Iiladung zum Spieleobend

Horrorszenario:  mir sin zum Spieleobend iiglade – was solle mer mache? S isch jo vor e baar Johr schu emol zimlig in Modi kumme, dass au diä Erwachsene sich wider zämme hocke un Spiele spiele, alli megliche  Spiele. Ich hab denkt, dass des jetz rum isch un bin eigentlig froh gsi, dass der Kelch immer an uns vorbei gange isch.

Jetz het  s uns aber doch noch verwitscht. Wu ich s minem Mann gsait hab, het der wiä üs de Pischtol gschosse gsait, dass er schaffe möeß, debi het er noch gar nit gwißt ghet, wenn.  Mir sin uns jo nit vilmol  einig, aber wenn s um Spiele goht, simmer uns einig. Des kenne mer beidi liide wiäs Ranzeweh.

S het nix gholfe, mir hän hi miäße.

S het glickligerwis verschiedini  Statione gäh, au mit bekannte Gschicklichkeitspiel wiä Mikado, göet fir mich, ich hab e röehigi Hand, Pech fir mi Mann, de Grobmotoriker.Hau den Lukas hets halt leider nit gäh. Aber des mit de Statione isch au sunscht göet gsi, do het mer sich dezwische eweng verdrucke kenne.

Ich hab jo Angscht gha, dass mer alli amme Tisch hocke un e unglaublich komplizierts Spiel mache miän, wu ich im Läbe nit kapier, wil sich mi Hirn eifach degege wehrt, z verstoh, wurum verschidini Phantasievölker um e Phantasieland stritte. Ich bin halt eifach phantasielos, ganz un gar. Do stehn so Gnome un Wichtel uf eme Brett, un de Gnom kann nit wider wil er nit gnöeg Zoll, nämlig fimf verschide farbigi Glitzersteinli,  zahle kann. Deswäge möeß er jetz e Rundi Phantasiviecher hüete, oder so ähnlig . . .  Des hab ich mer jetz grad üsdenkt, villicht bin ich doch nit eso phantasielos.

Frejer, als Kind, hab ich schu gäärn Mensch ärger dich nicht, Mühle, Mau-Mau oder #17&4 gspilt. Un wu mini Kinder glai gsi sin, hab ich au mit ene gspielt, manchmol. Aber s isch halt kei Vergniäge gsi, wil de Kerli hets nit eso rächt interessiert un isch als eifach ufgstande un devu gloffe. Un s Maidli isch kei so göeti Verliereri gsi. Wenn s göet gange isch, isch si beleidigt gsi un het e Schnippili zooge, manchmol het ere e Niederlage aber eso z schaffe gmacht, dass sie s ganz Spiel vum Tisch gworfe het. Do hab ich d Spiele ganz obe ins Regal grüümt un au nimmi vermisst.

Also der Obend isch nit eso schlimm gsi, wiä mer denkt hän. Ich hab e paar Statione mitgmacht, mi Mann au, villicht au nit. Nooch anderthalb Stund hab ich en in de Kuchi, sinem Revier, entdeckt. Er isch nit elai gsi. S het no meh Spielemuffel gäh.

Aber so scheen, dass mer bis zum Schluß blibe sin, isch s au wider nit gsi.

Villicht kenne mer emol mit de Enkel spiele, wenn s deno sowit isch.

Adjee #mitenand
sait s Rénate

%d Bloggern gefällt das: