zöe denne kannsch hi kumme, wänn der wit, s isch immer alles #piccobello. Do stoht kei Weschkorb un kei Begelbrett rum, s liige keini dreckige Schöeh im Gang un au sunscht fahrt nit, aber au gar nit rum. Hegschtens e paar Zitunge un Heftli mit asprechende Titelblätter sin uf eme staubfreie Beistelltischli dekorativ gfächeret higlait.img_6846-01

Diä Lit sin schints eso ordentlig un diszipliniert, dass si alles immer gli wider do hi rüme, wus hi ghärt. Des kenne diä nit, kei Luscht z ha, ebbis ufzrüme, des mache diä ganz selbstverständlig, wil des sich eso ghärt.

Sonigi Lit gits vor allem au in de Fernsehkrimis. Wänn d Polizei am freije Morge an de Diire schellt um e Mord ufzkläre,  macht e tip top frisierti Frau uf, het e schicks Kleid un Pumps aa. Si het kei verlägene Hinterkopf mit e Hüffe Zwifelstrick drin, kei labbrigs T-Shirt iber de bequäme Leggins aa. So laufe in de Krimis nur d Assis rum, wu de ganze Daag Unterschichtefernseh löege. Aber diä andere Lit in de Krimis sin höflig un leen Polizischte in e Hüs, wu mer als in #Schöner Wohnen siiht. Des isch jetz aber e Schlenker zöe de Fernsehkrimis gsi. Zruck zöe de Saubermänner.

Also diä #FamilieSaubermann – so nenn ich si heimlich fir mich – diä mache mir fascht Angscht, aber s gits si wirklig. Mir sin jo au keini Drecksäu. Aber s kunnt halt schu emol vor, dass de Sauerrahm „Flauschi“ het un d Banane brüni Flecke kriäge. Aber bi de Familie Saubermann lit niä e fülige Epfel in de Obschtschale, immer isch alles frisch un knackig. Esse diä des au emol, jo un wänn? Villicht nämme si au eifach Vitamintablette un werfe s Obscht wäg, wenn s nimmi scheen üssiht.img_6842-01

Diä Saubermänner trickne au immer d Dusche ab, dass es keini Wasserflecke git. Do glänzt s im Bad immer wiä imme Viersternehotel. Nit eso bi uns. Mir sin nit d Familie Saubermann, eweng Sauberfrau villicht.

Mir sin ender spontani Süfermacher. Hit emorge zum Beispil, sin mer d verkalkte Fuege un Armature in de Dusche ufgfalle. Des passiert immer, wänn ich mer d Bei rasiere möeß un säll kann ich halt nur, wänn ich d Brille ufhab un deno siehn ich au de Dreck besser. Also hab ich Essigreiniger un e alts  Zahnbirschtli gholt un bin nooch em Rasiere ans Werk gange. Wu ich fertig gsi bin un d Dusche trucke g‘ribe hab, het si fascht wie neij üsgsähne. So sihts bi de Familie Saubermann jeder Daag üs.

Aber wu s Badradio d Ührzit agsait het, isch mer pletzlig  wider igfalle, dass ich jo e Zahnarzttermin gha hab. Also Zähn putze un deno ab in d Wihri mit em Auto, wil fir d Öffentligi het d Zit nimmi glangt.

Un so hab ich mer ganz schnell d Zähn putzt, schnell isch grindlig un grindlig isch süfer hab ich mer denkt. Un wun ich so gschrubbt hab wiä e Bleedi het sich so e komische, eweng süüre Gschmack im Mund üsbreitet. Isch s emend diä neij Zahnbaschta fir empfindlige Zahnschmelz?

Nai, e dü Zit! Ich habs Fuegebirschtli gnumme! Bäh, hets mich g‘ekelt. Ich hab gspeit un gspiält. D Zit isch mer deno glich gsi.

Sähne ner: Des dät inere Familie Saubermann halt nit passiere, wil diä rüme alles immer gli uf.

Vor kurzem bin ich bi sonere Familie Saubermann iiglade gsi. S isch nit alles eso süfer un appetilig, wiä s de Aaschin het . . . säll kennener mer glaube.

Adjee mitenand
saits Rénate

Veröffentlicht unter d Litt um eim rum, Säll un des | Kommentar hinterlassen

Tödlichi Gfohr im Frejohr

S duftet wider iberall nooch #Bärlauch, manchi sage au, s stinkt.

