S End vum Salatkopfdrama

oder Toleranz un Unterzuckerung – 2. Teil
wer will, kann  au zöehorche, de Ton isch unte

S isch grad furtgange mit de Lobeshymne uf der säumäßig göet Ifall  mit dere Rumschlenzerei in de Ärm un dasses halt schu klasse üssiht, au wenn d Ärm noch voller Blätz gsi sin un iberhäupt d Blätz gehn jo äweg un bliwe diän diä einzigartig Erinnerunge an Ührzit, wu d Krampe uf de Welt kumme sin. Do isch mr  ebbis durch de Kopf gange un ich hab mich ganz arg miäße zämme nämme, dass ich mit minene Gedanke nit nüsblatzt bin. Mir isch nämlig kumme, dass mi Möeter als verzellt het, dass ihri Möeter, also mi Großili,  immer wider ufzellt het – ohni lang ziiberleege –  wel vu de siebe Kinder wänn uf d Welt kumme isch. Un  de eind oder ander Spruch, vu de „Geburtshelfer“ het si au no parat gha. De Dokter heb eimol gsait, wu er s Kind an de Bei rüszoge het: Maidli, jetz mösch dapfer si un ei bsunders ifiählsami Hebamme heb, wus s Großlili in de Wehe lüt nüsbriält het, gsait: Hätsch frejer briält, jetz ischs z spoot.

Ich weiß au no wänn mini Kinder uf d Welt kumme sin, wurum, des isch ganz eifach, do bin ich sozöesage privilegiärt. Jetz aber zerscht zöe de Salatkopf-Umdüschgschicht.

Wil ich des Gebabbl nimme hab kenne aheere uns mir mittlerwil e weng drimlig wore isch vor Unterzuckerung, hab  ich mr eifach e neje Kopf gschnappt un dämm verdutzde Kerli gsait : Basst schu! un bin devu.

Wu ich deheim in d Diire ni bin , het de Schnellkochtopf in de hegschte Teen pfiffe. Der hab ich vergesse. Ich hab mich fascht nit träut, der Topf vu de Platte z nämme wil ich Angscht gha hab, dass mir des Ding um d Ohre fliägt. Wuner abdampft gsi isch un ich en hab kenne ufmache, sin staubtruckini Herdepfelstickli un Schelfterefätze am Topfrandrand bäppt.  Komboscht oder Biotonne,  uf jeder Fall nit zöem Esse.

So e Saich aber au, un alles nur wil diä dumm Kachle sich nit merke kann, wänn ihri Burschd uf d Welt kumme sin, aber s kann nit jedi so vil Glick ha wiä ich. Ich brüch mer nämlig nur Niini merke. Do hab ichs richtig göet, wil bim Kerli simmer am Niini z Obe ins Krankehüs un am Niini am Morge isch er uf d Welt kumme. Göet merke kammer sich des, sunscht isch nit göet gsi. Lang ischs gange bis der Blotzer endlig rüskumme isch. Des het mi Mann eweng anderscht gsähne, der het ab de elfe gschlofe un isch erscht am achti am Morge, wu s zöem Endspurt gange isch, wider ufgwacht. Des isch de Vorteil vu de Familiezimmer, de grescht Teil verschloofe un hinterher sage, dass mr diä ganz Zit debi gsi isch.

Un bim Maidli ischs wider am Niini gsi, aber am Obend. Am Sibeni z Obe hets im Büch schu eweng zwackt. Am halber Achti hab ich denkt, jetzt röefsch emol de Mann in de Wirtschaft aa, ob er mich ins Krankehüs fiähre kennt. Des sei grad nit so ginschtig, het er gmeint, wil si e großi Gsellschaft hän un do kann er de Kolleg nit elai in de Kuchi loh. Er haut noch de Hauptgang nüs un kunnt deno gli. Ich soll mer e Taxi nämme. So e Taxifahrer isch jo au nit eso ufgregt wiä er, des sei doch vil besser.

So hab ichs deno gmacht un bin am achti im Krankehüs gsi. Am kurz vor de Niini ischs Maidli do gsi un kurz nooch de Niini de Mann. Er isch ins Zimmer gschlurbt, de dreckig, blöetig Kochkittel noch a, het nomol devu aagfange, dass er noch d Hauptgang het miäße nüshaue un de Kolleg jo schliäßlig nit elai het loh kenne …

Un ich hab uf mi glai Bindili näbe mir didet, un hab gsait: Un ich hab in de Zwischezit unser Dechterli nüsdruckt.

Adjee mitenand

saits Rénate

4 Kommentare zu „S End vum Salatkopfdrama“

  1. Scheen we de des geschriebenen hesch un wenn mer nit lese will (oder kann) gibt’s noch de Option zum verzelle lo.
    Do gfallts mer und bi Dir lög i jetz immer wieder vorbej …..wenn i richtig informiert bin, bisch Du e Schweschder vum Irmgard und mir kumme usem gliche Ort. Hab au noch drei jingere Schweschdere. S Irmgard sich e weng jinger we ich, bin nimmi sicher, obs Irmgard au im Tschejli glert het, si isch Grafigeri.
    Also viele lebi Grias üs de Heimet
    Christel

    Gefällt mir

    1. Liebi Christel,
      mi Schweschter het im Tschejli gleert, do hesch rächt. Un s frejt mich natirlig, dass au emol ebber üs de Heimet miner Blog liist.
      Aber dr wirschs küm gläuwe, mi Gotti ihr Mann sin isch au begeischtert vum Blog un des sin echti Kindringer.
      Scheeni Griäß zruck in d Heimet un villicht siht mr sich emol im Nejkauf oder in de Metzg.
      Rénate

      Gefällt mir

      1. Liebe Rénate,
        geschdern sin mir 4 Maidli bi unserem Müdderli in der Rhinstross zemmeghockt. De Zweitjingscht het mir fu Dir verzellt, sie schafft grad in dinnem Elterehus. Dini Müdder het de Martina ebbis fu Dinem Blogg zlese ge. Un wu sie so am Verzelle war, sich mirs Irmgard igfalle. De Tina hab ich gseit, dass dann Irmgard wu in Kempten lebt e Schweschter fu Dir si muess. Sag de Irmgard viele lieabi Greess fus Scheiermanns Chrischdel, wenn de si sihsch…..und de Mama au, wenn si sich an mich noch erinnere kann.
        De Muedersproch z schriebe fällt mr schu eweng schwer. So viele rote Wellelinie under de Werter hab au no nie im Lebe gesehen, des gfallt mr guet.
        Grad hab i de Bernd Skubb im SW Fernseh gsehe un ghert, dass es den immer noch git …. e Original, den hab i schu vor ewige Zitte live erlebt.
        Des wär villicht au emol de Bloggthema un der soll Dir e Liedli uff badisch ins Mikro trällere🤣 wenn de mit em Bus underwegs bisch.
        Sodili jetzt langts, winsch Dir e schene Obe un guedi Zit, bis ball emol
        Chrischdel

        Gefällt mir

Kommentar verfassen

Trage deine Daten unten ein oder klicke ein Icon um dich einzuloggen:

WordPress.com-Logo

Du kommentierst mit Deinem WordPress.com-Konto. Abmelden /  Ändern )

Google+ Foto

Du kommentierst mit Deinem Google+-Konto. Abmelden /  Ändern )

Twitter-Bild

Du kommentierst mit Deinem Twitter-Konto. Abmelden /  Ändern )

Facebook-Foto

Du kommentierst mit Deinem Facebook-Konto. Abmelden /  Ändern )

Verbinde mit %s