Kurz entschlosse oder Kurzschluss?

– Fir alli, wu liäber zöehorche, d Tondatei isch ganz am End vum Beitrag –

Irgendwänn der Summer isch mer alles, aber wirklig alles uf de Wecker gange. Richtig unlidig bin ich wore. In de Badische häns sis nur vum Lollo oder vum Synagogeplatz gha. E viertel Johr Summerloch und Süri-Gurke-Zit ! Un des Wetter het mer z schaffe gmacht, heiß un stickig isch s gsi. D Stadt voller Tourischde un Baustelle, an de Dreisam sin d Lit rumgläge, zwische Abfall un vollgschissene gäle Plaschtikgugele – Friburger „savoir vivre“.

Mir hets eso glangt. Heinomol, ich will nimmi schwitze, ich will wu anderschd hi, wu s nit eso heiß isch, wu e Liftli goht, wu mer z Nacht schloofe kann, wu s meh Wasser git, nur wu kennt des denn si?  Hejo, HAMBURG. Do will ich hi. Wurum bin ich do nit schu frejer druf kumme? Des alles isch mer am Sundig Obend durch de Kopf gange, wus mol wider e Wiederholung vum Tatort im Fernseh gäh het. Mir hän en schu kennt, hämmer gmeint, aber sicher simmer uns nit gsi, miner Mann un ich. Mir wäre halt beidi nit jinger!

Am Mändig Morge, gli, wu de Mann endlig furt gsi isch – sunscht isch er jo am Mändig immer deheim, aber  er het wäge nere greßere Gschicht zöem Zahnarzt miäße – hab ich mich an de Laptop ghockt un nooch  Agebote fir Hamburgreise glöegt un au ebbis bassends gfunde. Jetz möeß nur noch mi Liäbschte frei ha.

Wiä kennt ich des rüskriäge? De Mann eifach frooge? Liäber nit. Wenn der en heersch, kenntsch als  grad meine, dass d Lit reihewis verhungere, wenn er nit in de Kuchi stoht.  Also hab ich eifach in de Wirtschaft agröefe un mir de Diänschtplan vu minem Schätzli durchgäh loh. S het basst! Er het viär Daag am Stick frei gha.

So, jetz bin ich mit em Iberraschungsüsflug dra gsi.  Was der kann, also miner Mann,  des kann ich schu lang! Entscheidung un Iberraschung

Also eifach nur planlos durch Hamburg dappe, hab ich au nit welle. E glai weng ebbis Kulturells kann nit schade. Aber, was macht mer denn eso in Hamburg, üßer zöem Musical goh? Des isch jo gar nit fir mich, Nai, bittscheen keini Musicals. S git jo e Udo Lindenberg Musical, hab ich glääse. Der kammer doch au no leibhaftig uf de Bühni sähne, do möeß mer doch kei Musical drüß mache, aber d Lit meege des, so hets de Aaschin.

Deswäge hab ich mich bi de Tourischteinformation erkundigt, wiäs denn eso mit Karte fir diä nej Elbphilharmonie üssiht. Schu an der kurze Paus mit eme glaine Schnüfe am ander End vu de Leitung hab ich gmerkt, dass ich in de Kategorie Landei un Dorfdepp igordnet wore bin. Frooge derf mer jo emol kenne! Villicht s negscht Johr, het mer mir gsait, do miäßt ich mich aber bal entscheide. Dass ich nit s negscht Johr, sondern schu diä negscht Wuch nooch Hamburg wott, hab ich deno zimlig bissig igworfe.  S Fräulein am ander End het sich deno rabgloh mir de Tipp z gäh, dasses bi  de Staatsoper firs Ballett vum John Neumeier, des sei e weltbekannte Choreograph, het si em Landei erklärt, noch Karte gäh kennt, vu Abonennte, wu kei Zit oder kei Luscht hän uf regelmäßigi Kultur. Ich hab mich bedankt fir der wertvoll Tipp un hät am liäbschte gfrogt: „Was isch denn e Choreograph?“  Des hab  ich mer verdruckt.

Un tatsächlig, dert hets noch Karte gäh, aber zöem Karte kaufe het mer erscht emol e eige Konto aleege miäße mit Passwort un allem drum un dra. Ich bin schu ganz nervees wore, nit dass des au nit wird, aber deno: Klick, klick, klick, mir gehn ins Ballett. Ich hab gar nit glöegt, wiä des Stick heißt un um was dasses goht.

