S goht ums Iiberläbe – s fallt mer noch ebbis ii

Des mit em Muffin isch nit ganz eifach gsi. Schu wiä d Verkäuferi dem Mann vor mir s Geld abzellt het, hab ich s gwißt. E Deeschili. Hit emol kei Stornokass, sondern e Deeschili. Ich hab e Schokomuffin bstellt, un halt Schokomaffin gsait, so wiä mers halt üsspricht.

Ein Schokomuffi? ischs zruck kumme. Jawoll, wenn s si möeß, au e Schokomuffi. Zöem Oberlehreri spiele hab ich jetz keini Nerve meh gha. Si het schu ganz vorsichtig agfange, mit de Zange rumzgnofere un het versöecht, s „Muffi“ in d Gugele ni z pflimle.
Gän si mers eifach eso, Sie kennes am Papierli aalange, s Papier iß ich nit, obwohl ich mer do mittlerwil nimmi so sicher gsi bin.

Wu ich des „Muffi“ deno g’esse hab – hän diä e Hüffe Backpulver ni – hab ich mer denkt:

Wenn ich doch nur ibers s Elsiss gfahre wär. Dert gits ei Boulangerie an de andere. Un dert gits feini pain au chocolat, millefeulles, wu s d Vanillefillung nüsdruckt wänn der nibißisch, genauso bi de éclairs. Aber diä Säuerei isch es wert. Un d Fruchttertli sin s Bescht. E knuschprige Mirbteigbode, eweng Vanillecreme, e paar Ärbele un e Aprikosglasür. Nit  wiä bi unsere Bäckereikette: e viäreckigs Blech mit eme undefinierbare Bode üsglaijt, e Dämmmassse druf, wu üssiht un au schmeckt wiä Rasierschüm, e baar ghäcksleti Ärbele druf un dass alles scheen hebt, Torteguss wiä Betong driber.

Am Beschte, der bachsch sälwer.

Adjee mitenand

saits Rénate

S goht ums Iiberläbe

– Fir alli, wu liäber zöehorche, d Tondatei isch am End vum Beitrag –

Bi uns uf de Autobahn, also uf de A5 gits jo gäärn emol e Stau. Aber wenn der sicher si willsch, dass nit voran kunsch, wartsch bis ich im Auto hock. Ich bin e Staugarant!

Mich verwitschts immer. Zwanzig Kilometer in zeh Minüte, jo Pfiffeldeckel, do kann schu emol de halbe Morge druf go. Egal in welli Richtung, vum Süde noch em Norde oder umkehrt. Ich bin debi. Aber au ich hab dezöe gleert un horch jetz immer de Radiodiänscht, bevor ich uf d Autobahn gang, wiä hit emorge. Ich bin halt e Gifitzi.

Also bin ich gli iber d Derfer gfahre. Des isch grad räächt gsi, wil ich e mords Kohldampf gha hab. Firs Morgeesse hets nimmi glangt. Aahalte bineme scheene alte Dorfbeck, wu lütter frisch bachini siäßi Stickli het. Ich bin sunscht kei Siäßili, aber d Unterzuckerung isch schins schu zimlig arg gsi. Ich hab e Gluscht gha uf Schneckennüdle (ohni Rosine), Zuckerring mit e hüffe Hagelzucker, Hildabretli, knuschprigi, kläbrigi Schwinsohre, Nusshernli, Häffestreusel un Mohnschnecke.

Im erschte Nescht hets kei Beck gäh, nur e Sky-Bar, e Wettbüro un e Apethek.

S negscht Nescht het e Wirtschaft gha, wu zöe gha het, e Nagelstudio un e Sky-Bar.

Im iibernegschte Kaff hab ich aaghalte, wil ich mer denkt hab, dass es villicht in ere Nebestroß e Beck git, so e scheene alte mit lütter frisch bachene siäße Stickli  . . . oder eifach nur Berliner, wu einem s Gütz s Kiini nabrennt, wämmer nii bißt.

Un schu hab ich e Bretschele-Schild in ere Sittestroß gsähne. Des isch aber so e Art Fata Morgana gsi, s isch nämlig kei Bretschele gsi, sondern Engelsfligel. E mobile Pflegediänscht, „Pflegeengel“ het der gheiße. Uf de Stäge devor sin zwei vu däne Pflegeengel ghockt  un hän uf e Iisatz gwartet un eini gräucht. Mer het si an de türkisblaue T-Schörts mit em Engel-Logo erkenne kenne. Ebbe knappi fimf Zentner Läbendfleisch uf zwei Mensche verteilt, uf e jingeri Frau un e jingere Mann. Des was üs de T-Schörts rüsglöegt het, nämlig schwabbligi Ärm, isch vu obe bis unte tätowiärt gsi. Diä griäne Hoor vu dere junge Pflegeri hän sich eweng mit em türkis vum Schört bisse. Bim Kerli het sich nit bisse, der het nur e baar rasierti Speckfalte mit rote Pfitzli im Gnick gha. Also ich dät do ender an Racheengel  denke, wenn diä zwei zöe mir kumme däte.

