Ökologisch korrekt unterwägs

Als richtigi Friburger isch mer bi jedem Wetter mit em Fahrrad unterwägs. Aber bi Iis un Schnee derf mer sich au emol e Regiokarte hole. Des hän mir au gmacht un sin am Sunntig wiä vili, vili anderi mit em Zug in de Schwarzwald gfahre.

E gmischts Völkli isch im Zug ghockt. Vor uns, also vor minem Mann un hinter mir, je nochdem wierum, dass mers siht, isch e elteri Frau ghockt, wu Bekannti troffe het, däne si vil z verzelle gha het. Ich bin mer zimlig sicher, dass es e pensionierti Lehreri gsi isch, wil si lüt un ditlig gschwätzt het. Des isch si vu der Schöel wahrschins eso gwehnt, „akzentuiert und deutlich zu reden, um auch die Schüler in der letzten Reihe zu erreichen“.

_dsc6706-01

Mir sin halt quasi in de zweite Reihe ghockt un hän so vil iber ihr Läbe erfahre. Dasses, dert wu si wohnt, e göete Metzger git un de bescht Beck vu de Stadt au e Filiale ganz in de Nechi het. Un dass de arm Nochber, s isch so e liäbe Mann gsi, friäh het miäße sterbe, des het si au verzellt. An was, dass er gstorbe isch, säll weiß ich jetz aber nimmi.

Do isch schins d Konversation grad bineme ander Päärli interessant wore, wu vor mir, also hinter minem Mann ghockt isch, wämmer vor als Richtung zum Hölletal aasiht, vu dem üs gsähne, wu in Fahrtrichtung hockt. Eigentlig hab ich dert au inhaltlich nit so ganz richtig ufbasst, vilmeh ufbasse kenne, wil diä beidi so gnäslet hän un ich mer denkt hab, isch des nit unagnehm, immer durch d Nase z schwätze? Z lüt sin si deswäge au gsi, wil mer sait jo, dass wenn s d Lit mit de Atemwäg hän, si deno au schlechter heere un deswäge lüter schwätze. Also des Nasalbäärli hets gschafft, sich vum Friburger Bahnhof bis kurz vor Hinterzarte ibers aktuelle Aldiproschpekt üs de Sunntigszittung z unterhalte. Ich hab am Morge feschtstelle miäße, dass es bi de Reiseangebote e ganzi Sitte nur mit Musicalreise gäh het, un ich hab mer denkt, üs was mer doch alles e Musical mache kann? Mit Musicals hab ich s jo nit so – löege im Beitrag, Nai, bittscheen keini Musicals , wännr wänn. Iber s Reiseangebot hän si aber nit gschwätzt. Esse un Trinke un Unterwesch sin d vorrangig Thema gsi.

Ich bin froh gsi, dass ab Hinterzarte keiner meh ebbis verzellt het un e relativi Röeh iigkehrt isch. Deno hesch wider de dumpfe Rhythmus üseme Ohrhörer besser gheert. Ich hab de Iidruck gha, dass es immer d glich Müsik gsi isch vu Friburg bis an de Titisee. S möeß wohl extra Müsik gäh fir Lit, wu nit so aaspruchsvoll sin un immer s glich heere wänn, Hauptsach, s isch lüt un de Beat stimmt.

_dsc6710-01_dsc6709-01

D Röeh im Schwarzwald isch herrlig gsi. Ich hab diä unufgret Schwarz-Wiß-Landschaft gnosse, umrahmt vu de Fellzottle vu de Kapütz.

schwarz-weis-wald-1schwarz-weis-wald-2schwarz-weis-wald-3

 

De Ruckwäg mit em Zug isch au nit besser gsi. . ., aber was willsch mache.

Do, noch e kleini Koschtprob üs nere Handyunterhaltung vun eme junge Mann: Erst waren wir Stadt, dann Shisha-Bar, dann China-Restaurant, dann Titisee. War voll witzig, See total mit Eis und so, Fabian hat mir Schnee in Jacke  . . . .

