E heikli Sach

E heikli Sach

Diä einde schwäre uf d Wundermaschin „Thermomix“. Des isch so es Kuchimaschin, wu üssiht wiä e altbaches Raumschiff. Aber mit dere Wundermaschin dei alles ums Rumlöege fertig si: Suppe, Salate, Iis, Gulasch un weiß de Deifel noch alles. Ich stell mr des eso vor: Dr wirfsch e halbs Rindvieh, e baar Ziwele un Paprika oben ni, schittsch Briäji druf, drucksch uf e Knepfli – fertig isch de Gulasch.

Also wänn ich Gulasch mach, isch des ebbis ganz anders. Erscht emol löeg ich mr de Fetze Fleisch a, wu mr de Metzger gäh het – kennt besser si, s isch zimlig gädrig. Des Rumgschnipfel isch wirklich e unappeditligi Aglägeheit. Un wu ich do so am rumnägse bin, goht mr durch de Kopf, was ich noch alles mache möeß. S Leergöet furt bringe, zöem Zahnarzt goh un Faszietraining mache. Des ischs! Des weiß doch hitzedag jeder, dass gmeidigi Faszie s A un s O firs Wohlbefinde sin, fir s Vieh un d Konsumenten in dem Fall au. Also d Viehbüre kennte doch Faszierolle in de Ställ verdeile, wu s Fleisch vu d Viächer gmeidig macht. Mr brüchtig halt e Trainer defir. Villicht kennte d Krankekasseverbänd und de BLHV (Badischer Landwirtschaftlicher Hauptverband) sich jo d Koschte teile.

Irgendwänn emol hab ich diä verkläbte Faszie vum Fleisch abgnofert un fang a mit em Gulasch koche. Wänn ich jetz e Thermomix hätt, dät ich alles ebe obe ni werfe un ufs Knepfli drucke. Aber was dät mir do alles an Sinneserfahrunge entgoh. De Duft vu abaijte Ziwele, wiä s schmeckt, wenn d Ziwele verbrennt sin, wil eber agröefe het un dü nimmi dra denkt hesch, dass dr ebbis uf em Herd hesch. Un wer kennt en nit, de Duft, de Gstank vu gschmolzenem Plaschtik uf de Herdplatte. Abkiähle loh, göet lufte un de Cerankratzer rüshole. Deswäge hab ich mr jetz so Niroschtaschissili kauft, wiä in de Kochshows. Do döe ich alles scheen vorbereite – s brücht au si Zit – un fang deno a z brutzle. S Tablet mit em Youtube-Video stoht denäbe. Natirlig nit uf de Herdplatte.

Aber manchmol bassiärts noch, do iberkunnt s mich: Ich löeg was im Kiählschrank so rumstoht un lit un fang eifach a z brutztle, ohni Schissili un ohni Youtube-Videos. Meischtens schmeckts.

Adjee mitenand

saits Rénate

Pfingschtschtory oder d shopping queen

Eigentlig hab ich jo e Gschicht zöe Pfingschte verzelle welle, aber s isch mer nit iigfalle, deswäge jetz des.

Shopping Queen, des isch e Fernsehsendung, kenne ner diä? In welem Sender, dass si kunnt, säl weiß ich nit, im Fernseh halt. Ich hab d Shopping Queen schu zwei mol quasi alöege miäße, wil si bi eberem gloffe isch, wu ich bsöecht hab. So ganz alles hab ich zwar nit kapiärt, ich will aber änewäg devu verzelle.

Des isch also eso. Diä, wu Shopping-Queen were will, rennt mit ere Assischtente-Tussi (wahrschins e Freundin) durch e Innestadt vu Kleidergschäft zöe Kleidergschäft un möeß sich inere bstimmte Zit fir e bstimmti Summe e nej Outfit zöelege un ufbretschtele, also nej ikleide un style loh, un am Schluß wirds immer kääb mit de Zit un si renne deno uf Steckilischöeh natirlig (diä sin jo au so praktisch fir e Stadtbummel) zöem Frisär ni. Dert wartet schu e ganz Team, dass si de Queen d Hoor scheen mache derfe – zöem Wäsche langts als nimmi –  un dass si nere s Gsicht amoole derfe.

Also wenn ich d Shopping-Queen wäre wott, dät ich des eso mache, do wär ich schnell demit fertig.