Mir sammle schu lang des Greänziig im Frejohr un mache Bärlauchbutter oder Peschto drüs oder streje eifach e baar Streife uf s Salatschissili. Sitter e baar Johr wird immer wider gwarnt vor de tödliche Verwechslung mit de Maigleckli. Des isch natirlig tragisch, wänn der diä zwei Pflanze nit üsenander halte kannsch. Aber wenn de ganze Waldbode ei einzige Bärlauchdeppig isch, un d Luft voll mit dem einzigartige Ziwele-Knoblig-Gmisch isch, wurum sott jetz do e Maigleckli dezwische si?

Des isch diä groß Froog bim Obendesse neijlig gsi. D Burschd sin deheim gsi un ich hab Käsknepfli (Knepfli, keini  Spätzle!) mit Salat gmacht. Do wickle si als, un des Esse derf ich mache, ohni dass mer mi Mann niischwätzt. Aber eifach nur esse un zfride sii? Na nai, nit bi uns!

Wu s Maidli zöem dritte Mol Käsknepfli gschepft het, het si Bröeder mol wider gmeint, eweng  stupfe z miäeße: „Schwesterlein, denk an deinen BMI, sonst wirst du noch eine Pfludde.“ (S einzig, was unsri Kinder uf alemannisch kenne, sin e baar Schimpfwerder.)  Ich hab als au schu emol denkt:  S Maidli isch so e Griftli gsi, wu s uf d Welt kumme isch, knappi sechs Pfund hets gwoge, un s isch au lang e rings Kind gsi. Un jetz ischs halt e richtigi Frau.

S het em zruck gäh: „Besser man erkennt an der Figur, welchen Geschlechts man ist – (manchmol schwätzt s schu eweng gschwulle deher)  –  als so ein schwindsüchtiger Hungerhaken zu sein wie deine letzte Flamme. Mama, gibt es hierfür nicht einen fiesen Ausdruck in deinem Dialekt?“ Mer sott jo nit schlecht iber d Partner vu de Kinder schwätze, aber wil d Beziehung jo schu rum gsi isch, hab ich minem Dechterli mit Stiigele, gmolkini Geiß, Rebstecke un Scherbe üsgholfe. Ich möeß em Dechterli aber au Rächt gäh, so e dirrs Wiib un immer schlapp un halber krank. Si isch als am Tisch ghockt, krummbucklig, ihri eckige Schultere hän üsem lumpige T-Shirt rüsglöegt un mit ihre knochige Hände – so groß wiä Klodeckel  – het si e Tasse Tee umklammeret. Si het fascht nur Tee trunke, wil si jo immer eweng malaise gsi isch un g’esse het si fascht nit, un wänn, isch ere es hinterher wider schlecht gsi. De Körper isch feschti Nahrung eifach nit gwehnt gsi.

Mit dere Froog, Bärlauch oder Maigleckli, simmer aber no nit durch gsi. D Stimmung isch sowieso schu am Kippe gsi un ich hab mich als Nichtbiologin au no erkläre miäße, wurum ich imstand bin Bärlauch vu Maigleckli z unterscheide. Jo, wieso ich des kann? Ich schmeck‘ s halt eifach! Minene Kinder het des nit glangt. De Kerli het vorgäh, noch e „Date“ z haa – mer wil jo nit noch Ziwile üsem Mül stinke –  un het s Salatschissili eifach stoh lo. Un s Maidli het demonschtrativ an jedem Blättli gschmeckt. Zöedem hän d Kinder noch wisse welle, wiäs denn mit de Lebensversichung isch – vu minem Mann un mir, also wänn einer vu uns beide ins Gras (oder in d Maigleckli) bißt. Do het mi Mann schnell sini Salatschissle mit minere üsdüscht.  Ich hab en bees aglöegt un minene Kinder erklärt, dass ich mi Rente kriäg un jetz au noch de Minijob hab. Ich hab also kei akuti Geldnot, dass ich de Vater um d Ecke bringe miäßt. Also wirklig! S Dessert hän alli gesse, Himbeere mit Vanilleiis. – Was mer do alles nimischle kennt . . .