NagelNeuSky

Wenns bi mir emol am End zöegoht, hoff ich,  dass ich eifach fridlig iischloof un d Engel hinterher kumme, so wiä s sich des ghäärt.

Fridlig bin ich mittlerwil nimmi gsi, wil ich immer no nix zwische d Zähn kriägt hab.

Im negschte Kaff haltsch noch emol aa. Dert hets alles gäh, was mer hitzedag brücht. E Sky-Bar, e Nagelstudio, wu schu uf gha het un göet bsöecht gsi isch. Do sin lütter Asiatinne mit Mundschutz ghockt un hän de Dorfpomeranze d Negel scheen gmacht, also Kappeschilder mit Muschter und Glitztersteinli verziert, abäppt oder gschmolze oder was au immer. Wämmer do e Mundschutz brücht, isch des bstimmt es gsundi Sach. S Wettbüro het noch zöe gha un s Tatoo-un Piercingstudio au. Dert hab ich aber kenne ins Schaufenschter löege un mich driber informiere, wiä mer sich fir e hüffe Geld verschandle lo kann.  Nit nur Noodle, Hooke un Pfil kammer sich ins Fleisch ramme lo, au Mihlistei ins Ohrläppli ibasse. Un wenn de Mihlistei emol rüskait, kammer sich immer noch s Glesertiächli ins Loch hänge bi de Kuchiarbet oder unterwägs de Kittel, wenns einem z warm wird. Do fallt mer ii. S Engelpäärli het au Metall im Gsicht gha. Sie het e Piercing am Nasefligel gha, wu ich erscht denkt hab, dass es e Rotzbägle isch un er het so Ring in de Mitti gha, wiä d Rindviecher.

Tatoo & Co.

Eweng zittrig schu, bin ich wider ins Auto gstiige. Im Radiodiänscht hän si broocht, dass sich de Stau ufgleest het. Bi der erschte Raschtstätte hab ich mir fir zwei Euro fuffzig e Schokomuffin gkauft.

Adjee mitenand
saits Rénate

Wer sich des aheere will, druckt do unte druf.

 

Entscheidung un Iberraschung

Also, diä meischte hän gmeint, ich soll de eind Badanzug, also de eifarbig nämme. Der wär mer au am liäbschte gsi, wil mer nit vil falsch mache kann un e glains farbigs Bärtli isch jo dra.

Aber immer nur schwarz isch schu eweng langwilig. Der blöemt basst so göet zöe de hellblaue Schwimmbecke, wu s fascht nimmi git.

Also, ich hab si beidi b’halte un hoff, dass si zwei Johr hebe, dass mer des Fiasko firs negscht Johr erspart blibt.

Aber s goht noch schlimmer, ehrlig.

Geschtern kunnt mi Mann  heim un grinst iber beidi Backe. Also des kunnt eigentlig niä vor. Meischtens bruddelt er ebbis vor sich hi, so in Richtung unverschämti Gäscht un saubleedi Kellner un goht erscht emol dusche. Aber wu er eso gstrahlt het, bin ich schu stutzig wore, was bassiärt si kennt. Si wäre nem doch emend nit au abotte ha, in Rente z goh? Bittschen nit, jetz no nit. Aber des kann gar nit si bi dem Kochmangel, hab ich mich innerlig beröehigt.

Nai, er het e Iberraschung fir mich gha: E dreitägigi Fahrradtour durchs Elsiss. Ich hab jo gli wider d Wandervegel im Verdacht gha. Dismol nit. Mit gehn mit sinem Kolleg un däm sinere Frau!
An minem Gsichtsüsdruck het er gmerkt, dass er mich liäber vorher gfrogt hät. Si Kolleg kenn ich küm un sini Frau gar nit.  Un zöedem hab ich em nämlig z bedenke gäh, dass mi Fahrrad nit fir längeri Toure gschaffe isch un si alte Schittler schu dreimol nit. Do möeß er erscht emol d Spinnhobbleneschter üs de Speiche rüsmache un ufbumpe wär au nit schlecht. Deno isch er fascht blatzt vor Stolz un het gmeint, dass er do selbschtverständlig dra denkt het. Mir leihe uns elektrischi Fahrräder, alles schu organisiert. D Fahrräder, au  fir mich, sin uf Greßi un Gwicht abgstimmt. Mi Greßi kann er jo noch zeige, wänn er bis uf Bruschthechi didet, aber wuher kennt der mi Gwicht? Ich will gar nit wisse, was er dänne gsait het.