Also diä Iberraschung mit de Hamburgreis an sich het mi Mann fir sini Verhältnis göet verkraftet. Jetz kunnt aber noch s kulturell Zickerli un des hab ich em ganz schonend beibringe welle. E Sakko sottsch au mitnämme, un e Hämm un e Kravatt, hab ich vorsichtig aagfange. Wurum er des sott, het er wisse welle, er heb kei Luscht uf Restaurants mit große Deller, wu glaine Portione mit schlaihem Esse druf sin un dodefir d Priis gsalze. He nai, des wott  ich doch au nit, hab ich en beröehigt un deno d Wohret iber s Kulturprogramm rüsgloh. Un üßerdem dät er doch eso stattlig üssähne, mit Sakko, hab ich em g’wohldobelt. Der hättsch kenne e Stecknodle rabkaije heere. Er isch eifach nur dogstande, hets Mül ufgsperrt un nit gsait. So isch er e Wiili dogstande, wiä versteineret. Mir ischs ganz anderschd wore, nit dass er s noch am Herz kriägt un hab eifach druf los gschwätzt: Ballett, scheeni jungi Lit, wu federelicht danze, schlanki, elfehafti Maidli in paschtelfarbige Kleidli wu uf de Zechespitze iber d Bühni tripple un zwischedurch vu durchtrainierte junge Männer umenander trajt un gschlenkeret wäre. 

Ganz langsam un ganz lislig het er sich umdrillt un isch üsem Zimmer gange, s einzig, was er gsait het, isch gsi: Un d Männer hän Strumpfhose aa . . .

Böecht isch böecht, do gehn mir hi!

Adjee mitenand

saits Rénate

. . . mir sin zöem Ballett gange. D Männer hän keini Strumpfhose aagha. Ich hab mich nit träut des im Theater z fotografiäre, aber sunscht hab ich schu e weng in Hamburg rumknipst.

Diese Diashow benötigt JavaScript.

S goht ums Iiberläbe – s fallt mer noch ebbis ii

Des mit em Muffin isch nit ganz eifach gsi. Schu wiä d Verkäuferi dem Mann vor mir s Geld abzellt het, hab ich s gwißt. E Deeschili. Hit emol kei Stornokass, sondern e Deeschili. Ich hab e Schokomuffin bstellt, un halt Schokomaffin gsait, so wiä mers halt üsspricht.

Ein Schokomuffi? ischs zruck kumme. Jawoll, wenn s si möeß, au e Schokomuffi. Zöem Oberlehreri spiele hab ich jetz keini Nerve meh gha. Si het schu ganz vorsichtig agfange, mit de Zange rumzgnofere un het versöecht, s „Muffi“ in d Gugele ni z pflimle.
Gän si mers eifach eso, Sie kennes am Papierli aalange, s Papier iß ich nit, obwohl ich mer do mittlerwil nimmi so sicher gsi bin.

Wu ich des „Muffi“ deno g’esse hab – hän diä e Hüffe Backpulver ni – hab ich mer denkt:

Wenn ich doch nur ibers s Elsiss gfahre wär. Dert gits ei Boulangerie an de andere. Un dert gits feini pain au chocolat, millefeulles, wu s d Vanillefillung nüsdruckt wänn der nibißisch, genauso bi de éclairs. Aber diä Säuerei isch es wert. Un d Fruchttertli sin s Bescht. E knuschprige Mirbteigbode, eweng Vanillecreme, e paar Ärbele un e Aprikosglasür. Nit  wiä bi unsere Bäckereikette: e viäreckigs Blech mit eme undefinierbare Bode üsglaijt, e Dämmmassse druf, wu üssiht un au schmeckt wiä Rasierschüm, e baar ghäcksleti Ärbele druf un dass alles scheen hebt, Torteguss wiä Betong driber.

Am Beschte, der bachsch sälwer.

Adjee mitenand

saits Rénate

S goht ums Iiberläbe

– Fir alli, wu liäber zöehorche, d Tondatei isch am End vum Beitrag –

Bi uns uf de Autobahn, also uf de A5 gits jo gäärn emol e Stau. Aber wenn der sicher si willsch, dass nit voran kunsch, wartsch bis ich im Auto hock. Ich bin e Staugarant!