Also s Maidli kann jo nit eso göet iistecke – des mit em BMI het s gwurmt. S het diä ganz Zit iiberleijt, wiäs sinem Bröeder noch emol eins üswische kennt un het en gfrogt: „Wie ist es denn so, mit lauter jungen hippen Kids zu studieren, du bist ja bald näher an dreißig als an zwanzig, und auf deinem Hinterkopf zeichnet sich eine Tonsur ab, von der ein mancher Mönch im Mittelalter nur hätte träumen können.“

Jetz sin si quitt gsi!

Am negschte Daag hab ich d Versicherungsunterlage rüsgsöecht un d Lebensversicherung ufgleest.

So het diä Striterei ebbis Göets fir sich gha.

Adjee mitenand
saits Rénate

 

 

 

 

 

Veröffentlicht unter die liäb Familie, Säll un des | Verschlagwortet mit , , | Kommentar hinterlassen

Iiladung zum Spieleobend

Horrorszenario:  mir sin zum Spieleobend iiglade – was solle mer mache? S isch jo vor e baar Johr schu emol zimlig in Modi kumme, dass au diä Erwachsene sich wider zämme hocke un Spiele spiele, alli megliche  Spiele. Ich hab denkt, dass des jetz rum isch un bin eigentlig froh gsi, dass der Kelch immer an uns vorbei gange isch.

Jetz het  s uns aber doch noch verwitscht. Wu ich s minem Mann gsait hab, het der wiä üs de Pischtol gschosse gsait, dass er schaffe möeß, debi het er noch gar nit gwißt ghet, wenn.  Mir sin uns jo nit vilmol  einig, aber wenn s um Spiele goht, simmer uns einig. Des kenne mer beidi liide wiäs Ranzeweh.

S het nix gholfe, mir hän hi miäße.

S het glickligerwis verschiedini  Statione gäh, au mit bekannte Gschicklichkeitspiel wiä Mikado, göet fir mich, ich hab e röehigi Hand, Pech fir mi Mann, de Grobmotoriker.Hau den Lukas hets halt leider nit gäh. Aber des mit de Statione isch au sunscht göet gsi, do het mer sich dezwische eweng verdrucke kenne.

Ich hab jo Angscht gha, dass mer alli amme Tisch hocke un e unglaublich komplizierts Spiel mache miän, wu ich im Läbe nit kapier, wil sich mi Hirn eifach degege wehrt, z verstoh, wurum verschidini Phantasievölker um e Phantasieland stritte. Ich bin halt eifach phantasielos, ganz un gar. Do stehn so Gnome un Wichtel uf eme Brett, un de Gnom kann nit wider wil er nit gnöeg Zoll, nämlig fimf verschide farbigi Glitzersteinli,  zahle kann. Deswäge möeß er jetz e Rundi Phantasiviecher hüete, oder so ähnlig . . .  Des hab ich mer jetz grad üsdenkt, villicht bin ich doch nit eso phantasielos.

Frejer, als Kind, hab ich schu gäärn Mensch ärger dich nicht, Mühle, Mau-Mau oder #17&4 gspilt. Un wu mini Kinder glai gsi sin, hab ich au mit ene gspielt, manchmol. Aber s isch halt kei Vergniäge gsi, wil de Kerli hets nit eso rächt interessiert un isch als eifach ufgstande un devu gloffe. Un s Maidli isch kei so göeti Verliereri gsi. Wenn s göet gange isch, isch si beleidigt gsi un het e Schnippili zooge, manchmol het ere e Niederlage aber eso z schaffe gmacht, dass sie s ganz Spiel vum Tisch gworfe het. Do hab ich d Spiele ganz obe ins Regal grüümt un au nimmi vermisst.

Also der Obend isch nit eso schlimm gsi, wiä mer denkt hän. Ich hab e paar Statione mitgmacht, mi Mann au, villicht au nit. Nooch anderthalb Stund hab ich en in de Kuchi, sinem Revier, entdeckt. Er isch nit elai gsi. S het no meh Spielemuffel gäh.

Aber so scheen, dass mer bis zum Schluß blibe sin, isch s au wider nit gsi.

Villicht kenne mer emol mit de Enkel spiele, wenn s deno sowit isch.

Adjee #mitenand
sait s Rénate

Veröffentlicht unter Säll un des | 4 Kommentare