Also, s einzig was uns nochfählt, sin so Radlerhose mit Bolschter am Fidle.

Un sonigi hab ich hit aprobiärt. Des isch d Steigerung zöem Badanzug kaufe. Irmis, dü hesch rächt gha. Dismol gits keini Bilder, des wänner nit sähne. Un ich au nit, nit emol im schummrige Liächt vum Nachttischlämpli.

Nooch der Radtour meh devu.

. . . un noch e Iberraschung, unseri Amsle hän Jungi!

_MG_9029_DSC7780

 

Adjee mitenand

saits Rénate

 

 

 

 

E schwere Gang, Badanzug kaufe – 1. Teil

D #Freibadsaison het agfange un ich hab bim Üsmischte feschtgstellt, dass miner Badanzug sich ufleest. S het breselt, wu ich dra zooge hab, s isch nit meh z mache gsi.

Ich hab mer im Winter im Hallebad schu denkt, dass er so labberig isch, er isch quasi um mich rum gschwumme. Also elai vum Chlorwasser kann des nit kumme. Ich hab jo de Swimming-Pool in de Cevenne im Verdacht, wu mer im letschte Spotsummer gsi sin. Frankrich – In de Cevenne. Am freje Morge hab ich de Patron als gsähne, wiä er alles megliche ins Wasser gschittet het. E Sprutz vu dämm un e Schepfer vu sällem, eifach eso üsem Handglenk rüs, ohni ebbis abzmesse. Ich hab en emol gfrogt, was des denn so alles isch, was s Wasser so scheen klar un süver macht. „Produits“ isch alles gsi, was er dezöe gsait het. Do wär ich jetz nit druf kumme.

Im Hallebad hab ich noch e andere Badanzug debi gha un deswäge de breslig wider vergesse. Der ander isch aber e arg wiäschte gsi. Schwarz mit brüne Blöeme un uf de Sitte e Raffung. D Verkäuferi het mich dertemol druf higwise, dass des e flache Büch macht. Des weiß ich noch ganz gnau, wil ich mer dert denkt hab, des sait grad diä Richtig. Selber het s ere de Büch iber e riesegroße, gschmacklose Girtelschnalle üs de Hose nüs druckt un mer het grad gmeint, si het do noch e Graddel druf, so ungeniert wiä si de Ranze rüsgstreckt het.

Weller Daifel mich aber gritte het, dass ich der grüslig Badanzug gkauft hab, weiß ich bis hit nit. Ich weiß nur, dass er in de Lumpesack kunnt, sobal ich e neje hab.

Jetz gang ich los, aber nur in ei oder zwei Gschäfter, meh halt ich nit üs.

Des nur kurz. Vu minene Iikaufserlebnisse, mit oder ohni Erfolg, verzell  ich e ander Mol.

Adjée mitenand

saits Rénate

mer kann au eifach zöehorche, d Datei isch do unte

Am Määndig sottsch eigentlig deheim bliibe

Am Määndig fahre mer sit neijschtem als emol üs de Stadt rüs. Mi Mann het, wiä viili anderi Gastronome un Frisär, am Määndig frei. S isch nit eso voll wiä am Sunndig un der heersch nur d Köehglocke litte un ab un zöe e Bulldog oder e Mähdrescher.

Geiersnest mit Wolke

Also mir hän uf de Obend hi, zum Sunneuntergang in e scheeni Wirtschaft hocke welle un devor eweng rumdappe. Rumdappt simmer, aber des mit de Wirtschaft isch nit eso glaufe, wiä mer uns des vorgstellt hän. Eigentlig hämmer schu e ganz bestimmti Wirtschaft mit ere Üssichtsterrasse im Visier gha un hän gwißt, dass diä nit wiä viili anderi am Määndig zöe het, wil mir sin jo nit bled un hän unseri Hüsufgabe gmacht gha. Aber mer läärt niä üs. Diä hän Betriebsferie gha.

Schnell im Internet löege, wu e Wirtschaft uf het, jo Pfiffedeckel! Netz gits do obe keins.

Also simmer vu einere Wirtschfaft zöe de andere gfahre. Alli hän zöe gha oder sin voll gsi. Sin denn alli Gastronome un Frisär am Määndig in de Wirtschaft oder uffm Golfplatz, s Schwarzgeld nüsklopfe?

Am End simmer inere Wirtschaft im Daal glandet. Beinah wäre mer in de Schönberger Hof, wummer s letscht Mol im Winter gsi sin. (Wiäs dert gsi isch, kenne ner im Blogbeitrag „Sunndigsspaziergang“ in de Rubrik Friburg un Umgebung lääse .) Aber der het am Määndig au zöe.

