Wohnung gsöecht – 2. Teil

Zöem negschte Termin simmer eweng z spoot kumme, wil mer schiir kei Parkplatz in de Wihri gfunde hän. De „Juwel im Dachgeschoss einer Jugendstilvilla“ het uff uns gwartet.

S Treppehüs isch immer weäschter wore, je widder mer nuff kumme sin. Im Dachgschoss isch deno e mungilibrüne PVC-Belag uff de Stäge glääge. Er het nit so rächt ghebt un mir sin fascht hibirzlt.

D Makleri isch schu obe gsi un het sich vum Uffstiig üsröehe kenne. E ganz jungi Frau (mi Möeder dät jetz sage, so e jungi Schneegans) in eme blaue Koschtümli in Greßi 36 ( 38 wär wahrschins bequämer gsi) un mit eme weng gälstichige blunde Pferdeschwanz. De Aasatz isch schu rüsgwachse gsi, aber mer kann jo nit alli veär Wuche de Aasatz nochfärbe loh. Des koscht jo e Vermege. Ich weiß des. Ich iberleg mer au schu e Wiili ob i nit endlig zöe minene graue Hohr stoh soll. Aber diä Iibergangszit!

D Makleri het deno aagfange, d Vorteil vu dere Zwei-Raum-Wohnung uff z zelle. Un gli, wu si s Mül uffgmacht het, un in reinschtem Sächsisch losglait het, hab i denkt: „Maidli, dü wirsch s no schwer ha im Badnerland“.

Jetz aber zöe de Wohnung. Si isch eigentlig ganz heimelig gsi, eweng het si mi an des Bild vum Spitzweg mit em arme Poet erinnert. S ware aber immerhin zwei Zimmer, acht und zwelf Quadratmeter. Aber stickig ischs gsi. Un des schu im Mai. Wiä soll des deno erscht im Hochsummer wäre?

Ich glaub nit, dass des de Gaby ihr neji Heimet wird.

Am Schluss vu de Besichtigung hab i mer deno e Bemerkung nit verkniffe kenne un hab zöe dere junge Frau gsait: „Entschuldigen Sie bitte, ich möchte Ihnen nicht zu nahe treten, aber hierzulande spricht man von einer Zwei-Zimmerwohnung und nicht von einer Zwei-Raumwohnung.“ Des hab i extra so gstelzt gsait, dass si merkt, dasses manchmol besser isch, wämmer hochditsch schwätzt. Un was het diä sächsisch Frohnatür gsait: „Oach, dös vergess isch ömmer. Tschüssii.“ E Versöech isch s wert gsi.

Diä dritt Wohnung hämmer nimmi alöege meäße. D Gaby het e Nochricht greägt, dass si schu vergäh isch.

S Glick war uns hold un mer hän tatsächlig e richtig alti Wirtschaft in de Wihri gfunde, wu s Schnitzel mit Brägili gäh het. Un d Bediänung het mi nit scheel aglöegt, wun i noch Sooß dezöe bschtellt hab. S git au no scheeni Iberraschunge.

Wu mer so gmiätlig ghockt sin, het mer d Gaby verzellt, dass si sich spontan entschlosse het, erscht emol unbezahlte Urlaub z nämme. Si will endlig emol in Röeh ihri Eltere bsöeche, wu uff Mallorca läbe. Will mer jo nit weiß, wiä lang es si noch git. D Gaby isch schu lang nimmi dert gsi, will si jo immer mit ihrm Mann Fernreise gmacht het, vilmeh mache het meäße, un Mallorca isch halt z nooch.

Ebbis fallt mer jetz no i: Diä jung Makleri isch in e schwarze Sportwage gschtiige. So e Iberraschung aber au. S isch e Cabrio gsi, deswäge au de Pferdeschwanz.

Jetz langts aber, sunscht kennt mer no meine, ich hät Vorurteil.

„Adjee mitendand“
saits Rénate

Dieser Beitrag wurde unter Friburg un Umgebung, Säll un des veröffentlicht. Setze ein Lesezeichen auf den Permalink.

Kommentar verfassen

Trage deine Daten unten ein oder klicke ein Icon um dich einzuloggen:

WordPress.com-Logo

Du kommentierst mit Deinem WordPress.com-Konto. Abmelden / Ändern )

Twitter-Bild

Du kommentierst mit Deinem Twitter-Konto. Abmelden / Ändern )

Facebook-Foto

Du kommentierst mit Deinem Facebook-Konto. Abmelden / Ändern )

Google+ Foto

Du kommentierst mit Deinem Google+-Konto. Abmelden / Ändern )

Verbinde mit %s