Mich verwitschts immer. Zwanzig Kilometer in zeh Minüte, jo Pfiffeldeckel, do kann schu emol de halbe Morge druf go. Egal in welli Richtung, vum Süde noch em Norde oder umkehrt. Ich bin debi. Aber au ich hab dezöe gleert un horch jetz immer de Radiodiänscht, bevor ich uf d Autobahn gang, wiä hit emorge. Ich bin halt e Gifitzi.

Also bin ich gli iber d Derfer gfahre. Des isch grad räächt gsi, wil ich e mords Kohldampf gha hab. Firs Morgeesse hets nimmi glangt. Aahalte bineme scheene alte Dorfbeck, wu lütter frisch bachini siäßi Stickli het. Ich bin sunscht kei Siäßili, aber d Unterzuckerung isch schins schu zimlig arg gsi. Ich hab e Gluscht gha uf Schneckennüdle (ohni Rosine), Zuckerring mit e hüffe Hagelzucker, Hildabretli, knuschprigi, kläbrigi Schwinsohre, Nusshernli, Häffestreusel un Mohnschnecke.

Im erschte Nescht hets kei Beck gäh, nur e Sky-Bar, e Wettbüro un e Apethek.

S negscht Nescht het e Wirtschaft gha, wu zöe gha het, e Nagelstudio un e Sky-Bar.

Im iibernegschte Kaff hab ich aaghalte, wil ich mer denkt hab, dass es villicht in ere Nebestroß e Beck git, so e scheene alte mit lütter frisch bachene siäße Stickli  . . . oder eifach nur Berliner, wu einem s Gütz s Kiini nabrennt, wämmer nii bißt.

Un schu hab ich e Bretschele-Schild in ere Sittestroß gsähne. Des isch aber so e Art Fata Morgana gsi, s isch nämlig kei Bretschele gsi, sondern Engelsfligel. E mobile Pflegediänscht, „Pflegeengel“ het der gheiße. Uf de Stäge devor sin zwei vu däne Pflegeengel ghockt  un hän uf e Iisatz gwartet un eini gräucht. Mer het si an de türkisblaue T-Schörts mit em Engel-Logo erkenne kenne. Ebbe knappi fimf Zentner Läbendfleisch uf zwei Mensche verteilt, uf e jingeri Frau un e jingere Mann. Des was üs de T-Schörts rüsglöegt het, nämlig schwabbligi Ärm, isch vu obe bis unte tätowiärt gsi. Diä griäne Hoor vu dere junge Pflegeri hän sich eweng mit em türkis vum Schört bisse. Bim Kerli het sich nit bisse, der het nur e baar rasierti Speckfalte mit rote Pfitzli im Gnick gha. Also ich dät do ender an Racheengel  denke, wenn diä zwei zöe mir kumme däte.

NagelNeuSky

Wenns bi mir emol am End zöegoht, hoff ich,  dass ich eifach fridlig iischloof un d Engel hinterher kumme, so wiä s sich des ghäärt.

Fridlig bin ich mittlerwil nimmi gsi, wil ich immer no nix zwische d Zähn kriägt hab.

Im negschte Kaff haltsch noch emol aa. Dert hets alles gäh, was mer hitzedag brücht. E Sky-Bar, e Nagelstudio, wu schu uf gha het un göet bsöecht gsi isch. Do sin lütter Asiatinne mit Mundschutz ghockt un hän de Dorfpomeranze d Negel scheen gmacht, also Kappeschilder mit Muschter und Glitztersteinli verziert, abäppt oder gschmolze oder was au immer. Wämmer do e Mundschutz brücht, isch des bstimmt es gsundi Sach. S Wettbüro het noch zöe gha un s Tatoo-un Piercingstudio au. Dert hab ich aber kenne ins Schaufenschter löege un mich driber informiere, wiä mer sich fir e hüffe Geld verschandle lo kann.  Nit nur Noodle, Hooke un Pfil kammer sich ins Fleisch ramme lo, au Mihlistei ins Ohrläppli ibasse. Un wenn de Mihlistei emol rüskait, kammer sich immer noch s Glesertiächli ins Loch hänge bi de Kuchiarbet oder unterwägs de Kittel, wenns einem z warm wird. Do fallt mer ii. S Engelpäärli het au Metall im Gsicht gha. Sie het e Piercing am Nasefligel gha, wu ich erscht denkt hab, dass es e Rotzbägle isch un er het so Ring in de Mitti gha, wiä d Rindviecher.