Do isch mer spontan e Spruch iigfalle, wu mi Vadder  immer gsait het: Wänn Bleedheit weh döe dät, miäßte manchi Lit de ganze Daag briäle.

Aber scheen ischs ännewäg gsi, im Schwarzwald un ich hab mich e weng innerlig vorbereite kenne uf s negscht Mol Probeschaffe.

_DSC6752-01.jpeg

Adjee mitenand
saits Rénate

S isch au emol scheen gsi . . .

Herbschtwanderung – Teil 2

Vorhin bim Abtrickne noch em Dusche hab ich ebbis an mer gmerkt. E Generationewechsel. Ihr miän kei Angscht ha, s kunnt jetz nit Unappeditligs oder Schlipfrigs. S isch am Föeß gsi, ganz gnau am „Ringzehche“ vum rechte Föeß. D alt Zehnagel isch nur noch vorne am Nagelbett ghängt un e kleine, ganz neije isch unte drunter gsi. De alt hets vunere Blodere glupft gha, bi dere Wanderung in de Vogese, wu ich doch noch hab de zweite Teil welle verzelle:

Also irgendwänn am Obend simmer in dere Auberge aakumme, also in ere Herberge. So ähnlig möeß es bi de Maria und em Joseph am Heiligobend gsi si. Nur dass dert nit noch e Hüffe anderi ibernachtet hän. Aber dodefir hän mir Better und Deppig gha. Vil meh aber au nit.

Also hämmer uns in dem Masselager unter em Dach e Plätzli gsöecht und unseri Sache fir d Nacht hergrichtet. De hesch ders göet merke meäße, was de wu hi laisch, wil elektrisch Liächt het s keins gäh un noch em Obendesse isch s natirlig zappeduschter gsi. S isch e Sege, dass d Handys hitzedag jo alli e Lampe hän un mer wenigschtens sähne kann wu mer hidappt. Fir de Ufstig ins Gemach noch em Obendesse het s Akku no glangt, deno hets piept un rum ischs gsi, wil ich Dubel s GPS agloh hab, wun ich des doch nit emol kapier. Wu ich s erscht mol ufgwacht bin, so noch einehalb Stund, hets mi schu druckt! Ich hab fascht nimmi kenne iischlofe. Bevor s mich endgiltig verrisse het, isch de Mond ufgange gsi un ich bin mit wacklige Bei diä steil Stäge nab zum Klo.

Am negschte Morge habi ghärt wiä sich d Wirtslit unterhalte hän: Gérard, mer hän keini Crudité meh et du paté au nit. Mir miän hit emorge noch in de Supermarché fahre. Oui Chérie het de Gérard gsait. Do bin ich ufgsprunge un hab gfrogt: Excusé, hänner noch Platz im Auto? Hän si noch gha, aber nur einer, vorne in de Mitti. Do het mi Mann halt Bech gha. Wiä im Kriäg: Alti, Fraue, Kinder un Verletzti hän Vorrang. Un ich bin e alti, verletzti Frau gsi.

So simmer deno nab gfahre, de Wirt am Lenkrad, d Wirti uf em Beifahrersitz un ich in de Mitti, uf em Notsitz.

D Unterhaltung isch eweng verzwunge gsi. Ich hab mich jo bemiäht, aber wenn ich franzesisch gschwätzt hab, hän si gsait, dass ich röehig ditsch schwätze kennt, hab ich des deno gmacht, hän si e franzesischi Antwort gäh un unterenander hän si e ganz eigeartigs Mischmasch üs franzesisch un elsäßisch gschwätzt un des hab ich eifach nochgmacht: franzesisch, un wämmer ebbis nit iigfalle isch, eifach s ditsch Wort dezwische un wänn s basst het au alemannisch. So simmer doch noch eweng warm wore mitenander, au kerperlig. S sin beidi göet bienander gsi. Do het sich der nechere Kontakt – ich in de Mitti – nit vermeide lo.