Ich dät z Friburg in d Konviktstrooß goh – d Konviktstroß isch e wirklig scheeni kleini Stroß mit e Hüffe Läde, wu mer scheeni Sache kaufe kann, wu mer meischtens nit brücht. Un s git e baar nobli Boutique mit Frauekleider. Also ich dät in so eini ni goh (ich sage ene als Rechtsanwaltsgattinebekleidungsfachgschäfter) un z allererscht frooge, ob si au ebbis in minere Greßi, also vierzig ufwärts hän. Deno däte si hochnäsig meine, dass des nit eifach wäre dät, im Lade hän si so ebbis nit, si kennte aber mol im Lager löege, was si fir mich döe kennte. Wenn ich deno zeh Minüte bled im Lade rumgstande bin, däte si mit zwei erdfarbige oder steigraue Kleidungssticker uf mich zöe kumme un bedüre, dass es leider nit meh in minere Greeßi gäh dät. S Oberteil üs Cashmere un d Hose in Cool Wool. Uf mi Iwand, dass Wulle mich bisse dät, wir ich ufklärt, dass richtigi Cashmerewulle  gar nit bisse kennt, Coolwool schu drei mol nit un ich bisher wahrschins nur minderwertig Glumbs agha hab. Derartig frejndlig ufklärt gang ich artig in d Kabine un probier a. D Hose spannt am Fidle un bißt an de Bei un de Bullover bißt iberall. Ich nimm beides un denk mer: Des kannsch göet uf Ebay vertickere. De Shopping-Etat isch jetz schu fascht ufbrücht. Also fir d Schöeh langts nur noch in de  Deichmann. Dert kauf ich mir  Sneaker mit Glitzer un denk mer: Diä stellscht im Kartong  vor d Diire mit em Schildli dra: Ungetragen, Fehlkauf, Kassenbon leider verloren, gerne mitnehmen. Viel Freude mit den schicken Teilen.

Deno noch d Krönung fir d zöekinfitg Queen. Frisär un Make-up. Wil de Etat jo schu fascht erschöpft isch, gohts zöem Hairkiller, wäsche, Spitze schniide un sälwer föhne. Säll isch sowieso besser, sälwer föhne. Ich hab als schu emol denkt, si wenn mi Skalp, so hän si ammer rumzerrt un hinterher hab ich üsgsähne  wiä e Pfingschtochs.

Zöem Schluss noch d Königsdisziplin. S Make-Up. Do wir ich sage, dass ich gege alles allergisch bin un nit vetrage kann un üserdem de natirlige Typ bin, dodezöe langt eweng e Puder un e dezente Lippestift un beides hab ich zöefällig  im Handdäschli.

He,  ich will doch nit, dass do eini ins Tepfli langt, wu si schu fir anderi Kundinni mit ihre Kappeschilderfingernegel drin rum dalgt het, un dodemit mir im Gsicht rumschlirgt. S tschüderet mich grad, wänn ich nur dra denk, was sich do alles eso unter de kinschtlige Kappeschilder  asammlet.  Un wenn der hinterher in de Spiägel löegscht, denksch s isch eini üsem Wachsfigürekabinett vu de Madame Tussot, wu dich alöegt.

Also wänn  ich mers richtig iberleg, nai ich will kei Shopping-Queen wäre, im Läbe nit.

Adjee mitenand

saits Rénate

Schu wider Oschtere

Oschtere bim Rénate

Küm isch Wihnächte rum, stoht schu Oschtere vor de Diire.

Manchi leen jetz d Liächterschlange eifach s ganz Johr iber dusse am Balkongländer hänge. Des Gwurschdl mit em Rabmache isch ene schins z bleed.

Bi uns isch alles wider in de Kischte glandet oder im Abfall. S wird jedes Johr e glais bitzeli weniger, so lang bis nur noch ei Schöehschachtle ibrig isch. Des isch s Ziel, wu ich mer gsteckt hab, aber wänns eso widergoht, möeß ich dodefir hundertachzig Johr alt wäre.

Fir Oschtere hämmer nit eso vil Dekoglumbs, nur ei Kischte. Ich hab mi Mann gfrogt, ob er mer denn d Oschterkischte üs em Keller hole kennt un bi däre Glägeheit, gli diä viär Wihnachtskischte mit nab nämme kennt. D Wihnachtskischte seie doch schu lang im Keller, des heb  ich em doch schu kurz nooch Dreikönig gsait, dass diä nab gheere oder ischs nooch Fasnet gsi oder d letscht Wuch? Nit oder, sondern nooch Dreikönig, nooch de Fasnet un diä letscht Wuch au.