Tatoo & Co.

Eweng zittrig schu, bin ich wider ins Auto gstiige. Im Radiodiänscht hän si broocht, dass sich de Stau ufgleest het. Bi der erschte Raschtstätte hab ich mir fir zwei Euro fuffzig e Schokomuffin gkauft.

Adjee mitenand
saits Rénate

Wer sich des aheere will, druckt do unte druf.

 

Ökologisch korrekt unterwägs

Als richtigi Friburger isch mer bi jedem Wetter mit em Fahrrad unterwägs. Aber bi Iis un Schnee derf mer sich au emol e Regiokarte hole. Des hän mir au gmacht un sin am Sunntig wiä vili, vili anderi mit em Zug in de Schwarzwald gfahre.

E gmischts Völkli isch im Zug ghockt. Vor uns, also vor minem Mann un hinter mir, je nochdem wierum, dass mers siht, isch e elteri Frau ghockt, wu Bekannti troffe het, däne si vil z verzelle gha het. Ich bin mer zimlig sicher, dass es e pensionierti Lehreri gsi isch, wil si lüt un ditlig gschwätzt het. Des isch si vu der Schöel wahrschins eso gwehnt, „akzentuiert und deutlich zu reden, um auch die Schüler in der letzten Reihe zu erreichen“.

_dsc6706-01

Mir sin halt quasi in de zweite Reihe ghockt un hän so vil iber ihr Läbe erfahre. Dasses, dert wu si wohnt, e göete Metzger git un de bescht Beck vu de Stadt au e Filiale ganz in de Nechi het. Un dass de arm Nochber, s isch so e liäbe Mann gsi, friäh het miäße sterbe, des het si au verzellt. An was, dass er gstorbe isch, säll weiß ich jetz aber nimmi.

Do isch schins d Konversation grad bineme ander Päärli interessant wore, wu vor mir, also hinter minem Mann ghockt isch, wämmer vor als Richtung zum Hölletal aasiht, vu dem üs gsähne, wu in Fahrtrichtung hockt. Eigentlig hab ich dert au inhaltlich nit so ganz richtig ufbasst, vilmeh ufbasse kenne, wil diä beidi so gnäslet hän un ich mer denkt hab, isch des nit unagnehm, immer durch d Nase z schwätze? Z lüt sin si deswäge au gsi, wil mer sait jo, dass wenn s d Lit mit de Atemwäg hän, si deno au schlechter heere un deswäge lüter schwätze. Also des Nasalbäärli hets gschafft, sich vum Friburger Bahnhof bis kurz vor Hinterzarte ibers aktuelle Aldiproschpekt üs de Sunntigszittung z unterhalte. Ich hab am Morge feschtstelle miäße, dass es bi de Reiseangebote e ganzi Sitte nur mit Musicalreise gäh het, un ich hab mer denkt, üs was mer doch alles e Musical mache kann? Mit Musicals hab ich s jo nit so – löege im Beitrag, Nai, bittscheen keini Musicals , wännr wänn. Iber s Reiseangebot hän si aber nit gschwätzt. Esse un Trinke un Unterwesch sin d vorrangig Thema gsi.

Ich bin froh gsi, dass ab Hinterzarte keiner meh ebbis verzellt het un e relativi Röeh iigkehrt isch. Deno hesch wider de dumpfe Rhythmus üseme Ohrhörer besser gheert. Ich hab de Iidruck gha, dass es immer d glich Müsik gsi isch vu Friburg bis an de Titisee. S möeß wohl extra Müsik gäh fir Lit, wu nit so aaspruchsvoll sin un immer s glich heere wänn, Hauptsach, s isch lüt un de Beat stimmt.

_dsc6710-01_dsc6709-01

D Röeh im Schwarzwald isch herrlig gsi. Ich hab diä unufgret Schwarz-Wiß-Landschaft gnosse, umrahmt vu de Fellzottle vu de Kapütz.

schwarz-weis-wald-1schwarz-weis-wald-2schwarz-weis-wald-3

 

De Ruckwäg mit em Zug isch au nit besser gsi. . ., aber was willsch mache.