Im Ort akumme, hab ich ei Milchkaffe am andere trunke. Irgendwiä hab ich d Zit, bis diä andere akumme sin, jo rumkreäge meäße. Um d Mittagszit bin ich schu ganz zittrig gsi. S Gegemittel hets im Café des Sports gäh: E Gläsli Edelzwicker.

edelzwicker
Gib eine Beschriftung ein

Am Nommittag, so um zwei rum, sin si göet glüünt akumme un hän vu dere Landschaft gschwärmt un vu de scheene Ufstig un Abstig . . . nur mi Mann het nit gsait. Villicht verzellt er mer e ander Mol, wiä s ihm gfalle het.

Deheim hab ich mich erscht emol duscht un mini Wunde versorgt. Un deno ab ins Internet un in d Söechmaschin igäh: Genusswandern im Schwarzwald. Verdori nomol, s möeß doch ebbis zwische dere Achtsamkeitshysterie un em Wellnesswahn uf de einde Sitte un dem Grenzerfahrungsgedöns uf de andere gäh! Un do denoch söech ich jetz. Wänn ich ebbis gfunde hab, loß ich s eijch wisse.

Klimakterischer Hedonismus kenne ner jetz sage, dodemit kann ich lääbe. Ender wiä mit Fiäß voller Blodere.

Adjee mitenand
saits Rénate

Herbschtwanderung – Teil 1

Mir hän Bekannti, des sin so richtigi Wandervegel. Un diä hän uns gfrogt, ob mer denn nit bim Saisonabschluss in de Vogese mitwandere wotte. Eigentlig sin mir ender so Rumdapper, aber unseri Bekannte hän gmeint, dass mir do schu mithalte kennte, wun ich doch jetz au regelmäßig Sport mach un mi Mann meäßt jo elai schu durch sini körperlich Arbet als Koch fit si.

Goldender Oktober in den Vogesen, so hets gheiße. Um d Route hämmer uns nit kimmeret, des isch jo schu abgmacht gsi. Mir hän nur unseri Rucksäck packe meäße: Veschper fir zwei Dag un e Hitteschlofsack firs Masselager un was mer sunscht noch zum Ibernachte brücht. Ich hab noch niä imme Masselager ibernachtet, aber schu vil devu gheert: vu mufflige Socke, ranzige Leberwurschtbrote un vu de Schnarcher, wu s schints in jedem Masselager git. Ich hab mer schu denkt, dass des nit so mi Ding isch, aber fir ei Nacht sotts go.

S isch grad noch so Oktober gsi. Im Frühtau zu Berge isch s losgange, bi gschmeidige drei Grad. Immer nuff un nab. Wänn der obe gsi bisch, hesch dich gar nit fraije kenne, dass der s gschafft hesch, wil s isch gli wider nab gange un änne wider nuff, de ganze Morge lang. Alles in allem hämmer aber doch e paar Höhemeter gmacht un sin em Grand Ballon necher kumme. Am Einsi rum hämmer e kleini Paus gmacht un s Veschper gesse. Ich hab s fascht meäße rabschlinge, wil ich noch mini Blodere hab versorge meäße, denn ich hab vili Grand Ballons an de Fiäß gha.

Fir de Nochmittag isch noch emol e glich langi Strecke uf em Programm gstande, deswäge nur e kleini Paus, wil s jo au frejer dunkel wird. Gott sei dank isch s noch Summerzit gsi, sunscht häts kenne kääb wäre.

D Landschaft isch schu scheen gsi, des möeß mer schu sage, leider het mer immer nur ganz kurz kenne löege, wil mer saumäßig ufpasse het meäße wu mer hidappt un dass es einem nit hihaut.

Diese Diashow benötigt JavaScript.