Also mir het des nit eso gfalle, diä Kischte im Igang, deswäge hab ich e Dischdecki druf glait, dass es nit eso wiäscht üssiht. Wiä sait mer als? Aus den Augen, aus dem Sinn – in dem Fall üs minem Mann sinem Sinn.

Ich hab d Oschterkischte am Karfritig kriägt. S hät kenne lange. So wiäs vor ebbe zwelf Johr au hät kenne lange. Dertemol hab ich mit de Kinder Eier amoole welle, dodezöe d Eier aber erscht üsbloose miäße. Zeh Stick sin vor mer gläge. Nooch zweie ischs mer drimlig wore. D Burscht hän mich ganz vergelschteret aglöegt, wu ich erscht dunkelrot un deno kridewiß wore bin. Deswäge häns Kinder au üsprobiäre welle. De Kerli, ganz de Vadder, Grobmotorik dominant vererbt – Ihr kennes Ejch vorstelle. S Maidi, de Schißhas, het nit, aber au gar nit üsem Ei nüß kriägt, vor lütter Angscht, s Ei kabütt z mache.

Mir hän uns nooch fimf Eier (drei üsblosene vu mir un zwei vum Sohn, wus nit gschafft hän) e Daag Erholung gönnt un diä andere fimf fir de Karfritig ibrig gloh.

Am Karfritig, wu alli noch gschloofe hän, hab ich alli fimf Eier üsbloose, allerdings mit fascht dümegroße Lecher obe un unte. Jetz kanns ans amoole goh, hab ich mer denkt.

Bim Morgeesse het mi Mann d Burschd gfrogt, wiäs denn eso mit eme spontane Bsöech im Europapark üssähne dät? Eier amoole gege Europapark? Wer het wohl gwunne? Ich, e Daag fir mich, wil in de Europapark kriäge mich keini zeh Resser.

Do bin ich gschwind an de Kiählschrank un hab de Eierschlonz rüsgholt un in d Pfanne ghaue. Fir so e Daag im Europapark möeß mer doch gstärkt si. S Maidli het nit devu welle, s het gsait, dass de Bröeder nigspuckt het. Jo, er het eweng gspoitzelt, säll stimmt, un so e schludrigi Masse loßt jo schu au gwissi Assoziatione zöe. Mir ischs au nimmi drum gsi un im Kerli au nit eso rächt. Mi Mann het diä zeh verklepperte Eier nit ganz zwunge, aber fascht. S isch em glaub eweng liädrig gsi, aber gstärkt.

Un jetz sin diä nackige Eier halt immer noch do, villicht schaff ich s disjohr, si azmoole.

Adjee mitenand un scheeni Oschtere

vum Rénate

. . . un wänn Ejch an Oschtere ebber verklepperti Eier abiätet un dodefir e Schissle üs em Kiählschrank holt, Obacht sag ich do nur.

Ganz spooti Nejohrsgrüeß

. . . . au vum Adorno.

Nur e baar Werder, eifach s Video alöege, des langt.

Adjee mitenand

saits Rénate

Nejjohrsgrüeß üs em Allgäu mit eme gscheite Spruch vum Adorno

E schlipfrigi Gschicht zöem neje Johr

Diä schlipfrig Gschicht zöem Ahorche

Work-Life-Balance, nur was machsch, wänn der nimmi schaffsch, nur noch s pralle Rentnerläbe hesch, der möesch e Balance finde zwische dämm was der möesch un des isch nimmi vil un dämm, was der willsch. Un do kunnt de eind oder ander eweng ins schlingere.

S isch im Herbscht gsi, im wunderbare Herbscht, wu mer disjohr gha hän. Ei Dag  scheener wiä de ander, aber am End vu de Wuch het solle Schluss si demit.

Deswäge sott mer noch emol in Hechi goh, in de Schwarzwald, sich noch emol an däne scheene Farbe satt sähne un eweng umenader dappe.