Do, noch e kleini Koschtprob üs nere Handyunterhaltung vun eme junge Mann: Erst waren wir Stadt, dann Shisha-Bar, dann China-Restaurant, dann Titisee. War voll witzig, See total mit Eis und so, Fabian hat mir Schnee in Jacke  . . . .

Do isch mer spontan e Spruch iigfalle, wu mi Vadder  immer gsait het: Wänn Bleedheit weh döe dät, miäßte manchi Lit de ganze Daag briäle.

Aber scheen ischs ännewäg gsi, im Schwarzwald un ich hab mich e weng innerlig vorbereite kenne uf s negscht Mol Probeschaffe.

_DSC6752-01.jpeg

Adjee mitenand
saits Rénate

S isch au emol scheen gsi . . .

Unter Kampfschwimmer

Bewegung isch alles. Nur was machsch, wänn s nit goht? Wänn der jeder Schritt weh döet?

So isch s mir gange. Ich hab mer de Föeß verknackst, nur wänn, säll kann ich bim beschte Wille nimmi sage. Uf jeder Fall isch an Zirkeltraining oder iberhaupt irgendei Sport nit z denke gsi. Ich hab nit emol rächt laufe, also ganz normal goh kenne. Jeder Schritt isch e Qual gsi. De Doktor het nix gfunde un het halt gmeint, ich soll mich schone, was es Laufe, also s Goh agoht. Super, des het mer grad noch gfählt. Deheim rumhocke un mich schone.

Nooch drei Tag bin ich bal zipfelsinnig wore. Die ewig Rumpfüddlerei isch mer so gege de Strich gange. De letscht Üswäg: S Hallebad. Eigentlig gang ich nit gärn ins Hallebad. Schwimmbad isch göet, aber nur wänn der de Himmel iber dir siehsch un der dusse schwitzisch un der ins Wasser gohsch, um dich abzkiähle.

Im Hallebad isch des aber andersch. Dusse schwitzisch nit so rächt un deswäge hesch au kei Luscht uf e Abkiählung. Der möesch dich also iberwinde. Ich uf jeder Fall.

Fir d Iberwindungszit hab ich e Böech debi gha. Aber irgendwänn hab ich jo ins Wasser miäße. Nur welli Bahn? Si hän s Becke in drei verschiedini Bahne unterteilt gha, mit so Kettene wiä bi de Wettkämpf. Säll isch aber keiner gsi. Also hab ich mir erscht emol e Iberblick verschafft vu de Situation. In zwei Bahne sin si zigig gschwumme, Bruscht, Kraul un einer vu de mittlere Bahn het au Schmetterlingstil kenne, do hets Welle gäh, sag ich eijch, wiä am Atlantik. Do hab ich nit hi welle. Also rechts oder links. Rechts sin si gschwaderet un hän gschnaderet un links sin d Kampfschwimmer unterwägs gsi.

hallenbad_hai

Wiä sait mer als? Pescht oder Cholera? Ich hab mich fir d Kampfschwimmerbahn entschide. Wil s Gschwader kenn ich jo vum Lollo her. Wänn der so eins vor der hesch, kannsch entweder versöeche z iberhole, e ander mol ins Wasser go oder drunter durch tauche. Nur säll isch nit ganz eifach, wil so Gschwaderschwimmer meischtens d Bei senkrecht rabhänge leen un der bis zum Beckegrund rabtauche miäscht, wänn der unte durch wottsch.

Uf de Kampfschwimmerbahn hän si fascht alli Schwimmbrille uf gha. Tönti, schwarzi, wu mer richtig gfährlig üssiht, dass diä andere Reschpekt vor eim kriäge. So e Schwarzbrillige, mit vile Hoor, nit uf em Kopf, aber sunscht iberall, isch mer bi jedere Bahn entgege kumme. Un jedes Mol wämmer anenander vorbeigschwumme sin, hab ich denkt, dass er mich fresse will, so het er bim Luft hole s Mül uffgrisse.

Ich hab versöecht, mich vum Tempo un de kräftige Atemzig vu minem Bahnpartner nit iischichtere z loh un bin gschwumme bis ich wirklig gar kei Luscht meh gha hab. Des isch exakt nooch zwanzig Minüte de Fall gsi.

Wänn s eso widergoht, kann ich bal e Böech iber d Friburger Schwimmbäder schribe.