Fimfezwanzig Kilometer sin mer glaufe, des het e Handy vu eberem üsgrechnet. Fimfezwanzig Kilometer, alles nuff un nab. Aber unseri Bekannte hän räächt gha. Konditionell hämmer durchghalte. Ich hab d Aastrengung gar nit eso gmerkt, wil diä nässende Blodere bi jedem Schritt so weh döe hän, dass de Schmerz d Aastrengnung iberdeckt het. Wiä s minem Mann gange isch, weiß ich nit, mer sin z erledigt gsi zum schwätze. Ich mein, dass er eweng meh bäärzt het wiä ich.

Vum Obend un em andere Dag e ander Mol.

Adjée mitenand
sait s Rénate

Frankrich – In de Cevenne

Mir sin jo in de Cevenne gsi, wil ich e Böech glääse hab „Mein Haus in den Cevennen“ un ich hab halt denkt, do kennte mer au emol hi. So ähnlig plane mir unser Urlaub: Mir fallt ebbis ii, ich sags minem Mann, der motzt erscht, deno löegt er sich des ganze im Reiseführer un im Internet aa, un wänn s em gfallt, isch s pletzlig sii Idee gsi.

Diese Diashow benötigt JavaScript.

Isch jo au wurscht. Uf jeden Fall hämmer ewig un drei Daag nochere Unterkunft gsöecht wu unsere Afordunge entsproche het. Mit hän bal so lang gsöecht, wiä mer dert gsi sin. S het sich aber glohnt: Süfer un röehig isch s gsi un e kleine Swimming-Pool het s au gää. Nur eweng abglääge ischs gsi. Also hämmer immer s Auto nämme miäße, wemmer irgendwu hi hen welle. Eimol het mi Mann e Üsflugszil rüsgöecht amme Fluss mitere Gumpe, also wu der ins Wasser hopse kannsch, wänn s der nit üsmacht, dasses nur ebe zwelf Grad het.

Noch vile, vile Kurve hämmer e scheens Plätzli gfunde zum Naliige, nur mit em Parke isch s nit so eifach gsi. Deno hämmers s Auto halt eifach in e Wägiifahrt gstellt. S isch jo fascht keiner unterwägs gsi.

 

 

Aber küm hämmer de Motor abgstellt gha, isch e Franzos (was sunscht) deher kumme un het gsait, dass mer s Auto bal wegfahre sotte wil do bal eber durchmöeß … Ich hab s minem Mann ibersetzt un der het gnickt. Macht er gli, er will nur ganz kurz eweng umenander löege. Ich hab mer e versteckts Plätzli am Fluss gsöecht, mich üszoge bis uf d Unterwesch (wil d Badtasche hämmer vergesse), mich deno ans Ufer glait, glääse un e Fläschli Rosé ufgmacht. Pletzlig hupt e Auto, wil mir jo de Wäg versperrt hän. Des isch villicht e Frajd gsi, halber nackig vor fremde Lit ufzstoh, sich azzeäge un s Auto im e Gelände vu ungfähr fünfevierzig Grad Neigung umzparke. Wil mi Mann het des mit em Umparke ganz vergesse gha. Noch eme Wiili isch er zruck kumme un het gfrogt, ob alles klar isch.

„Hejo“, hab ich spitz gsait. „Scheen isch s gsi, Schatz. Ich hab grad mini exhibizionistischi Neigung entdeckt.“ Er het nit so räächt kapiärt, was ich gmeint hab.

„Adjee mitenand“
sait s Rénate

Urlaub – ebbis isch immer

Mir meän jo schu lang nimmi in de Schöelferie Urlaub mache. Des isch au göet so, will der nit ewig im Vorüs plane möesch un deno irgenwänn mitte in de Nacht uf „jetzt buchen“ klicksch un der gar nimmi räächt weisch, ob des au diä Unterkunft gsi isch, wu der welle hesch. Oder isch s emend doch diä gsi, wu näbem Klärwerk glääge isch? Der kannsch jo alles löege im Internet, nur schmecke kannsch halt no nit. Aber bim e Klärwerk kammer demit rechne, dass es schu emol eweng stinke kennt. S git leider au e hüffe anderi unangnemi Gruchsiberraschunge: schimmlige Bäder, e fülige Bach, verstopfti Abfliß, e Mischthüffe, e Klostei, wu zeh Meter gege de Wind stinkt. Do gits noch e hüffe meh.