 Also hab ich amme scheene Zischdig Nomittag der Herbscht d Wandervegel gfrogt (Bekannti vu uns, wu au siter eme Wili in Rente sin), ob si nit Luscht hätte, spontan am negschte Dag, also am Mittwuch, eweng nuff z fahre, ohni mi Mann, wil der het jo miäße schaffe.

Des giäng gar nit, wil si am Mittwuch immer Wesch wäsche. Ob mer des denn nit uf de Dunschtig verlege kennt? hab ich gmeint. Nai. Des goht nit. Un deno hab ich erfahre derfe, wurum des nit goht.

Si wäsche all vierzeh Dag am Mittwuch d Wesch. Des gheert zöe neme ganz üsklügelte Syschtem. Sitter d Burschd d dreckig Wesch nimmi heimbringe, kriäge si d sibe-Kilo-Maschin nimmi so schnell voll. Un dass si in de Rente nit in de Schludrian ni groote, hän si s Läbe dodenoch strukturiert, was halt im Läbe eso astoht, dodezö gheert Iikaufe, zöem Dokter goh, butze Wesch wäsche un zwar alli  vierzeh Dag in de ungrade Kalenderwuch. Beidi hän jetz sechzeh Unterhose. Si sin uf wißi Unterhose umgstige, ebbe, dass si d Maschin vollkriäge, also vierzeh plus zwei fir de Notfall, also wenn emol ebbis denäbe goht oder d Wesch nit trucke wäre will. So e Notfall hän si nämlig schu emol gha, dass es uf diä schu fascht trucke Wesch drufgrägnet het, wil si furtgange sin. Jetzt gehn si am Wäschdag  nimmi furt. Diä erscht Maschin wird am halber achti am Morge ob döe. Si stehn jeder Morge am halber achti uf, Tagestruktur isch wichtig, au als Rentner. Diä wiß Wesch goht deno dreidreiviertel Stund, nit dreimol e dreiviertel Stund, sondern drei Stunde un fimfevierzig Minüte, Ökowaschgang mit extralangem Iiweiche in de Dreckbriähji. Diä Maschin isch deno am viertelzwelfi fertig un isch bis am zwelfi ufghängt. Des goht nämlig e Wili bis der alles ufghängt hesch. Mit achtezwanzig Unterhose kriägsch nämlig noch kei Maschin voll, deswäge sin si au sockemäßig uf wiß umgstige. Ich hab als schu emol denkt, „Des siht bigott bschisse üs, diä wiße Socke zöe de sempfgäle Dreiviertelwanderhose.“ Ich hab mich nit träut z froge, wurum si jetz immer wißi Socke ahän, ich hab halt vermöetet, dass sie Föeßpilz hän un d Socke koche miän. Abernai, Schwesternsöcken fir si un Arztsocken fir de Mann.Des ich wider emol e typischi Rolleverteilung. Aber dodrum gohts jetz nit. Vu de Socke hän si aber nur e Puffer vu einem Päärli, wil bi de Fiäß jo nit denäbe goh kann un s diä Socke im ginschtige Dreierpack gäh het un deno hebs am Black Friday au no zwanzig Prozent Rabatt gäh. Superschnäppchen white socks on black Friday kennt mer sage. Jetz simmer aber bim Ufhänge. Si miän jetz also achtezwanzig, im schlimmschte Fall drißig Unterhose ufhänge. Dodezöe kumme sechsefuffzig Medizinersocke. Des isch bigott e Hüffe Gschäft, deswäge mache si des zämme. De Mann schittelt d Wesch üs un d Frau hängt si uf. Punkt zwelfi gits Mittagesse. Jetz möeß mer sich diä Kataschtroph emol vorstelle. Im schlimmschte Fall drißig Unterhose, jedi mit zwei Klämmerli ufghängt, sechsefuffzig Socke dezöe, alles wider abhänge, nomol schleudere un wider ufhänge un des nooch em Mittagesse, wu si si sich doch immer eweng nalilege, natirlig erscht wenn d Kuchi tiptop in Ordnung brocht wore isch.

Ich hab d Problematik erkenne kenne un vollschtes Verständnis zeigt un gsait, dass ich ene zöem negschte Geburtstag, jedem zwei Unterhose schenke dät, fir de Extremfall, wißi natirlig.

Des brücht ich nit, si hän nämlig noch e baar farbigi Unterhose vu frejer ufghebt, fir bsunderi Aläß un Glägeheite un so ei-zweiditig d Augebraue glupft. Nai, nit au des noch, keini erotischi Wandervegelgschichte.

Ich möeß jetz ganz gschwind wu na, sunscht gits e Malheur ischs me in minere Verzwiflung nüsplatzd. Do hän si vollschtes Verständnis gha.

Adjee mitenand

saits Rénate

E Klobirschte z Wihnächte?

S Video kenne ner Ejch do alöege:

Des goht jo gar nit, mer kann doch kei Klobirschte z Wihnächte schenke. Ich mein aber, dass des nit immer s dimmscht wär.

Der Winter simmer bal fimf Mol im Theater gsi, so vilmol, wiä in de letschte acht Johr nit. Des kann ich noochpriäfe, wenn ich em Mann sini Kitteltasche üsrüm. Aber nur Kultur, nai do löege mer au als eweng in de Wirtschafte z Friburg umenander. D Gaschtronome häns jo schwer, keini Kech, do weiß miner Mann au e Liädli devu z singe. Keiner will meh in d Kuchi stoh un Schnitzel klopfe, alli wänn si nur Schnitzel fresse, megschligscht ginschtig, aber bio! Nur was het des jetz mit Klobirschte verschenke zöem döe?

Manchene Gaschtromome möeß es eso schlecht go, dass si sich keine neje Klobirschte leischte kenne, wänn diä alte, wiä soll ich jetz sage, ich sag emol „gsättigt“ sin. So schlecht un des obwohl si mit de Pris jo nit zimperlig sin: viärfuffzig fir e halbe Liter Bier, drei Euro fir e Tee – was koschtet e Teebejteli im Ikauf? Wisse ner was ich mein?

Trotzdem hab  ich eweng Bedüres mit de Gaschtronome un hab mer denkt, dass mer doch emol in de Wihnachtszit, villicht mit eme  rote Zipfelkäppli uf em Kopf, vu Wirtschaft zöe Wirtschaft ziäge kennt un jedem Wirt e neji Klobirschte, scheen gschmickt mit Dannezwigli un e baar Kugle, iberreiche kennt.

Fir dis Johr langts mer nimmi, d Linzerdarde sin no nit bache, Gschenker fähle au noch e baar un d Fenschter sin so dreckig, dass mer bal nimmi rüssiht.

Aber firs negscht Johr hab ich mers fescht vorgnumme, diä glai Ufmerksamkeit an diä unufmerksame Gaschtronome z verteile. Do bin ich gspannt, was diä fir Gsichter mache.

Un wänn er s negscht Johr um Wihnachtszit e glaini Frau mit eme Jutesack uf em Buckel umenander laufe sähne, wu obe e Klobirschtli rüslöegt, isch des kei Ökoputzdiänscht, sondern ich.

Scheeni Wihnächte vum Rénate

Wiä d Zit nur vergoht

– Zöem Ahorche –

Führerschein

Ums Rumlöege sin zeh Johr rum, zwanzig oder au drißig.

E Bekannter het uns verzellt, dass er de  Lappe wäg kriägt het. E dummi Gschicht un jetz möeß en d Frau umenander kutschiäre. Des isch dem Fall wirklig säudumm, wil er Handwerker isch. Ich hab deno eweng agäh welle un gsait, dass ich in däne fascht drißig Johr, wu ich de Fiärerschin hab, de Lappe no kei einzigs mol hab miäße abgäh.  Deno hab  ich eweng iberlejt. E düs Zit, des stimmt doch gar nit. Ich hab mer wirklig nit z schulde kumme loh, aber äs sin halt nit fascht drißig Johr, sondern bal vierzig Johr, wu ich Fiärerschin hab. Isch des Rechenschwächi oder Verdrängung?

Diä junge Lit wisse jo gar nimmi, wiäso des Lappe heißt, diä kenne nur diä Kärtli. Ich b‘halt miner grau lädrig, speckig Lappe. Ich wißt au gar nit in weller Abfall ich en werfe sott. S isch kei Bapier, kei Verbundstoff un kopmposchtierbar isch au nit, sunscht wär er in däre lange Zit schu verrottet.

Mit dem Lappe lig jo au ich voll im Trend, het mer hitzedag doch bal alles im Retro, Vintage oder Shabby look. Ich hab sogar eweng e Graddel, dass ich en noch hab.

Adjee mitenand

saits Rénate