Des will ich aber nit hoffe, ich halt eijch uf em Laufende, in Sache Schwimmbäder un Föeß.

Adjée mitenand
sait s Rénate

Dankscheen, VAG

Friburg het schu e göets Netz fir öffentligi Verkehrsmittel, aber manchmol verrootet mer s nit so göet un d Aschlussbahn wartet halt doch nit. Un deno hocksch bin eme Dreckwetter anere zugige Stroßebahnhaltestelle un löegsch uf d ander Site.

Dert hockt e jungi Frau, wu z vil isst un sich z wenig bewegt. Frejer het mer gsait, so e Feschti, aber fescht isch ebbis anders. Nai, s isch e Pfludde un des mit grad emol zwanzig oder hegschtens fimfezwanzig Johr. S glai Kind vunnere isch aber e richtig herzigs Dützerli. Mer sotts nit meine.

Un denäbe wartet e anderi Frau. Si isch nochlässig un doch uffällig aazoge, aber uf e billigi Art, e Schludde halt.

Ebbe zeh Schöelkinder warte au uf d negscht Bahn, e baar uffgregti Gingl un Gumsle mit dirre Bei hopse rumm un breäle um d Wetti. Eweng wider ewäg stoht noch e Drummle un e Kerli mit eme mords Seschter rum. Der Kerli kann küm üs de Auge löege, so feißt isch der. Diä zwei hopse nit rum.

Un wänn i diä negscht Bahn au no durchgolo hät, wär villicht noch e alte Knorre kumme un e gschuckti Dautle. So durchtribine Siäche un Kaibe sieht mer au vilmol.

Merke ners? Mir goht s hit nit drum, mich iber d VAG üszloh, wil mer kanns in jedere Bahn lese: Die letzte weg, die nächste kommt. Frogt sich halt manchmol nur, wänn?

Un so sin mer bim Warte diä ganze lautmalerische alemannische Werder igfalle. Natirlig, äs sin fascht nur Schimpfwerder. Aber mi Apell isch: Kratze ejch au bim Schelte am Kopf un kruschtle diä alte Schimpfwerder rüs. So abschailigi Üsdrick wiä: Vollspast, Bist du schwul Mann, Mongo, das ist total behindert. Des wämmer nit heere. Des brüche mer nit.

vag-02

Deswäge sag ich dankscheen, liäbi #VAG fir d Zit zum Nochdenke.

Un . . . s git bstimmt au scheeni Kosewerder uf alemannisch, mir fallt jetz aber grad keins  ii, also heißt s: Widerkratze – am Kopf.

Adjee mitenand
sait s Rénate

Abschid vum Summer

Vorgeschtert sin mer üs de Cevenne zruck kumme. Scheen isch s gsi. Aber uf deheim fraij ich mich au immer, nit nur wäge de Bettwesch.

Wämmer s Grebscht üsgrümt hän, löege mer als  immer d Zitunge durch. Un ei Nochricht het mich dismol bsunders gfraijt: S Strandbad het am Wucheend noch emol uf! Nit nur s Lollo het sini Reize.

Amme Samschtig im Altwibersummer, bi aagnähme 25 Grad un eme lichte Wind noch emol in de Sunne hocke un ab un zöe im glickligerwis beheizte Becke e baar Bahne zeäge – gits ebbis Scheeners? Un wänn dann näbedra noch de SC spielt (au wänn ich e zimlig gspaltes Verhältnis zöem Föeßball hab) un s Badnerlied gspilt wird, goht mer s Herz uf. De Adolf Seger, wiä ner mit e baar andere Kerli um d Tischtennisplatte rumhopst, der derf natirlig au nit fähle.

 

Des isch Lokalkolorit vum Allerfeinschte. Do weisch pletzlig wider, wurum der bal e fimfstelligi Summe fir e Quadratmeter uf em Friburger Immobiliemarkt fir  Wohnraum hilege möesch. Grad Littewiler isch e diirs Pflaschter, au wenn s uf em Trottoir an de Schwarzwaldstroß in Hechi vum Stadion stinkt, wänn de SC gspilt het, dass es Gott erbarmt. Nur göet, dass de negscht Räge d Hinterlasseschafte vu dene „ Haagseicher“ wider ewäg wäscht.

Un vu de Cevenne verzell ich s negscht Mol.

Adjée mitenand
saits Rénate