Un was der im Internet au nit siisch, isch des was der heersch. D Techno-Disco mitte in de Toscana im Schopf näbem Bürehof. Bis am elfi z Obend isch s so röehig, dass es der fascht Angscht wird un deno wummerts bis am fimfi am Morge, dass d Wänd wackle. S kann au emol e Hochzit in de Nochberschaft si. Wänn der denksch, dass noch em Obendesse noch eweng gfiirt wird, so bis amme zwelfi oder eins villicht, bisch schiäf gwicklet. Do gohts erscht richtig los – un deno halt wider bis es Daag wird. Do hilft s au nit, wänn der de ebbis in d Ohre stopfsch. So tiäf kannsch gar nit stopfe.

S Schlimmscht aber, was einem im Urlaub passiäre kann, isch Mikrofaserbettwesch. Der schwitzisch wiä e Sau un wänn der dich umdrillsch, schleets Funke. Des isch wirklig noch schlimmer, wiä diä verlüüste Deppig, wu in Frankriich un au in andere Länder uf de Better liige. Eigentlig liige si nit druf, si sin drufgspannt un irgendwu am Föeßend mit eme Lintöech drunter feschttackeret. Wenn der kei kalti Luft nii loh wilsch, möesch uf em Buckel oder uf em Büch lige un immer d Zehespitze gstreckt loh. Säll möesch aber erscht emol kenne. In Doppelbetter mit nur einere Zöedecki isch des ganz bsunders diffizil, will der möesch au berücksichtige, dass es de eind lupft wänn sich de ander bewegt. Do möesch fascht schu e kleini Choreografie iistüdiäre.

Jetz isch mer noch ebbis iigfalle, wil ich grad alti Urlaubsbilder aaglöegt hab. Ich träum devu, dass der in d Schränk nilöege un nischmecke kannsch. Was ich do schu alles gfunde hab. Des isch manchmol so grüslig, dass einem keiner glaubt un deswäge hab ich e paar so Designschätz eifach fotografiärt. Do, löege s Eijch aa.

Diese Diashow benötigt JavaScript.

 

Des mit em Schmecke im  Internet goht no nit, sin froh!

Jetz fahre mer aber erscht emol in d Cevenne un leen uns mol wider iberrasche.

„Adjee mitenand“
sait s Rénate

Am Määndig sottsch eigentlig deheim bliibe

Am Määndig fahre mer sit neijschtem als emol üs de Stadt rüs. Mi Mann het, wiä viili anderi Gastronome un Frisär, am Määndig frei. S isch nit eso voll wiä am Sunndig un der heersch nur d Köehglocke litte un ab un zöe e Bulldog oder e Mähdrescher.

Geiersnest mit Wolke

Also mir hän uf de Obend hi, zum Sunneuntergang in e scheeni Wirtschaft hocke welle un devor eweng rumdappe. Rumdappt simmer, aber des mit de Wirtschaft isch nit eso glaufe, wiä mer uns des vorgstellt hän. Eigentlig hämmer schu e ganz bestimmti Wirtschaft mit ere Üssichtsterrasse im Visier gha un hän gwißt, dass diä nit wiä viili anderi am Määndig zöe het, wil mir sin jo nit bled un hän unseri Hüsufgabe gmacht gha. Aber mer läärt niä üs. Diä hän Betriebsferie gha.

Schnell im Internet löege, wu e Wirtschaft uf het, jo Pfiffedeckel! Netz gits do obe keins.

Also simmer vu einere Wirtschfaft zöe de andere gfahre. Alli hän zöe gha oder sin voll gsi. Sin denn alli Gastronome un Frisär am Määndig in de Wirtschaft oder uffm Golfplatz, s Schwarzgeld nüsklopfe?