Anstatt ere scheene Üssicht, hets am Schluss e scheene Blöemestrüß vum Feld gäh: Gladiole – Alti-Fraue-Blöeme, des bin ich jo au schu fascht. Ich hab de Strüß am End fascht nimmi hebe kenne, wils eso viili verschideni Farbe gäh het, wu mer alli gfalle hän.

Löege nur selber hi.

Gladiolen-13
Eini scheener wiä die ander

 

Adjee mitenand
sait s Rénate

Winter adee

S wird jo jetz endlig Frejohr un mer kann d Wintersache wider hinte in de Schrank ni rüme un d Summersache vorhole. Un was ich do vu hinte üssm Schrank vorgholt hab, des het mer gar nit gfalle. Lüdder so Büroglumbs.

Also bin i in d Stadt, um e baar Oberteil z kaufe. Aber d Luscht isch mer bal vergange. Ich bin d Stadt nuff un napp dappt, hab au hänne und dänne in diä kleine Gässli ni glöegt un hab nit, aber au gar nit gfunde. Fir Fraue in minem Alter gits nur ebbis Azzeäge im Raubtiär- oder Reptiliemuschter. Zu allem ani isch s meischtens no in irgendeme Mischgwebe, wu s Bebbl nochm Wäsche git. Un deno noch diä krazige Schildli, wu mit Dracheschnör aagnait sii meän. Wänn der versöechsch si abzschniide, hesch e Loch im Gnick.

Deno bin i erscht emol e Kaffee trinke gange un bin ins Stüüne kumme:

Abgsääne dodevu, dass mer eifach nit gfalle het, macht s iikaufe in de Kaufhiser hitzedag kei richtige Spaß meh. Frejer bisch in d Pulloverabteilung gange, wänn der einer brücht hesch un hesch e baar aprobeärt. Hitzedag goht des nimmi, wills kei Abteilung meh git, wus nur Pullover git. Der möesch vu Shop zu Shop dappe un dir merke, was s wu gäh het.

In denne Outletcenter ischs no schlimmer, wil d Wäg no lenger sin und mer säll un des siht, un am End gar nimmi weiß, was mer kaufe het welle. Do isch zwar bschtimmt e Verkaufstrategie dehinder, aber diä funktioniert nit bi allenne. Bi mir zum Beischpil nit.

Un wiä i deno so im Café ghockt bin un üssm Fenschter glöegt hab, sin mer e hüffe Sale-Schilder uffgfalle. Immer gits irgendwu irgendei Sale.

Kenne ner ejich noch an de Winterschlussverkauf erinnere? Er isch, mein ich, Ende Jänner gsi, un nur fir e beschtimmti Zit. Do het mer sich noch druf gfrejt, im Oberpaur günschtigi Schiesserunterwesch z kaufe, manchmol ischs au 1B-Ware gsi. Aber bi de Unterwesch kunnts jo nit so druf a, ob emol a kleine Webfähler uffm Buckl isch, Hauptsach si isch bequäm un sie hebt lang.

Des isch jetz ebe rum, s ganz Johr iiber kannsch uff „Schnäppchenjagd“ goh un ohni Beute heimkumme, so wiä ich. Do möeß sich de Handel nit wundere, wänn d Lit im Internet bschtelle. Do deän einem hinterher d’Feäß wenigschdens nit weh.

Aber mi göeti Lüne hab i mer nit ganz verderbe loh welle un hab e scheene Blöemestrüß uffm Merkt kauft.

Also, dass mer des Büroglumbs nimmi gfallt, isch nit de einzig Grund gsi, dass i mer ebbis Azzeäge kaufe hab welle. S het au no e andere Grund gä. Ich hab nämlig schu eweng abgnumme, sit ich des Zirkeltraining mach!

Äs sin zwar nur knapp zwei Pfund. Jetz wäre alli d Auge verdrille und denke, dass des jo kei so großi Leischtung isch, aber bi me Zwuggl wiä mir siehsch jedes Gramm. Un ich gschpiirs jo au. Dodewäge bin i e glai wenig stolz uff mi neji Mitti.

Des nur so zwischedurch. Ich hab nämlig heim miäße, dass d Blöeme nit d Kepf hänge leen. Wu diä deno versorgt gsi sin, hab i drei T-Schörts in Internet bschtellt: hundert Prozent Baumwulle, nit hüteng, dezenti Farbe. So wiä es si frejer fascht iiberall z kaufe gäh het.

S Frejohr kann kumme.

Adjee mitenand
sait s Rénate