Am End simmer inere Wirtschaft im Daal glandet. Beinah wäre mer in de Schönberger Hof, wummer s letscht Mol im Winter gsi sin. (Wiäs dert gsi isch, kenne ner im Blogbeitrag „Sunndigsspaziergang“ in de Rubrik Friburg un Umgebung lääse .) Aber der het am Määndig au zöe.

Anstatt ere scheene Üssicht, hets am Schluss e scheene Blöemestrüß vum Feld gäh: Gladiole – Alti-Fraue-Blöeme, des bin ich jo au schu fascht. Ich hab de Strüß am End fascht nimmi hebe kenne, wils eso viili verschideni Farbe gäh het, wu mer alli gfalle hän.

Löege nur selber hi.

Gladiolen-13
Eini scheener wiä die ander

 

Adjee mitenand
sait s Rénate

Unterwägs

Letschdin simmer fir a bar Dag furt gfahre. S isch nooch Oschdere gsi. De Mann het no alte Urlaub abbaue meäeße. Des war villiicht e Sach, bis er des im Gschäft durch gha het. Will, s war jo schu nochem einedrißigschte März un de alt Urlaub sott bis derthi gnumme si. Nur, wänns nit goht, no gohts halt nit. S isch jo nit an ihm gläge, dasser de Urlaub nit het nämme kenne. S isch halt immer wider eber krank wore un deno het r miäße iischpringe. Jee, hän diä rumgräächtig, dass mer kei Üsnahm mache kennt, wänn des alli mache dääte, un so wider … No het r eifach gsait, dasses deno zöekinftig mit sinere Flexibilität au rum isch, wänn s mol wider personelli Engpass gitt. Baschda. S isch doch au wohr!

Des hab i aber nit verzelle welle, s isch jo um de Kurzurlaub gange. Ans Schwäbisch Meer hämmer welle. Mi Oma het mer ins Poesiealbum gschribe: “Wozu in die Ferne schweifen, sieh das Gute liegt so nah.“

S Helletal nuff ohni Laschter, s war jo amme Sundig. Wu s deno uff des kurz Stick d Autobahn nuff gange isch, hab i bim Iifädle schu e Audi im Rückspiägel zimlig schnell immer greeßer were sääne. Einer vu dere Sorte „Hoppla jetz kumm ich!“. S war so e alti Schissle, silbergrau un mindeschtens zeh Johr alt. Hinterm Lenkrad isch e Vokuhila-Typ ghockt (sowit ich des hab kinne sähne). Eigentlig isch r ender gläge, kennt mer sage. Kenne ner diä Fahrer, wu so lässig un schäps im Sitz hängge? Nit diä, wu de Elleboge üssm Fenschder rüs hängge, nai, diä wu so in d Mitti vum Auto kippe, wiä wänn si ebbis im Fueßraum vum Beifahrer söache wotte. Also, uff jeden Fall ischs so einer gsi.

Heinomol, het der dränglet. Er het s gar nit verwarte kenne, dass r an mer vorbeiziäge kann.

Was der aber nit gwisst het, isch, dass unser alt, dreckig Golf e GTI isch (s Schildli isch halt irgendwänn emol rabgfloge). Un der alt dreckig Golf het ännewäg noch sini 200 PS un e flotts Automatikgetriebe. Wu de Audi deno uf de Ibeholspur näbe mir gsi isch, hab i de Schportgang iglait, bin voll uffs Gas dappt un hab n eifach stohloh.

Im Alemannische gits viili scheeni Schimpfwerter, aber in dämm Fall passt e nejmodischs eifach am beschte: Teschtoschterongschteuerter Vollpfoschte.

Wänn i jetz noch verrot, was der fir e Nummereschild gha het – „RV“ nämlig -, isch alles gschwätzt.

Scheen war s am Bodesee. D Oma het schu Räächt gha.

„Adjee mitenand“
sait s Rénate

%d Bloggern gefällt das: